Άρης Δημοκίδης
H φωνή του Michael Jackson ηχεί κραυγαλέα πάνω από το φαινομενικά εκστασιασμένο κοινό του Earls Court. Αλλά καθώς το μεγαλύτερο, λαμπρότερο και πιο παράξενο αστέρι της ποπ φτάνει στο απόγειο του Earth Song, μια αναταραχή ξεσπά στη σκηνή.
Περνώντας μέσα από μια ομάδα στιλιζαρισμένων ζητιάνων, ο Jarvis Cocker, μέλος της ανεξάρτητης μπάντας Pulp, διακόπτει την ερμηνεία του Jackson στα Brit Awards του 1996. Σε μια επίδειξη «ασεβείας», ο Cocker, κουνάει τον πισινό του προς το πλήθος και λίγο αργότερα κατεβαίνει από τη σκηνή ενώ ο Jackson συνεχίζει να τραγουδάει. Κανείς στην αίθουσα δεν φάνηκε να εκτίμησε τότε μία από τις πιο καθοριστικές στιγμές της βρετανικής ποπ, θυμάται σήμερα ο Independent.
Δείτε το βίντεο (στο 4:45 η στιγμή της εισόδου στη σκηνή)
Michael Jackson – Earth Song (Brit Awards 1996)
Michael JacksonEarth SongBrit Awards 1996High Definition (HD)by MJWorldEntertainment© MJJ Productions Inc._______________LIKE on Facebook: http://www.faceboo…
Το συμβάν έκλεισε την 25η του επέτειο την Παρασκευή 19 Φεβρουαρίου.
Τι έκανε όμως τον χαμηλών τόνων Cocker να ανέβει στη σκηνή; Η απάντησή του ήταν ότι διαμαρτυρόταν ενάντια στο «σύμπλεγμα του Μεσσία» του Jackson, που είχε ένα σωρό παιδάκια στη σκηνή που τον αγκάλιαζαν λες και ήταν ο Ιησούς.
«Ήταν μια μορφή διαμαρτυρίας για τον τρόπο που ο Michael Jackson βλέπει τον εαυτό του ως ένα είδος χριστιανικής μορφής που έχει τη δύναμη να θεραπεύει», θα έλεγε ο Cocker σε δήλωση λίγο μετά το συμβάν. «Η μουσική βιομηχανία του επιτρέπει να απολαμβάνει τις φαντασιώσεις του λόγω του πλούτου και της δύναμής του. Οι άνθρωποι τον ακολουθούν παρόλο που γνωρίζουν ότι είναι λιγάκι άρρωστος. Απλώς δεν μπορούσα να μην το κάνω. Ήταν μια αυθόρμητη απόφαση λόγω πλήξης και απογοήτευσης.»
Κανείς δεν μπορούσε να αρνηθεί ότι η εμφάνιση του Jackson στα Brit Awards ήταν υπερβολική. Αλλά αυτός ήταν ο σκοπός του Earth Song. Το κομμάτι που είχε αρχικά είχε τον τίτλο «What About Us?», το είχε εμπνευστεί ο Jackson αρκετά χρόνια νωρίτερα όταν έμενε στο Hotel Imperial στη Βιέννη.«Ένιωσα τόσο πολύ πόνο για τη δυστυχία του πλανήτη Γη», εξηγούσε ο Τζάκσον σε συνέντευξη το 1995. «Ήταν μια ευκαιρία να κάνω τους ανθρώπους να ακούσουν τη φωνή του πλανήτη. Και αυτό είναι το Earth Song. Και αυτή ήταν η έμπνευση. Και βρέθηκε ξαφνικά στην αγκαλιά μου όταν ήμουν σε περιοδεία στην Αυστρία.»
Στα βραβεία, ο 37χρονος τότε Jackson, έμοιαζε σαν να εμπνεύστηκε από το Κήρυγμα του Ιησού στο Όρος. Αρχικά εμφανίστηκε μόνος του και σύντομα τον συνόδευσε μια ομάδα από «λιμοκτονούσες μάζες» που ανέβηκε στην σκηνή κοιτώντας τον με δέος.
Με λιγότερο δέος τον κοιτούσε ο Cocker από την πρώτη σειρά με τα υπόλοιπα μέλη των Pulp. Η κιμπορντίστρια Candida Doyle θυμάται πόσο αηδιασμένος ήταν ο Jarvis ενώ η ίδια πίστευε ότι δεν θα τολμούσε ποτέ να κάνει κάτι.
«Ήταν πραγματικά ένα αθώο και διασκεδαστικό πράγμα, να κουνάς τους γλουτούς σου φορώντας το παντελόνι σου», λέει ο Daniel Rachel, συγγραφέας του βιβλίου Don’t Look Back in Anger: The Rise and Fall of Cool Britannia, Told by Those Who Were There. «Ήταν κάτι σαν να υπερασπίζεσαι τις αρχές σου… Είναι εύκολο να είσαι κριτικός από την πολυθρόνα, ακόμα κι αν είσαι σε τελετή απονομής βραβείων. Έκανε ακριβώς αυτό που είχε μυαλό του. Δεν σκεφτήκαμε ποτέ ότι θα γινόταν διεθνής είδηση της δεκαετίας. Δεν ήταν αυτός ο σκοπός.»
25 χρόνια μετά
Υπό το φως πολλών κατηγοριών εναντίον του Jackson, είναι ενοχλητικό να βλέπεις τον αυτοανακηρυγμένο Βασιλιά της ποπ να πλαισιώνεται από τόσα παιδιά. Αν και αποδέχτηκε ταπεινά το βραβείο του ως «Καλλιτέχνη της Γενιάς», το επόμενο πρωί ο Jackson έκανε μια δήλωση με την οποία καταδίκασε τον Cocker λέγοντας ότι τα μέλη του καστ παρέμειναν επαγγελματίες και η παράσταση συνεχίστηκε. Το στρατόπεδο του Jackson κατηγόρησε επίσης τον Cocker ότι «έβλαψε» τρία από τα παιδιά.
Οι εφημερίδες τον μίσησαν αμέσως κι άρχισαν να τον κοροϊδεύουν:
Συνελήφθη κατευθείαν!
Αυτό όμως δεν ίσχυε. Το βίντεο που τράβηξε το επιτελείο του David Bowie έδειχνε ξεκάθαρα τον frontman των Pulp να περπατάει στη σκηνή χωρίς να έρχεται σε επαφή με τα παιδιά. Και όμως, ακόμη και με την αθωότητά του επιβεβαιωμένη, η δημοσιότητα που ακολούθησε ήταν εξαιρετικά ενοχλητική για τον συνεσταλμένο Cocker.
«Έγινα ξαφνικά πολύ αναγνωρίσιμος στο Ηνωμένο Βασίλειο και δεν μπορούσα πλέον να βγω έξω. Απόκτησα ένα είδος διασημότητας που δεν γνώριζα ότι υπήρχε και δεν ήξερα πώς να χειριστώ. Είχε γενικά επιζήμια επίδραση στην ψυχική μου υγεία », είπε στους New York Times τον περασμένο Ιούλιο.
Ακόμα και χωρίς το Jarvis v Jacko, τα Βραβεία του 1996 ήταν προορισμένα να μείνουν στην ιστορία.
H πράξη του Cocker δεν ήταν καν το πιο αμφιλεγόμενο γεγονός της βραδιάς. O Noel Gallagher των Oasis όταν έλαβε το βραβείο για το Best British Group από τον Pete Townshend, είπε «Υπάρχουν επτά άτομα σε αυτό το δωμάτιο που δίνουν λίγη ελπίδα στους νέους σε αυτήν τη χώρα. Αυτοί είναι: εγώ, το παιδί μας, [μέλος των Oasis] ο Bonehead, ο Guigs, ο Alan White, ο Alan McGee και ο Tony Blair.»
