Ευθύμης Κάλφας
Σύμφωνα με την ελληνική μυθολογία η Λητώ ήταν κόρη των Τιτάνων Κοίου και Φοίβης. Η αδελφή της ήταν η Αστερία και η Ορτυγία και όλες μαζί προϋπήρχαν του θεού Δία, ανήκαν δηλαδή στην πρώτη γενιά των θεών. Παρ’ όλα αυτά η Λητώ υποτάχθηκε στο θεό Δία μέσω της ερωτικής τους σχέσης με αποτέλεσμα να δεχθεί την πολύ σκληρή κατάρα της Ήρας. Ας τα δούμε όλα από την αρχή.
Η τιμωρία της Ήρας
Όταν η Ήρα έμαθε για τις ερωτικές περιπέτειες του Δία με την Λητώ και εφόσον δεν μπορούσε να κάνει κακό στον άντρα της, αποφάσισε να εξαντλήσει όλη την αυστηρότητα της στην Λητώ δίνοντας διαταγή να μην γεννήσει η Λητώ σε τόπο που τον βλέπει ο ήλιος. Μάταια η Λητώ αναζητούσε σ’ ολόκληρη τη γη, δοκιμάζοντας κάμπους, βουνά και θάλασσες για να γεννήσει τα παιδιά της σ’ ολόκληρη την Ελλάδα. Η ελληνική γη αρνιόταν να τη δεχθεί καθώς φοβόταν την τρομερή εκδίκηση της Ήρας που θα επέβαλλε στην περιοχή τους. Το μοναδικό πλεούμενο νησί που τη δέχτηκε ήταν η Ορτυγία, το οποίο έτσι και αλλιώς ήταν φτωχό, άγονο και κανένα ζώο δεν έμενε σ’ αυτό, έτσι αψήφησε τις απειλές της Ήρας αφού έτσι και αλλιώς δεν είχε να χάσει κάτι. ‘Ένας άλλος μύθος θέλει τον Βορέα, υπακούοντας σε εντολές του Δία, να οδηγεί τη Λητώ στον Ποσειδώνα, ο οποίος δημιούργησε έναν υδάτινο θόλο πάνω από το νησί της Δήλου. Έτσι, «φτιάχτηκε» ένας τόπος ανήλιος, για να γεννήσει η Λητώ τα παιδιά της.
Ο τοκετός της Λητούς
Η Ήρα εκτός από την κατάρα της, προέβη και σε ακόμα μια κίνηση η οποία ήταν καθοριστική κατά τη διάρκεια του τοκετού της Λητούς αφού κρατούσε δίπλα της στον Όλυμπο την Ειλείθυια, τη θεά των αίσιων τοκετών. Εννιά ολόκληρες μέρες κράτησαν οι πόνοι της γέννας με τη Λητώ να βρίσκεται ξαπλωμένη στη ρίζα μιας φοινικιάς, του μοναδικού δέντρου που υπήρχε πάνω στο νησί, σφαδάζοντας από τους πόνους και εκλιπαρώντας τη θεά Ήρα να της επιτρέψει να γεννήσει τα παιδιά της. Δίπλα στην Λητώ, βρισκόταν η Αθηνά, η Δήμητρα, η Αφροδίτη και άλλες μικρότερες θεές οι οποίες όμως δεν μπορούσαν να κάνουν τίποτα χωρίς τη συγκατάθεση της Ήρας. Θέλοντας να μεταπείσουν την Ήρα, αποφάσισαν να στείλουν στον Όλυμπο την πολύχρωμη Ίριδα, την αγγελιοφόρο των θεών, για να ζητήσει από την Ήρα να επιτρέψει τον τοκετό, προσφέροντάς της ένα περιδέραιο εξαιρετικής ομορφιάς από μάλαμα και κεχριμπάρι, εννιά πήχεις, που είχε κατασκευάσει στο εργαστήρι του ο μεγάλος τεχνίτης των θεών, ο Ήφαιστος. Ένα δώρο που καταλάγιασε το θυμό της Ήρας, στέλνοντας την Ειλείθυια στη Δήλο. Τελικά η Λητώ βαριά εξαντλημένη από τους αβάσταχτους πόνους τόσων ημερών θα γονατίσει στη ρίζα της φοινικιάς και θα φέρει στον κόσμο πρώτα την θεά Άρτεμη και αμέσως μετά τον θεό Απόλλωνα. Μάλιστα την ώρα της γέννας του θεού ιεροί κύκνοι πετούσαν πάνω από το νησί κάνοντας εφτά κύκλους, διότι ήταν η έβδομη μέρα του μήνα.
Ένας άλλος μύθος θέλει τη Λητώ να μεταμορφώνεται σε λύκαινα, ώστε να μπορεί να ξεφύγει από την οργή της Ήρας και να επιστρέψει στην κατοικία της στη χώρα των Υπερβορείων, για να γεννήσει. Κάπως έτσι εξηγείται και το επίθετο λυκογενής που δόθηκε στον Θεό Απόλλωνα, δηλαδή τον γεννημένο από λύκο. Ο μύθος αυτός υποστηρίζει ταυτόχρονα ότι οι λύκοι βοήθησαν τη Λητώ, όταν, μετά τον τοκετό, εκείνη πήγε στη χώρα Τρεμιλίδα με τα δύο νεογέννητα. Η Λητώ σταμάτησε σε μια πηγή για να τα λούσει τα νεογέννητα παιδιά της όμως οι αγελαδάρηδες την εμπόδισαν. Η θεά, με τη βοήθεια των λύκων, τους μεταμόρφωσε σε βατράχια και μετονόμασε τη χώρα προς τιμή τους σε Λυκία.
* Διαβάστε ακόμα
Η μυθική ιστορία του Πύθωνα, του τέρατος που προστάτευε το μαντείο των Δελφών