Ευθύμης Κάλφας
Το όνομα της, Αντελίν Βιρτζίνια Στίβεν. Γεννήθηκε στο Λονδίνο στις 25 Ιανουαρίου του 1882. Ήταν κόρη του Σερ Λέσλι Στήβεν και της Τζούλιας Πρίνσεπ Τζάκσον και εκπαιδεύτηκε από τους γονείς της στο σπίτι τους, στον αριθμό 22 της Hyde Park Gate στο Κένσιγκτον. Αυτή είναι η ταραχώδης ζωή της Βιρτζίνια Γουλφ
Τα πρώτα χρόνια
Όπως η ίδια θα πει στα απομνημονεύματά της, οι πιο ζωηρές μνήμες της παιδικής της ηλικίας δεν προέρχονται από το Λονδίνο αλλά από το Σεντ Άιβς στην Κορνουάλη. Εκεί δηλαδή όπου η οικογένεια της περνούσε κάθε καλοκαίρι μέχρι και το 1895. Οι μνήμες των οικογενειακών διακοπών και των εντυπωσιακών τοπίων, ειδικά ο φάρος Godrevy, επηρέασαν τη γραφή της, ειδικά προς το τέλος της ζωής της, και ειδικότερα στο Φάρο. Πιο συγκεκριμένα, το σπίτι στη Σκωτία, στο βιβλίο της, είναι το Τάλαντ και η οικογένεια Ράμσεϋ, είναι στην πραγματικότητα, η δική της.
Νευρικοί κλονισμοί και κατάθλιψη
Η Βιρτζίνια στα 13 της χάνει ξαφνικά την μητέρα της από γρίπη φέρνοντας την αντιμέτωπη με μια πρώτη σειρά νευρικών κλονισμών. Το 1904 φεύγει από τη ζωή ο πατέρας της προκαλώντας την μια ακόμα πιο ανησυχητική κατάρρευση. Η Βιρτζίνια χρειάστηκε τότε να μπει σε κλινική και αυτή είναι ουσιαστικά μια περίοδος χωρίς γυρισμό. Οι κλονισμοί αυτοί καθώς και οι επόμενες επαναλαμβανόμενες καταθλιπτικές περίοδοί που πέρασε οφείλονται, σύμφωνα με σύγχρονους μελετητές, και στη σεξουαλική κακοποίηση που τόσο αυτή όσο και η αδερφή της υπέστησαν από τους ετεροθαλείς αδελφούς τους. Κάτι που και η ίδια μνημονεύει στα αυτοβιογραφικά δοκίμιά της.
Σπουδές, γνωριμίες και γάμος
Η Βιρτζίνια αποφοίτησε από το Ladie’s Department of King’s College London, εκεί δηλαδή όπου γνωρίστηκε με τους Λύττον Στράτσυ, Κλάιβ Μπελ, Σάξον Σίντνεϋ Τέρνερ, Ντάνκαν Γκραντ και Λέοναρντ Γουλφ, οι οποίοι αποτέλεσαν τον πυρήνα του διανοητικού κύκλου γνωστού ως «O Κύκλος του Μπλούμσμπερι». Ένας κύκλός για τον οποίον είχαν ακουστεί διάφορα σχετικά με τις σεξουαλικές προτιμήσεις των μελών αλλά και για την περιβόητη ανταλλαγή συντρόφων.
Το 1910 μέλη του κύκλου μασκαρεύτηκαν ως αντιπροσωπεία της βασιλικής οικογένειας της Αιθιοπίας. Κατάφεραν δηλαδή να πείσουν τους αξιωματούχους του Βασιλικού Ναυτικού της Αγγλίας να τους ξεναγήσουν στο πολεμικό πλοίο HMS Dreadnought! Η Γουλφ συμμετείχε στη φάρσα, μασκαρεμένη σε γενειοφόρο άντρα! Μετά την εξωφρενική για τα ήθη της εποχής πλάκα, ο συγγραφέας Λέοναρντ Γουλφ την ερωτεύτηκε. Παντρεύτηκαν το 1912 ενώ συνεργάστηκαν επίσης επαγγελματικά, ιδρύοντας το 1917 τις εκδόσεις Hogarth Press που δημοσίευσαν στη συνέχεια το μεγαλύτερο μέρος των έργων της.
Η ερωμένη της
Στους λογοτεχνικούς κύκλους, ήταν γνωστό ότι η Βιρτζίνια Γούλφ είχε για χρόνια παράλληλη σχέση με τη Βίτα Σάκβιλ-Ουέστ, εν γνώσει μάλιστα του συζύγου της.
