σε ,

Τα παιδιά στα Διαβατά κάνουν Ρομποτική

Η πρώτη ομάδα εκπαιδευτικής Ρομποτικής από το κέντρο προσωρινής φιλοξενίας Διαβατών είναι γεγονός και ακούει στο όνομα RoboDiavata.

ΑΠΟ ΤΟΝ ΓΙΩΡΓΟ ΤΣΙΤΙΡΙΔΗ

Έγιναν κάποιες προσπάθειες και στο παρελθόν από το φιλεκπαιδευτικό σωματείο eduACT Δράση για την εκπαίδευση, το Φάρο του κόσμου και την ΜΚΟ ΑΝΤΙΓΟΝΗ να εισαχθεί η ρομποτική στα camp και τους ξενώνες προσφύγων της Θεσσαλονίκης και ειδικά σ’ αυτό των Διαβατών.

Τα πρώτα κορίτσια και αγόρια από τη Συρία και το Αφγανιστάν ήρθαν σε επαφή με την πίστα της ρομποτικής πριν από ενάμιση χρόνο παρακολουθώντας προπονήσεις αλλά και τον διαγωνισμό εκπαιδευτικής ρομποτικής FLL. Στις διηγήσεις τους πάντα αυτή η εμπειρία είχε μια ιδιαίτερη θέση. Ένα αγόρι και η αδελφή του όταν ρωτήθηκαν τι θα έχουν να θυμούνται από την Ελλάδα τώρα που φεύγουν για το ταξίδι τους στην Γερμανία ανέφεραν την ημέρα που πήγαν να παρακολουθήσουν μια προπόνηση ρομποτικής.

Ως συντονιστής των ομάδων ρομποτικής του «Φάρου του κόσμου» αποφάσισα να προσπαθήσω να φέρω σε επαφή τα παιδιά των Διαβατών με την Ρομποτική με την ελπίδα τα επόμενα χρόνια να μπορούν ισάξια, δίπλα σε όλα τα άλλα παιδιά να απολαμβάνουν αυτό το μαγικό ταξίδι στην γνώση τη χαρά το κέφι και την διασκέδαση. Σύμμαχοι ήταν αρκετοί άνθρωποι που χωρίς αυτούς δεν θα ήταν εφικτή αυτή η όμορφη διαδρομή.

Η Φάλια που ήταν ο συνδετικός κρίκος η Μαρία και η Εφη που βρήκαν την ομάδα και φρόντισαν για την επικοινωνία, η eduACT που μας φιλοξένησε παρέχοντας μας ρομπότ εξαρτήματα πίστα και χώρο για προπονήσεις. Το προσωπικό της ΜΚΟ “ΑΝΤΙΓΟΝΗ-Κέντρο Πληροφόρησης και Τεκμηρίωσης για το Ρατσισμό, την Οικολογία, την Ειρήνη και τη Μη Βία που ανέλαβε την ομάδα, οργάνωσε και κάλυψε την μετακίνηση, την επικοινωνία με το camp, την εκπαίδευση και καθοδήγηση των παιδιών και φυσικά τον προπονητή Βασίλη Τσακίρη που σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα κατάφερε να μάθει στα παιδιά συναρμολόγηση ρομπότ, προγραμματισμό και επιτυχή χρήση του.

Είχα προς στιγμή ένα φόβο πως δεν θα βρω παιδιά που θα ενδιαφερθούν να κάνουν ρομποτική και να συμμετέχουν στους δύο διαγωνισμούς της Θεσσαλονίκης (προκριματικός 10-11/2 και τελικός 3-4/3 στην Helexpo). Και αν βρεθούν και στην πορεία χάσουν το ενδιαφέρον τους; Αν δεν τα καταφέρουν ; Αν είναι πολύ άγνωστο για την δική τους κουλτούρα; αν δυσκολευτούν; Σκεφτόμουν.

Είχε περάσει κιόλας ένας μήνας από τότε που είχα πάει τελευταία φορά στο camp. Οι εγκαταστάσεις,  οι διαμένοντες , οι εργαζόμενοι και οι εθελοντές , όλα αλλάζουν γρήγορα στα Διαβατά. Κόσμος φεύγει , νέες οικογένειες έρχονται, τα παιδιά πάνε σχολείο, μιλάνε ήδη πολύ καλά ελληνικά. Και αν οι μεγαλύτεροι, γονείς, εθελοντές και εκπαιδευτικοί χάνουμε λίγη από την πίστη μας και την ελπίδα για το αύριο ποιος μπορεί να στερήσει την χαρά και το κέφι από τα παιδιά.

