σε , ,

Οι επιλογές (?) των γυναικών τις απόκριες

Ακόμα και στα καρναβάλια δύσκολα μπορεί να ξεφύγει η πλειοψηφία των καρναβαλιστών από τα ριζωμένα έμφυλα στερεότυπα.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΤΣΙΤΙΡΙΔΗ

Καρναβάλια. Για άλλους πολύ αγαπημένη γιορτή, για άλλους καθόλου. Τα τελευταία χρόνια αναβιώνουν πολλά παραδοσιακά έθιμα σε όλη την Ελλάδα ενώ πολλές πόλεις πλέον πέραν της Πάτρας συναγωνίζονται για το ποια θα οργανώσει την πιο ξέφρενη γιορτή κατά την διάρκεια των ημερών της αποκριάς. Σίγουρα χρειάζεται κέφι και αυτοσαρκασμός τις ημέρες αυτές. Οι περισσότεροι ενδύονται ρόλους, χαρακτήρες, καταστάσεις με έντονα σατυρική διάθεση και πολλές στολές ξεπερνούν κάθε φαντασία. Πέρα από την σάτιρα, η πηγή έμπνευσής μας προέρχεται -συνειδητά ή ασυνείδητα- τόσο από επιθυμίες και απωθημένα μας όσο και από στερεοτυπικούς ρόλους και καταστάσεις που συναντάμε στην καθημερινότητα μας και για κάποιο λόγο τα αναπαράγουμε.

Πριν επιλέξουμε όμως τις στολές μας ως ενήλικες, οι περισσότεροι από εμάς ήμασταν τα παιδιά που χαιρόμασταν την ευκαιρία για μασκάρεμα και ξεφάντωμα. Όπως τότε έτσι και σήμερα, στα πρώτα χρόνια της ζωής ενός παιδιού ένας μεγαλύτερος αποφασίζει τι θα φορέσει το παιδί του και με αυτό τον τρόπο οι επιθυμίες και τα γούστα του προβάλλονται στο παιδί του. Ακόμα και στα καρναβάλια δύσκολα μπορεί να ξεφύγει η πλειοψηφία των καρναβαλιστών από τα ριζωμένα έμφυλα στερεότυπα. Μια βόλτα στα καταστήματα με στολές δίνει μια ξεκάθαρη εικόνα.

Κάθε χρόνο οι στολές για τα αγόρια περιλαμβάνουν μία γκάμα από σούπερ ήρωες, ναύτες, καουμπόηδες, ινδιάνους, πολεμιστές, στρατιώτες, γιατρούς και δεκάδες άλλους ρόλους με κυρίαρχο το πρότυπο του δυνατού ισχυρού άντρα που ενδύεται έναν χαρακτήρα με συγκεκριμένα αρρενωπά χαρακτηριστικά. Όταν αποφασίσει κάποιο από αυτά τα αγόρια να ντυθεί γυναίκα συνήθως θα είναι επιλογή του ίδιου και όχι του γονιού και σχεδόν πάντα θα είναι με μία καθαρά σατιρική διάθεση που θα τονίζει την αδυναμία των γυναικών, την ανάγκη και το πάθος τους για κοκεταρία και σεξουαλική πρόκληση.

Παράλληλα, οι γυναίκες έχουν τον δικό τους ιδιαίτερα στερεότυπο ρόλο στην απεικόνιση της αποκριάς. Από πολύ μικρά τα κορίτσια αν δεν ντυθούν χαριτωμένα ζωάκια όπως πασχαλίτσες και ποντικάκια το τμήμα με τις στολές που μπορούν να επιλέξουν θα είναι γεμάτο ροζ φορεματάκια και τούλια κατάλληλα για να ντυθούν Barbie, μπαλαρίνες, νεράιδες και πριγκίπισσες χωρίς να λείπει παρά το μικρό της ηλικίας και η έντονα σεξουαλική απεικόνιση των ρόλων.

Για τις μεγαλύτερες γυναίκες, οι στολές έχουν και πάλι μια έντονα σεξουαλική διάθεση και είναι φτιαγμένες ως συνοδευτικές του άντρα. Αν αυτός είναι ο αστυνόμος αυτή θα είναι η αστυνομικίνα αν είναι ο Φαραώ η ο Άραβας, αυτή είναι το χανουμάκι. Οι στολές ακόμα και στην περιγραφή τους στα on line καταστήματα αλλά και στις ετικέτες των συσκευασιών έχουν όλες μπροστά την λέξη σέξι. Σέξι νοσοκόμα, σέξι καλόγρια, σέξι μαθήτρια, σέξι κουνελάκι, φλογερή τσιγγάνα.

