Της Χριστίνας Κουτρουλού

«Αδάμαστη», «εκκεντρική», «απρόβλεπτη», «σέξι», «επικίνδυνη», «αχαλίνωτη». Είναι μερικοί μόνο από τους χαρακτηρισμούς που συνοδεύουν το όνομα της Betty Davis, η οποία πέθανε ξαφνικά πριν κάποιες μέρες.

Ειδικά στη δεκαετία του 1970, η περσόνα της προκάλεσε τόσο τον θαυμασμό, όσο και τη χλεύη. Μποϊκοταρίστηκε από θρησκευτικές ομάδες και κυνηγήθηκε από το γενικότερα συντηρητικό κλίμα της τότε αμερικάνικης κοινωνίας, με το έργο της να βαφτίζεται «αμφιλεγόμενο». Μια λέξη που δεν υποδήλωνε τίποτα άλλο παρά το μίσος για μια γυναίκα που μιλούσε τόσο απελευθερωμένα για τις σεξουαλικές της διαθέσεις.

Όταν βρέθηκε όμως στα μουσικά πράγματα, κατάφερε κι άφησε το αποτύπωμά της. Παντρεύτηκε τον Miles Davis, επηρεάζοντας τόσο το στυλ του, όσο και τη δημιουργικότητά του, καθώς τον έφερε σε επαφή με νέες ηχητικές ιδέες. Χώρισαν ωστόσο πολύ γρήγορα, με εκείνη να τον καταγγέλλει για κακοποίηση.

Οι προσωπικές της δισκογραφικές διαδρομές χάραξαν έναν ελευθεριακό τρόπο έκφρασης, ενώ έδωσαν στο funk ένα ακόμα επίπεδο αυτοπεποίθησης κι ορμής. Ούσα και η ίδια μοντέλο (έτσι ξεκίνησε, εξάλλου) άφησε πίσω της εμφανίσεις που κάνουν κάποιες πολυδιαφημισμένες τωρινές να μοιάζουν παλαιωμένες. Άλλοτε επηρεασμένη από την αρχαία Αίγυπτο, άλλοτε από την Ανατολή, η Betty Davis δημιούργησε ένα μείγμα που αντανακλούσε την εποχή της, μα είχε και την προσωπική της σφραγίδα.