Σε λιγότερο από δέκα λεπτά μπροστά μου στεκόταν παιδιά από το Ιράν Ιράκ Πακιστάν Αφγανιστάν και από την Συρία. Η συνεννόηση θα ήταν μια πρόκληση με μια τόσο πολυποίκιλη ομάδα.

Τα πρώτα χαμόγελα , οι συστάσεις οι αγκαλιές και οι χειραψίες έδιωξαν κάθε αμφιβολία. Όταν μιλάμε για παιδιά δεν χρειάζεται ούτε κοινή γλώσσα ούτε κοινή κουλτούρα. Τα παιδιά είναι απλά παιδιά. Έχουν τις ίδιες ανάγκες παντού. Ανάγκη για αγάπη , φροντίδα παιχνίδι μόρφωση εμπειρίες, νέες παραστάσεις.

Από τα πρώτα παιχνίδια και θεωρητικά μαθήματα φάνηκε το ενδιαφέρον της ομάδας και προς την ρομποτική και προς το φετινό θέμα του διαγωνισμού που είναι το νερό – (Υδροδυναμική) και ανέπτυξαν γρήγορα τις προβληματικές και τις σκέψεις τους γύρω από την χρήση του νερού από τους ανθρώπους.

Δεν άργησαν ποτέ σε καμία συνάντηση, αντιθέτως περίμεναν πολύ ώρα πριν από το καθιερωμένο μας ραντεβού κάθε μέρα υπομονετικά στην είσοδο του στρατοπέδου για να βρεθούν στο HUB της EduACT στο γυάλινο κτήριο της Τσιμισκή. Τα πρόσωπα τους θαρρείς και φωτίζονταν κάθε φορά που περνούσαμε την γυάλινη πόρτα του κτηρίου.

Ζήσαμε πολλές στιγμές παρέα. Την παρουσίαση του εργαστηρίου, την ημέρα που με μεγάλη ευκολία συναρμολόγησαν τα πρώτα ρομπότ, τα διέλυσαν , τα άλλαξαν μορφή και τα έφτιαξαν από την αρχή. Σε αξιοθαύμαστα σύντομο χρονικό διάστημα κατανόησαν πώς να προγραμματίζουν το ρομπότ που έχουν φτιάξει προκειμένου αυτό να κάνει κινήσεις που θα δώσουν λύσεις πάνω στην πίστα του διαγωνισμού. Πολύ γρήγορα το ρομπότ πήγαινε μπροστά πίσω αριστερά και δεξιά.

Οι Rodo diavata όπως οι ίδιοι αποφάσισαν να ονομάζονται την πρώτη μέρα της δημιουργίας τους τα είχαν καταφέρει.

Ενάντια σε κάθε δυσκολία όπως η γλώσσα, οι διαφορετικές συνήθειες η κουλτούρα, οι ώρες του σχολείου, η μεγάλη απόσταση από τα Διαβατά στο κέντρο, ο λίγος χρόνος πριν τον διαγωνισμό, τίποτα δεν στάθηκε εμπόδιο στην επιθυμία των παιδιών για επικοινωνία, διάδραση διασκέδαση και γνώση. Η συμμετοχή και κοριτσιών σε κάτι που για την κουλτούρα τους θεωρείτε πολύ επιστημονικό άρα αποκλειστικά «αντρικό» ήταν ένα μάθημα για την ίση συμμετοχή και των δύο φύλων στην εκπαίδευση και την τεχνολογία.

Από τους Robodiavata κρατάμε τις φωνές ενθουσιασμού μετά τις πρώτες επιτυχίες με τα ρομπότ τους.

Τα παιδιά είναι έτοιμα να ζήσουν μια πρωτόγνωρη εμπειρία παρέα με εκατοντάδες άλλα παιδιά από όλη την Ελλάδα. Ο διαγωνισμός ρομποτικής ήταν εκεί και τους περιμένει.

*Περισσότερες πληροφορίες για τον διαγωνισμό εκπαιδευτικής Ρομποτικής FLL

 

http://firstlegoleague.gr/

http://eduact.org/el/home/

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

25 points
Upvote Downvote

Total votes: 4

Upvotes: 4

Upvotes percentage: 100.000000%

Downvotes: 0

Downvotes percentage: 0.000000%

Αφήστε μια απάντηση