Η γυναίκα πρέπει να είναι όμορφη, έντονα μακιγιαρισμένη με τέλειες αναλογίες, γεμάτη υποσχέσεις. Ακόμα και στη διαδικασία της μεταμφίεσης ο ρόλος της περνάει μέσα από συγκεκριμένα πρότυπα που καταλήγουν να είναι έτσι γιατί αυτό είναι το θέλω και το όνειρο του άντρα οπότε γι’ αυτόν τον λόγο πρέπει να αποτελεί και επιθυμία της γυναίκας. Τα χαρακτηριστικά που εμφανίζονται στις μεταμφιέσεις είναι αυτά που παραδοσιακά έχουν αποδοθεί στις γυναίκες. Παθητικοποιημένη, υποταγμένη στις ανδρικές επιθυμίες, χωρίς να φαίνεται να έχει δικά της ενδιαφέροντα και στόχους πέρα από το να είναι ελκυστική και να περιμένει τον πρίγκιπα του παραμυθιού.

Στις απόκριες δύσκολα θα υπάρξει στολή, από φόβο πως δεν θα είναι ίσως εμπορική, μιας γυναίκας που θα είναι μηχανικός, πιλότος, επιχειρηματίας, δασκάλα, στρατιωτικός. Αν αυτό γίνει για να έχει ενδιαφέρον θα πρέπει να περνάει μέσα από το φίλτρο της πρόκλησης. Η στολή δίνει έμφαση στη θηλυκή πλευρά της γυναίκας και της υπενθυμίζει ότι πάνω απ’όλα σκοπός της είναι να «αρέσει». Ακόμα και εδώ το μήνυμα που περνάει είναι πως σκοπός των γυναικών είναι να καταξιώσουν την ύπαρξή τους με την εξωτερική τους εμφάνιση και όχι με άλλα πνευματικά ίσως χαρίσματα. Επιβάλλεται έτσι η ομοιομορφία, στα πρότυπα της γυναικείας συμπεριφοράς και εμφάνισης που όλες πρέπει να ακολουθούν πιστά. Κάθε ίχνος ποικιλομορφίας, βασικό χαρακτηριστικό της αληθινής ομορφιάς, έχει εξαλειφθεί.

Είναι όμως αλήθεια η γυναίκα ωραιοπαθής, αθεράπευτα ρομαντική, ή είναι μια εικόνα κατασκευασμένη κάτω από την οποία υποβόσκει ένας κρυφός κοινωνικός καταναγκασμός;
Μπορεί το να «φοράει» μια γυναίκα ακόμα και ένας άντρας τον ρόλο της σεξ εργάτριας που βγαίνει παρέα με τον προαγωγό της, τη φλογερή τσιγγάνα, τη σέξι νοσοκόμα και μαθήτρια να προκαλεί γέλια και ευθυμία κατά την διάρκεια μιας γιορτής όπως ενός μεγάλου καρναβαλιού, συντηρεί όμως και μία κουλτούρα με στερεοτυπικά προσδιορισμένα χαρακτηριστικά βάσει του φύλου. Την ώρα της διασκέδασης δύσκολα κάποιος θα σκεφτεί πως η καθημερινότητα αυτών όπως και πολλών άλλων γυναικών απέχει πολύ από την αποκριάτικη απεικόνιση και περιλαμβάνει πολλές φορές σωματική και ψυχολογική βία, εξαναγκασμό, δυστυχία και φόβο. Η σεξ εργάτρια έχει να αντιμετωπίσει πολλούς κινδύνους σε ένα επάγγελμα που μπορεί να μην είναι καν επιλογή της, η τσιγγάνα ίσως να έχει να αντιπαλέψει με την φτώχεια, τον ρατσισμό και το εθιμικό της δικής της φυλής γύρω από το ρόλο της, η μαθήτρια, η νοσοκόμα τον σεξισμό με σφυρίγματα, γελάκια και εξυπνακίστικες ατάκες που φαντάζουν για την πλειοψηφία (πολύ συχνά και των γυναικών) φυσιολογική και καθόλου κατακριτέα.

Μήπως λοιπόν να σκεφτούμε δύο φορές τι θα ντυθούμε φέτος;

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

1 point
Upvote Downvote

Total votes: 17

Upvotes: 9

Upvotes percentage: 52.941176%

Downvotes: 8

Downvotes percentage: 47.058824%

5 Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση
  1. Καρναβάλι=Διόνυσος

    Διόνυσος=σεξουαλικότητα

    Όντως ο γυναικείος ερωτισμός εμπορευματικοποιείται

    Αυτός δεν είναι λόγος ωστόσο για να τον απεμπολήσουμε ούτε από τα κρεβάτια ούτε από τα μασκέ πάρτυ

    Το να ντυνόταν μια γυναίκα γιατρός ή δικηγόρος, αυτό θα ήταν ο ακραίος σεξισμός, λες και δεν μπορεί να κάνει πράγματι αυτό το επάγγελμα και χρειάζεται την καρναβαλική άρση της τάξης για να το βιώσει…

    Αλεχολεγιαλα!

