Μικροπράγματα
Του Μάκη Μάκκα
Ήταν 3 Οκτωβρίου του 2001 όταν έφυγε από την ζωή , ένας από τους κορυφαίους κωμικούς της ανεπανάληπτης μεταπολεμικής γενιάς, ο Κώστας Χατζηχρήστος.
Ο κορυφαίος κωμικός του ελληνικού θεάματος, ζωντάνεψε στο θέατρο και στη μεγάλη οθόνη την δύσκολη ελληνική πραγματικότητα της εποχής εκείνης, ένα σημαντικό μέρος της ελληνικής ιστορίας, μετέφερε τον κοπιώδη αγώνα και τον μόχθο των Ελλήνων, πάνω στον οποίο χτίστηκε η σύγχρονη Ελλάδα .
Ήταν το ενδέκατο παιδί πολύτεκνης οικογένειας, προσφύγων από την Κωνσταντινούπολη που γεννήθηκε πριν 100 χρόνια, το 1921, στη Θεσσαλονίκη.
Ο Κώστας Χατζηχρήστος σε µια εκ βαθέων συνέντευξη – κατάθεση ψυχής το 1987 στην εκπομπή της ΕΡΤ «Παρασκήνιο», είχε μιλήσει για γεγονότα-σταθμοί στην πορεία του, τα οποία χάραξαν την μέχρι τότε πορεία του.
Αγαπούσε τα γράμματα, είχε στόχο να σπουδάσει ιατρική, μάλιστα έδωσε αρκετές φορές ανεπιτυχώς εξετάσεις να εισέλθει στην σχολή, τότε όπως σημειώνε, στράφηκε στην συγγραφή θεατρικού σεναρίου, το οποίο έδωσε σε θιασάρχη μετά την προτροπή του οποίου και βρέθηκε στο θεατρικό σανίδι.
Το πηγαίο ταλέντο του, δεν άργησε να αναδειχθεί και πλέον μετά το τέλος της κατοχής άρχισε να κάνει τα πρώτα του βήματα, αρχικά σε μπουλούκια και πολύ γρήγορα βρέθηκε να υπηρετεί το βαριετέ στο θρυλικό θέατρο του Πειραιά «Μισούρι».
Όπως αφηγήθηκε στην ίδια συνέντευξη του ,θα συνεχίσει την καλλιτεχνική του πορεία στο βαριετέ, για τα επόμενα δυο χρόνια και στο θέατρο «Βερντέν» της Λεωφόρου Αλεξάνδρας θα κάνει την πρώτη του μεγάλη επιτυχία στο ρόλο του «βλάχου», του περίφημου «Θύμιου» που εμπνεύστηκε ο αδελφός της τότε συζύγου του Μαίρης Νικολαΐδου, Κώστας, μέλος της συγγραφικής τριάδας «Νικολαΐδης – Ελευθερίου – Λυμπερόπουλος».
Σύμφωνα με τον ίδιο, το επόμενο σημαντικό βήμα ήταν όταν συστήνει το δικό του θίασο το 1952 και θα συνεργαστεί με την Καίτη Ντιριντάουα, μετέπειτα σύζυγό του και τον κωμικό Κούλη Στολίγκα, ενώ στην καλλιτεχνική του ζωή θα έρθει και ο κινηματογράφος. Αρχικά με σχετικά μικρούς ρόλους, αλλά τόσο χαρακτηριστικούς που σύντομα τον καθιέρωσαν στο κινηματογραφικό κοινό.
Ο κορυφαίος κωμικός το 1961 απέκτησε και τη δική του θεατρική στέγη, το περίφημο «Θέατρο Χατζηχρήστου» στην οποία ανέβασε έργα που έγιναν μεγάλες θεατρικές επιτυχίες και αποθεώθηκαν από τους θαυμαστές του.
Η καλλιτεχνική του πορεία δεν είχε μόνο χάρες και επιτυχίες αλλά του έδωσε και μεγαλύτερες στεναχώριες.
Στην ίδια συνέντευξη αναφέρθηκε στην πολυδάπανη παράσταση του 1963 «Καζίνο ντε Παρί», με τους 140 ηθοποιούς και χορευτές. Εγχείρημα που του στοίχισε οικονομικά, του άφησε χρέη και χρειάστηκε να πουλήσει διαμέρισμα για να τα εξοφλήσει.
Όμως η αποτυχία αυτή κλόνισε και την εύθραυστη ψυχική του κατάσταση και χρειάστηκε νοσηλεία πολλών μηνών σε νοσοκομείο του Λονδίνου αφού παρουσίασε απώλεια της φωνής και χρειάστηκε για μεγάλο χρονικό διάστημα για να αποκατασταθεί το συγκεκριμένο πρόβλημα.
Ο Χατζηχρήστος καθιερώθηκε και στο ελληνικό σινεμά, γύρισε πλήθος από ταινίες (230 στον αριθμό ) , πολλές σημειώνει για να ξεπληρώσει τα χρέη του στο θέατρο. Ο ίδιος ξεχώριζε με τους ρόλους του σε ταινίες όπως «Ο Ηλίας του 16ου» , «Μακρυκωσταίοι και Κοντογιώργηδες» «Της Κακομοίρας» «Ο Μπακαλόγατος, «Ο Κύριος Πτέραρχος»
Τέλος ο μεγάλος κωμικός, τόνιζε ότι η τέχνη του πρόσφερε δόξα, χάρες, ικανοποίηση αλλά μαζί γεύτηκε την πίκρα και το παράπονο .
Η συνέντευξή περιλαμβάνει πλάνα από την ταινία “Ο Ηλίας του 16ου” καθώς και από την θεατρική επιθεώρηση στην οποία έπαιζε το 1978 μαζί με τους Μίμη Φωτόπουλο, Νικήτα Πλατή και τη Μιράντα Κουνελάκη με τον θίασο της Κούλας Νικολαΐδου στο θέατρο Λουζιτάνια.
Δείτε το Βίντεο
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: