Songs That Saved Your Life, από τον Βαγγέλη Ρίσσου (2011)
Πάντα αναρωτιόμουν αν υπάρχει κάποιος pop star με περισσότερες φωτογραφίες από την Madonna, και αν αυτός είναι ο Boy George.
Έχω στην ντουλάπα μου κρατημένο ένα κιμόνο που μου είχε φέρει ένας φίλος από ένα ταξίδι του στην Ταϊλάνδη. Θυμίζει τις μέρες των Culture Club και τα πολύχρωμα τους video, και μου το έφερε σαν ένα αστείο για την αγάπη μου σ’αυτούς, κάτι που ποτέ δεν πολυκατάλαβε.
Δεν θυμάμαι ποια ήταν πρώτη φορά που είδα τον Boy George, αλλά θυμάμαι ένα απόγευμα και ένα video που έπαιξε το Μουσικόραμα. Καθόμουν με την αδερφή μου στο καθιστικό περιμένοντας τους συμμαθητές μου να έρθουν να με πάρουν. Θα πηγαίναμε με τα ποδήλατα στο διπλανό χωριό, και για όση ώρα αυτοί περίμεναν έξω από το σπίτι μας, η αδερφή μου τραγουδούσε το ρεφρέν ενώ εγώ στεκόμουν όρθιος για να φύγω, αλλά στο ίδιο σημείο…
Ήταν η εποχή που όλοι αγαπούσαν τον Boy George. Οι μαμάδες στην Αγγλία χαιρόταν για αυτόν και ο ίδιος έδινε συνεντεύξεις, λέγοντας Boy is my SEX, George is my name…
Διάβαζα πριν λίγες μέρες μια νέα συνέντευξη του Boy George για το πόσο καλά νοιώθει σήμερα και πόσο άσχημα ήταν παλιά. Όταν πίσω από τις επιτυχίες και τα εξώφυλλα, αυτός στεκόταν ακόμη πιο μόνος, ευάλωτος από μια αγάπη για την οποία και έγραφε όλα αυτά τα τραγούδια. Το punk είχε τελειώσει πια, ο David Bowie είχε μιλήσει για τα πάντα και στο club blitz δεκάδες όμορφες ιστορίες ξεκινούσαν κάθε βράδυ.
Ήρθαν δίσκοι, τραγούδια, τεράστια ανταπόκριση και χιλιάδες εχθροί. Επιθέσεις όμως που ουσιαστικά επικεντρώνονταν στον ίδιο και όχι στα τραγούδια του, γιατί μακριά από την σαπουνόπερα που πολλοί έβλεπαν, υπήρχε πάντα η φωνή του, μια αλήθεια αδιαμφισβήτητη και κοινά αποδεκτή που δεν άφηνε περιθώρια για τέτοια σχόλια.
Μπορούσες να δεις ανθρώπους να αντιγράφουν το στυλ του, μια που τη δεκαετία του ’80 οι popstars μπορούσαν να παρασύρουν το κοινό τους επηρεάζοντας ολόκληρη την αισθητική των θαυμαστών τους. Και ενώ εγώ πίστευα πως τόσα χρόνια μετά, αυτά σταμάτησαν να συμβαίνουν, βρέθηκα πριν λίγα χρόνια σε μια συναυλία του να φωτογραφίζω τους θεατές μέχρι να συνειδητοποιήσω ότι ήταν κοινό και όχι ο ίδιος ο Boy George.
Εκείνο το βράδυ και ενώ τραγουδούσε το Do You Really Want To Hurt Me κάλεσε όποιον θέλει από τους θεατές να ανέβει στη σκηνή και να χορέψει μαζί του. Πολλοί το έκαναν, και το encore εκείνο θύμιζε πάρτυ με όλο αυτό τον κόσμο να τραγουδάει μαζί του, και την σκηνή του θεάτρου πίστα από club. Αυτός χαρούμενος κρατούσε τις απαραίτητες αποστάσεις, όπως όταν απάντησε σε μια κοπέλα που τον πλησίασε “επικίνδυνα” : it’s my show dear, not yours!
Πάντα είχε τους δικούς του όρους ο Boy George. Και ποτέ βέβαια δεν του άρεσε η μισή αλήθεια, και αυτό είχε σαν αποτέλεσμα συχνά τη δόξα ή τη μοναξιά του. Και ακόμη και όταν τα πράγματα δεν πήγαιναν καλά γι’αυτόν, και την υγεία του , αυτός έβρισκε τη δύναμη να επιστρέψει. Και η αλήθεια είναι πως δεν είναι λίγο να επιβιώνεις μέσα από όλα αυτά που έζησε ο Boy George και μάλιστα να επιστρέφεις ακόμη πιο δυνατός και συχνά με αξιοπρεπές υλικό την στιγμή που όλοι σχεδόν ασχολούνται με οτιδήποτε άλλο εκτός την μουσική σου. Όπως με την εκκεντρικότητα του, που είδα ανθρώπους να σχολιάζουν και να αναρωτιούνται για πιο λόγο είναι σημαντική, όταν οι ίδιοι χρησιμοποιούσαν nick name για αυτά που ήθελαν να πουν, ικανό να τραβήξει την προσοχή ακόμη και ενός περαστικού.
Πίσω από αυτό το κιμονό που έχω κρατημένο στη ντουλάπα νομίζω βρίσκεται μια μικρή αλήθεια, σαν αυτή που είδα όταν ο φίλος μου που το έφερε και γελούσε μ’αυτό, το φόρεσε και κατάλαβε πως αυτό δεν του πηγαίνει. Όσο και αν το θέλει.
Η συνέντευξη που διάβασα τελείωνε με τον Boy George να μιλάει για την αγάπη, για το γεγονός πως ο κόσμος όταν περνάει καλά πρέπει να έχει στο μυαλό του ότι δεν είναι για όλους έτσι, και για το γεγονός ότι τα τελευταία χρόνια του έκαναν καλό και συνειδητοποίησε πως συνεχίζει να μιλάει για τα ίδια πράγματα που τραγουδούσε 30 χρόνια πριν, μόνο που τώρα νοιώθει πιο σίγουρος και έτοιμος να μιλήσει γι’ αυτά.
Και ενώ η pop μουσική συνεχίζει να γεμίζει τις μέρες μας με ιστορίες γεμάτες μουσική, κουτσομπολιά, έρωτες και αλήθειες -γι’ αυτό άλλωστε είναι και υπέροχη- , ο Boy George μπορεί να περηφανεύεται πως συνεχίζει να το κάνει ακόμα. Και πως ίσως αν υπάρχει κάποιος που μπορεί και να έχει περισσότερες φωτογραφίες από την Madonna, τελικά μπορεί να είναι αυτός.
*Όλες οι φωτογραφίες είναι από το http://www.kitchensinkpublishing.com/boygeorge.html
για το “King Of Queens”, το coffee table book του Boy George που κυκλοφόρησε το 2011.