  2. Ε, εντάξει και πολλές γυναίκες ντύνονται άντρες και κάνουν μάτσο πράγματα. Εκεί δεν είναι στερεότυπο δηλαδή;

    Και εγώ έχω ντυθεί τουρίστας κάποτε και φόραγα σάνδαλο με κάλτσα για να σατυρίσω τους Γερμανούς. Με κάνει ρατσιστή; Σίγουρα όχι.

    Συμφωνώ εν μέρει ότι υπάρχουν πολλά στερεότυπα (η γυναίκα πρέπει να είναι σέξι ενώ ο άντρας ισχυρός), αλλά εύκολα καταρρίπτονται. Τις προάλλες μάλιστα είδα κορίτσι να έχει ντυθεί Darth Vader. Χάρηκα.
    Αν έβλεπα αγόρι να είναι ντυμένο κορίτσι, σύμφωνα με πολλές απόψεις, δεν θα έπρεπε ούτε να χαίρομαι, ούτε να δυσανασχετίσω.

  3. Ενήλικες που συγκατατίθενται μπορούν εντός νομίμων ορίων να κάνουν ο,τι θέλουν χωρίς να έχουν ανάγκη την συγκατάβαση ή τον ψόγο ή την στοχευμένη ψυχανάλυση κανενός.

    Αν αυτό ισχύει για τη σεξουαλικότητα ισχύει και για το ντύσιμο που είναι ελάσσονος σημασίας σε σχέση με τη σεξουαλικοτητα. Δικαιούνται να ακολουθούν τα στερεότυπα που γουστάρουν χωρίς να έχουν την έγκριση ή την κριτική ή τις «συμβουλές» οιουδήποτε.

    Ας μην κάνουμε και το καρναβάλι (αντισυμβατικό από τη φύση του) ένα όχημα για μαθήματα αντισυμβατικοτητας. Ή πιο σωστά όχημα για μαθήματα μια άλλης συμβατικότητας.

  4. Βασικα η πιο πολυφορεμενη αντρικη στολη είναι να ντυνόμαστε γυναίκες, παπαδαριο και οτιδδηποτε «πορνογραφικο», ο λογος είναι ότι ως εθιμικη γιορτη παντα είχε το ερωτικο στοιχείο (φαλοι, αιδοια κτλ). Απο την φοιτητικη ζωή και μετα οι στολες είναι αυτοσχεδιαστικες και όχι αγοραστες απο τα απουλητα των χαλαγουιν…βεβαια στα «γκαλα» δεν τολμανε να απολαυσουνε την γιορτη, είναι ο πρεσβης που σας κακομαθαίνει.

    Τιποτα δεν εμποδίζει καμία γυναίκα απο το να αυτοσχεδιάσει και να απολαυσει την γιορτη. Η γιορτη αυτη είναι κυριολεκτικα και μεταφορικα για τα καρναβάλια.

    Θυμαμαι που ο πατερας μου μου ελεγε ότι η μανα του (δεν μιλαγε ασχημα ποτε) στις αποκριες γινόταν αλλος ανθρωπος, το τι ελεγε το στομα της δεν λεγεται. Αλλα τις αποκριες ως εθιμο όλοι κρυβαν τα προσωπά τους και ειχαν το ελευθερο να πουν τα….αίσχη (ναι ακομα και οι γυναίκες).

    Ενα τραγουδι που ελεγε ήταν: Είδε εν μωρο το μνι, τσι πες μανα μ’ τι ‘ναι αυτο; Μη μωρελ μ’ μη μαθαιν’ς κι αμα μαθ’ς γκτας πεθαιν’ς.

    Οι αποκριες είναι 100% αισθησιακη γιορτη….απλα όχι χαλογουινιστικα αισθησιακη. Οι καθως πρεπει καλο είναι για την ψυχικη σας υγεία να μεινετε στο σπίτι ή να πατε σε γκαλα γιατί το τι εχετε να δειτε/ακουσετε δεν θα το αντεξει η καρδουλα σας. Της σεξουαλικης αντικειμενικοποίησης το καγκελο θα γίνει και καλο είναι οι γυναίκες να θυμηθητε ότι καποτε συμμετειχατε ισότημα σε αυτο.

  5. Να αγιάσει το στόμα σου! Να προσθέσω οτι μπορεί η αμφίεση γυναίκας μπορεί να κοροιδεύει/χλευάζει τρανς άτομα..Και στην τελική για όσους/ες θεωρούν οτι είναι απλά καρναβάλι και δε διακρίνουν το καραμπαμ μοτίβο, ας θυμηθούμε οτι και οι άντρες βλάπτονται απο αυτά τα στερεότυπα, όταν η κοινωνία επιβάλλει ένας άντρας να είναι σκληρός και να μη ζητά ποτέ βοήθεια, να κλείνεται στον εαυτό του και να μην εκδηλώνει αίσθημα λύπης μέχρι να φτάσει και στην αυτοκτονία, να μην μπορεί να φορέσει συγκεκριμένα χρώματα και να μην κάνει συγκεκριμένα επαγγέλματα που δε θεωρούνται αρκετά αρρενωπά κλπ.

Αφήστε μια απάντηση