Είκοσι λεπτά αργότερα, ήταν η σειρά του ίδιου του Blair να λάμψει καθώς έδωσε το βραβείο Lifetime Achievement στον Bowie.
Τελικά η πιο σκληρή κριτική έγινε στο Michael Hutchence των INXS. Φαινόταν χαρούμενος όταν βγήκε να παρουσιάσει ένα ακόμη βραβείο για τους Oasis, αυτή τη φορά για το Best Video. Τότε, ο Noel Gallagher άρπαξε το μικρόφωνο και είπε: «Οι τελειωμένοι δεν πρέπει να παρουσιάζουν βραβεία»
Ο Hutchence, που αυτοκτόνησε 18 μήνες αργότερα, φάνηκε συγκλονισμένος. Αλλά πήρε την εκδίκηση του όταν στο single του Elegently Wasted πρόσθεσε το στίχο «Είμαι καλύτερος από τους Oasis».
Ωστόσο, λίγοι αντιλήφθηκαν τότε τη σημασία της «εισβολής» του Jarvis
Στα παρασκήνια, ο τραγουδιστής ενημερώθηκε ότι οι δικηγόροι του Jackson ισχυρίστηκαν ότι είχε επιτεθεί στα παιδιά και σύντομα κατέφθασε η αστυνομία που τον ανάκρινε για δύο ώρες.
Στη συνέχεια οδηγήθηκε στο αστυνομικό τμήμα, όπου είχε ήδη συγκεντρωθεί η νομική ομάδα του Jackson. Ο κωμικός και πρώην δικηγόρος Bob Mortimer έσπευσε να του προσφέρει ηθική και νομική υποστήριξη. Τελικά αφέθηκε ελεύθερος στις 3 το πρωί χωρίς να του απαγγελθούν κατηγορίες.
Το βίντεο που απέδειξε την αθωώτητά του
A breakthrough came on the Friday evening when Channel 4 broadcast this footage. It backed-up the claim that Island Records had made from the outset: that Jarvis had not assaulted or shoved any of the children. 19/31 pic.twitter.com/SFus2pxqne
— Acrylic Afternoons (@AcrylcAftrnoons) February 18, 2021
Όπως αποκαλύφθηκε σύντομα, στην πραγματικότητα ήταν οι σεκιούριτι του Τζάκσον που είχαν κατά λάθος χτυπήσει τα παιδιά κι όχι ο Cocker!
Κι από εκεί που οι εφημερίδες τον έβριζαν, τώρα τον δικαίωναν:
Ξαφνικά όλοι στη Βρετανία γνώριζαν το όνομα Jarvis Cocker.
Εννοείται βέβαια πως οι μουσικόφιλοι το ήξεραν και από πριν.
«Στην πραγματικότητα, μου αρέσει ο Michael Jackson. Μου αρέσουν μερικά από τα τραγούδια του και νομίζω ότι το τελευταίο άλμπουμ ήταν εντάξει», δήλωσε ο μπασίστας των Pulp, Steve Mackey. «Όμως το βράδυ της Δευτέρας ήταν η περίπτωση των «νέων ρούχων του αυτοκράτορα». Κάποιος έπρεπε να πάρει μια καρφίτσα και να σκάσει το μπαλόνι, ώστε όλοι να δουν ότι ήταν γεμάτο σκ@τ@. Και αυτό έκανε ο Jarvis.»
«Τον ενθάρρυνα» πρόσθεσε η Candida Doyle των Pulp. «Αλλά δεν μπορείς να αναγκάσεις τον Jarvis να κάνει κάτι. Κάνει μόνο ό,τι θέλει να κάνει. Η αλήθεια θα βγει. Οι εφημερίδες πλησιάζουν την αλήθεια και θα την ανακαλύψετε σύντομα», είπε.
