Άρης Δημοκίδης
Διάβαζα για χρόνια τις κριτικές του Γιώργου Ε. Παπαδάκη στην Ελευθεροτυπία. Άλλοτε του άρεσαν οι ελληνικοί δίσκοι που παρουσίαζε, άλλοτε όχι.Τις σφαγιαστικές κριτικές του πάντως τις διάβαζα από μουσικοφιλική διαστροφή και με ιδιαίτερη κουτσομπολίστικη απόλαυση. Αισθανόμουν όπως αυτοί που βλέπουν ένα δυστύχημα στο δρόμο και παρ’ ό,τι το θέαμα είναι ιδιαιτέρως δυσάρεστο δεν μπορούν να ξεκολλήσουν τα μάτια τους απ’ το τρακαρισμένο αυτοκίνητο. Τώρα διαπίστωσα πως έφυγε από τη ζωή to 2013 (ακολουθεί το πλούσιο βιογραφικό του).
Μια απ’ τις αγαπημένες μου πολύ κακές κριτικές του ήταν αυτή που αφορούσε τον τότε πρόσφατο δίσκο της Μαριώς. Ο τίτλος του άρθρου του τα λέει σχεδόν όλα…
Κουρασμένη και τσιριχτή
(Μερικά αποσπάσματα)
Όπως ο καθένας μπορεί να διαπιστώσει, ακούγεται κουρασμένη και μακράν του μέτρου και της οικονομίας στην ερμηνεία της, αν μπορούμε να μιλήσουμε εδώ για ερμηνεία. Σκληρή, ανοικονόμητη, τσιριχτή με πολλές εκφραστικές (τάχα) υπερβολές, λαρυγγισμούς και άτεχνες «τζαλγκάντζες».
Σε αρκετά τραγούδια περισσεύει η αίσθηση (και η αισθητική) μιας -ας μου επιτραπεί να πω- «μαγαζίδικης» εκτέλεσης, οι ψεύτικοι λυγμοί, οι φωνασκίες, τα «πλαστικά» αμάν αμάν π.χ. στο «Θα σπάσω κούπες» που εκτιμώ πως πρέπει να πάρει το βραβείο της χειρότερης εκτέλεσης στη δισκογραφία.
Το ρεπερτόριο, από την άλλη, συμπληρώνει την απογοήτευση. […] Μαζί με τις εμμονές του καλλιτέχνη επιλέγεται ό,τι γενικώς αρέσει στους μεθυσμένους θαμώνες ή τι νομίζει ο κάθε «μαέστρος» ή μαγαζάτορας πως αρέσει.
Τα μόνα στοιχεία που, ας πούμε, ενοποιούν το… έργο είναι οι μέτριες και κακές εκτελέσεις και ο εξαιρετικά κακός ήχος (πρόχειρη και όχι ζωντανή ηχογράφηση θα τη λέγαμε), θύμα του οποίου είναι το μπουζούκι που ακούγεται άδειο, ξερό, ηλεκτρικό και μίζερο.
Το ένθετο μας δείχνει τον ορισμό της φτήνιας (ένα χαρτί διπλωμένο στα τρία) με τις κλισέ φωτογραφίες κι ένα παλιομοδίτικο κείμενο της μάνατζερ κ. Ντόρας Ρίζου, με γραφικότητες, ωραιοποιήσεις και ισχυρισμούς-μυθεύματα. Επιθυμεί να πιστέψουμε, π.χ., πως η Μαριώ δεν λαμβάνει, λέει, μεγάλα μεροκάματα. Μα αν δεν λαμβάνει μεγάλα μεροκάματα τραγουδώντας δίπλα στη χλιδή της Αννας Βίσση, τότε τι είδους μανατζεριλίκι είναι αυτό;
(Ακούστε ένα απόσπασμα απ’ το δίσκο)
Μαριώ live
Με ένα μοναδικό cd γιορτάζει φέτος η Μαριώ τα 50 της χρόνια στο πάλκο. Τα καλύτερά της τραγούδια μαζί με διαμάντια του ρεμπέτικου και λαϊκού τραγουδιού ζωντα…
*
Ο Γιώργος Ε. Παπαδάκης γεννήθηκε στα Χανιά το 1947 και σπούδασε στο Εθνικό Ωδείο. Από το 1988 έως το τέλος του επιμελήθηκε την έρευνα και την έκδοση 20 δίσκων με καταγραφές παραδοσιακής και λαϊκής μουσικής. Από το 1982 μέχρι το 1999 οργάνωσε και επιμελήθηκε τις καταγραφές παραδοσιακής μουσικής του Τρίτου Προγράμματος της Ελληνικής Ραδιοφωνίας, που απέφεραν ένα ωφέλιμο υλικό καταγραφής που ανέρχεται σε 470 ώρες ή 3.650 μουσικά κομμάτια, από περίπου 200 μουσικούς σολίστες. Οι καταγραφές αυτές θεωρήθηκαν, από Eλληνες και ξένους ειδiκούς, μοναδικές στο είδος τους.
Εργάστηκε ως συνθέτης για το θέατρο και τον κινηματογράφο, ενώ παράλληλα δούλεψε με πάθος και με αντικείμενο τη συλλογή μουσικο-λαογραφικού υλικού που αφορά την ιστορία και εξέλιξη της παραδοσιακής μουσικής στην Eλλάδα, αφήνοντάς μας παρακαταθήκη εξαιρετική ερευνητική δουλειά. Μάλιστα, η τελευταία του έρευνα είχε να κάνει με την προέλευση του ρεμπέτικου, ενώ το 1983 είχε εκδοθεί το πρώτο βιβλίο του με τίτλο «Λαϊκοί Πρακτικοί Oργανοπαίχτες».
Τιμήθηκε, μεταξύ άλλων, με το Διεθνές Βραβείο Μουσικής για την ταινία της T. Mαρκετάκη «Κρυστάλλινες νύχτες» (1992) και με το Βραβείο Μουσικής στο 42ο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης για τη μουσική της ταινίας «Το Μόνον της Ζωής του Ταξείδιον» του Λ. Παπαστάθη (2001).
Διετέλεσε διευθυντής του Μουσικού Τμήματος του B’ Προγράμματος της EPA (1981), σύμβουλος του Τομέα Ψυχαγωγίας της ET1(1987), διευθυντής Προγράμματος της ET2, σύμβουλος της EPT A.E. για θέματα τέχνης και πολιτισμού (1993-1997), μουσικός υπεύθυνος του Ερευνητικού Προγράμματος «Καταγραφή των Παραδοσιακών Μουσικών και Τραγουδιστών της Θράκης»(2000-2001) και μέλος του Συμβουλίου Κρίσεων του Ελληνικού Κέντρου Κινηματογράφου (2002-2004).
Πέθανε τον Ιανουάριο του 2013, σε ηλικία 65 ετών.