Το 1928 η Γουλφ έγραψε για τη φίλη της το έργο «Ορλάντο». Το βιβλίο αυτό αργότερα θα χαρακτηριστεί από τον γιο της Βίτας ως η «μεγαλύτερη και γοητευτικότερη ερωτική επιστολή στη λογοτεχνία».
Η σχέση τους ήταν περισσότερο συναισθηματική, παρά σεξουαλική, καθώς συνευρέθηκαν μόλις 2 φορές! Στις 11 Οκτωβρίου του 1928, την ημέρα που δημοσιεύτηκε το «Ορλάντο», η Βίτα έλαβε ένα πλούσιο πακέτο, το οποίο περιείχε ένα αντίγραφο του βιβλίου και ένα πρωτότυπο χειρόγραφο της Βιρτζίνια. Σε ένα από τα γράμματα της, η Βίτα έγραφε για αυτήν:
Η Βιρτζίνια είναι τόσο απλή και εγώ τη λατρεύω. Είναι εντελώς ξεχωριστή και ανεπηρέαστη από τη μόδα και ντύνεται χωρίς στολίδια. Στην αρχή δεν κάνει ιδιαίτερη εντύπωση, αλλά σύντομα αναδύεται ένα μεγάλο πνευματικό κάλλος και μία γοητεία που αιχμαλωτίζει τους γύρω της. Είναι τόσο ανεξάρτητη, ανθρώπινη και σιωπηλή, και όμως όταν τελικά μιλήσει, έχει πάντοτε κάτι εξαιρετικό να πει.
Τα τελευταία της λόγια
Η τελευταία καταθλιπτική κρίση της Βιρτζίνια ήρθε στις 28 Μαρτίου του 1941. Η Αγγλίδα μυθιστοριογράφος και δοκιμιογράφος φόρεσε το μαύρο φόρεμά της και κατευθύνθηκε στον ποταμό Ουζ. Έσκυψε και γέμισε τις τσέπες της με πέτρες. Χωρίς δεύτερη σκέψη, βούτηξε στα παγωμένα νερά και άφησε το κορμί της να χαθεί στο βυθό. Το σώμα της βρέθηκε στις 18 Απριλίου και ο σύζυγός της την έθαψε κάτω από ένα δέντρο, στον κήπο του σπιτιού τους, στο Ρόντμελ του Σάσσεξ.
Τα τελευταία λόγια της είναι αφιερωμένα στο ίδιο:
Αισθάνομαι σίγουρα πως τρελαίνομαι πάλι. Αισθάνομαι ότι δε μπορούμε να ξαναπεράσουμε άλλον ένα σαν εκείνους τους φοβερούς χρόνους. Και δεν θα συνέλθω ξανά τούτη τη φορά. Αρχίζω ν’ ακούω φωνές και δε μπορώ να συγκεντρωθώ. Έτσι κάνω κείνο που μου φαίνεται καλύτερο για όλους μας. Μου ‘χεις δώσει τη μέγιστη δυνατή ευτυχία. Ήσουν με κάθε τρόπο όλ’ αυτά που κανείς δε θα μπορούσε να ‘ναι. Δε γνωρίζω δυο ανθρώπους που θα μπορούσαν να είναι ευτυχέστεροι, μέχρι που με χτύπησε τούτη η φοβερή αρρώστια. Δεν μπορώ να την παλέψω άλλο.
Ξέρω ότι χαλώ τη ζωή σου, που χωρίς εμένα θα μπορούσες να κάνεις. Και το ξέρεις πως το ξέρω. Βλέπεις δεν μπορώ μήτε να γράψω… ακόμη κι αυτό. Δε μπορώ να διαβάσω. Θέλω να πω πως οφείλω όλη την ευτυχία της ζωής μου σε σένα. Ήσουν ολότελα υπομονετικός μαζί μου και καλός σ’ απίστευτο βαθμό. Θέλω να σ’ το πω αυτό -ο καθένας το ξέρει. Αν κάποιος θα μπορούσε να μ’ είχε σώσει, αυτός θα ‘σουν εσύ. Όλα έχουνε χαθεί για μένα μα βεβαιώνω για την καλοσύνη σου.
Δεν μπορώ να συνεχίσω να χαλώ τη ζωή σου άλλο. Δεν σκέφτομαι ότι δυο άνθρωποι θα μπορούσαν να ‘ναι ευτυχέστεροι απ’ όσο ήμασταν εμείς.
Με τα δικά της λόγια
Τη γνωρίσαμε καλύτερα μέσα από τα λόγια και τα έργα της. Παρακάτω συγκεντρώσαμε τα αγαπημένα μας:
- Δεν μπορεί κάποιος να σκεφτεί καλά, να αγαπήσει καλά, να κοιμηθεί καλά, αν δεν έχει φάει καλά.
- Γιατί οι γυναίκες ενδιαφέρονται τόσο πολύ περισσότερο για τους άντρες από ό,τι οι άντρες για τις γυναίκες;
- Το χιούμορ είναι το πρώτο από τα χαρίσματα που πάει περίπατο σε μια ξένη γλώσσα.
- Δεν μπορείς να βρεις γαλήνη αποφεύγοντας τη ζωή.
- Για να απολαύσουμε την ελευθερία πρέπει να ελέγχουμε τον εαυτό μας.
- Όταν σκεφτούμε πράγματα όπως τα άστρα, τα θέματα που μας απασχολούν δεν φαίνεται να έχουν τόσο μεγάλη σημασία. Έτσι δεν είναι;
- Τα μάτια των άλλων, η φυλακή μας. Οι σκέψεις τους, τα κλουβιά μας.
- Η λογοτεχνία σαπίζει από τα ναυάγια των ανθρώπων που έδιναν, πέρα από κάθε λογική, σημασία στη γνώμη των άλλων.
- Μερικοί άνθρωποι πηγαίνουν σε ιερείς. Άλλοι καταφεύγουν στην ποίηση. Προσωπικά απευθύνομαι στους φίλους μου.
- Μπορώ μόνο να πω ότι το παρελθόν είναι όμορφο γιατί ποτέ δεν αντιλαμβάνεται κανείς ένα συναίσθημα την εποχή που δημιουργείται. Ένα συναίσθημα επεκτείνεται αργότερα, και ως εκ τούτου δεν έχουμε πλήρη συναισθήματα για το παρόν, αλλά μόνο για το παρελθόν.
Η μοναδική ηχογράφηση με τη φωνή της από το BBC
Σηματοδοτώντας τα 75 χρόνια από το θάνατο της Γουλφ , το BBC Culture και το BBC Britain ανέθεσαν στη Phoebe Halstead τη δημιουργία κινούμενης εικόνας για να επενδυθεί οπτικά μια ηχογράφηση της από το 1937, η οποία έχει επίσης μετατραπεί σε δοκίμιο που ονομάζεται Craftmanship και έχει δημοσιευθεί στη συλλογής The Death of the Moth, and Other Essays.
Η Phoebe Halstead εμπνεύστηκε από τις ξυλογραφίες που δημιούργησε η αδελφή της Γουλφ η Vanessa Bell για την Hogarth Press.
Words Fail Me- Virginia Woolf- BBC Culture
This is thought to be the only surviving recording of Virginia Woolf’s voice. First broadcast on 29th April 1937. Commissioned by BBC Culture and BBC Britain. Directed by Phoebe Halstead Animated by Barry Evans and Letty Fox Sound by Ben Vince Many thanks to Helen Tyson for help with research
Η Νικόλ Κίντμαν ως Βιρτζίνια Γούλφ
Η Νικόλ Κίντμαν μέσα από την ταινία «Οι Ώρες» κερδίζει το Όσκαρ Α’ γυναικείου ρόλου ως Βιρτζίνια Γούλφ, όπου η ομοιότητα είναι εκπληκτική.
The Hours (2002) Official Trailer # 1 – Nicole Kidman HD
Subscribe to TRAILERS: http://bit.ly/sxaw6h Subscribe to COMING SOON: http://bit.ly/H2vZUn Subscribe to CLASSIC TRAILERS: http://bit.ly/1u43jDe Like us on FACEBOOK: http://goo.gl/dHs73 Follow us on TWITTER: http://bit.ly/1ghOWmt The Hours (2002) Official Trailer # 1 – Nicole Kidman HD The story of how the novel “Mrs.
Η ταινία αφηγείται την ιστορία τριών γυναικών, σε διαφορετικές εποχές, των οποίων οι ζωές επηρεάζονται από το βιβλίο Κυρία Νταλαγουέι (Mrs. Dalloway), της Βιρτζίνια Γουλφ. Οι τρεις γυναίκες είναι: η Κλαρίσα Βόγκαν, μια Νεοϋορκέζα που ετοιμάζει ένα πάρτι για τον άρρωστο φίλο της που πάσχει από aids, τη χρονιά 2001, η Λόρα Μπράουν, μια έγκυος νοικοκυρά που ζει στην Καλιφόρνια της δεκαετίας του ’50, εγκλωβισμένη σε ένα γάμο που την κάνει δυστυχισμένη, και η Βιρτζίνια Γουλφ, στην Αγγλία της δεκαετίας του ’20, που προσπαθεί να γράψει το βιβλίο της, ενώ παλεύει να ξεπεράσει την κατάθλιψη.