Εντωμεταξύ, ο Bowie είχε επιβεβαιώσει ότι ο Cocker δεν είχε επιτεθεί σε κανένα παιδί. Οι κατηγορίες απορρίφθηκαν. Ωστόσο, το επόμενο απόγευμα ο τραγουδιστής φαινόταν ταραγμένος στην εκπομπή του Chris Evans TFI Friday.
«Το πιο φρικιαστικό ήταν όταν με συνέλαβαν. “Ανέβηκες στη σκηνή και επιτέθηκες στα παιδιά!” Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι το έλεγαν αυτό», είπε. «Με πήγαν στο αστυνομικό τμήμα και έπαψε να είναι αστείο.»
Η τελική δικαίωση ήρθε δύο εβδομάδες μετά και το βίντεο έχει το σχετικό απόσπασμα απ’ τις ειδήσεις:
Two weeks later, on 11 March, Jarvis returned to Kensington Police Station to be told the charges were dropped. It appeared that Jackson’s minders, not Cocker, had injured the children. 22/31 pic.twitter.com/QSCxl1yDQg
— Acrylic Afternoons (@AcrylcAftrnoons) February 18, 2021
Στη Βρετανία, τελικά, ο περισσότερος κόσμος συμπαραστάθηκε στον Jarvis. Ωστόσο, δεν δέχτηκαν όλοι το επιχείρημά του ότι «το σύμπλεγμα του Μεσσία» του Jackson άξιζε μια τέτοια παρέμβαση.
«Ο Jackson ήθελε να είναι ο νέος Βασιλιάς και η ευγένεια του να ερμηνευτεί ως αγιότητα. Αλλά, όπως δεν θα κουραστώ ποτέ να λέω, αυτός είναι ο βασικό σκοπός της τέχνης. Να ξεπεράσουμε τον εαυτό μας για να κάνουμε αξιώσεις απέναντι στον Θεό», δήλωσε ο συγγραφέας Marcello Carlin στο δοκίμιο συλλογής σκέψεων για τον Τζάκσον με τίτλο The Resistible Demise of Michael Jackson, που εκδόθηκε το 2009. «Ποιο ήταν το πιο εγωκεντρικό; Η ερμηνεία του Earth Song ή η διακοπή του από τον Jarvis Cocker; Ήταν ένα πολύπλοκο και παθιασμένο τραγούδι διαμαρτυρίας. Αντίθετα, ο πισινός του Cocker ήταν ανάγωγος. Και έχει σημασία ότι η καριέρα του άρχισε να παίρνει την κατιούσα από εκεί κι έπειτα», προσθέτει.
Ο Cocker φάνηκε εντάξει με αυτό. Εξόρισε τους δαίμονες του στο επόμενο άλμπουμ του, το This Is Hardcore του 1998. Ο δίσκος ερμηνεύτηκε ως κραυγή στο κενό από έναν καλλιτέχνη αιχμαλωτισμένο από τη φήμη και απελπισμένο να απελευθερωθεί. Συνέχισε να φτιάχνει εξαιρετική μουσική μέχρι και σήμερα.
«Οι Pulp ήταν πάντα οι “ξένοι”, οι αλλιώτικοι», λέει ο Daniel Rachel. «Ο Jarvis μιλούσε για ανθρώπους της κοινωνίας που συνήθως δεν έχουν φωνή. Είναι εκπρόσωπος αυτών των ανθρώπων. Όσον αφορά τον Jarvis Cocker ως εθνικό ήρωα, ήταν αυτή η στιγμή που άλλαξε την αντίληψη του κόσμου για τον Jarvis Cocker. Δεν νομίζω ότι το απόλαυσε. Νομίζω ότι απόλαυσε την αναστάτωση που προκάλεσε στο mainstream κοινό.»
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