σε , ,

Λόγια, ατάκες, και γέλια: Αυτή ήταν η Ρίκα Βαγιάννη που πέθανε πέρσι τέτοια μέρα

Η Ρίκα Βαγιάννη μέσα από δικές της συνεντεύξεις

Πέθανε σαν σήμερα το 2018, σε ηλικία 56 ετών, η δημοσιογράφος Ρίκα Βαγιάννη. Η κόρη του Γιάννη Διακογιάννη υπήρξε ένας άνθρωπος που δοκιμάστηκε σε πολλά είδη επικοινωνίας με το κοινό, τόσο μπροστά από τις κάμερες όσο και εφημερίδες, περιοδικά, ραδιόφωνα και τα τελευταία χρόνια στον ηλεκτρονικό Τύπο.

Αν και βρισκόταν στο δημοσιογραφικό χώρο από το 1986, η Ρίκα Βαγιάνη έγινε περισσότερο γνωστή στο κοινό μέσα από την εκπομπή «10 με 2» που παρουσίαζε μαζί με την Πόπη Τσαπανίδου. Και οι δυο τους παρουσίαζαν μόδα, έκαναν συνεντεύξεις με εκπροσώπους της showibiz και γενικότερα ενημέρωναν κυρίως τον γυναικείο πληθυσμό για τις νέες τάσεις και την επικαιρότητα.

Διαβάσαμε και είδαμε ξανά ωραίες συνεντεύξεις που έδωσε η Ρίκα Βαγιάννη και παρακάτω συγκεντρώσαμε λόγια, ατάκες και απόψεις της ίδιας για διάφορα θέματα.

Για τις κακές κριτικές (στήλη «Οι Αθηναίοι» της έντυπης LIFO)

Το χειρότερο που έχω διαβάσει για μένα ήταν το 1992. Είχαν γράψει σε ένα πολύ καλό περιοδικό με μεγάλη κυκλοφορία ότι βλέπουμε αυτή την κοπέλα στην τηλεόραση και μας δημιουργείται η εντύπωση ότι δεν πλένεται, δεν κάνει μπάνιο, ότι μυρίζει. Δεν σου κρύβω ότι είχα βάλει τα κλάματα. Βασάνισε τόσο το μυαλό μου να μάθω τι οδήγησε ένα νέο άνθρωπο να γράψει κάτι τέτοιο που κατάλαβα ότι είναι… άβυσσος τα κίνητρα των ανωνύμων. Δεν ξαναστενoχωρήθηκα ποτέ. Ήταν σαν να έχεις τρακάρει με νταλίκα. Μετά τα μικροχτυπήματα στον προφυλακτήρα δεν σε νοιάζουν.

Για τη ζωή της στην Αυστραλία, την επιστροφή της στην Ελλάδα και το φόβο των χρόνων που περνά (στην τηλεοπτική εκπομπή Joy)

Για τις μικρές χαρές της ζωής (στήλη «Οι Αθηναίοι»της έντυπης LIFO)

Μπορεί να μην έχω περάσει καμιά κακουχία, αλλά αλήθεια σου λέω, είμαι ευτυχισμένη επειδή έχω ψωμί. Τρελαίνομαι από χαρά που μπορώ να έχω ένα δασάκι μπροστά απ’ το σπίτι μου και να το βλέπω όταν πλένω τα πιάτα, που μπορώ και βγαίνω το πρωί. Νομίζω ότι είμαι ο πιο πλούσιος και τυχερός άνθρωπος του κόσμου. Αν ήμουν θρήσκα θα ήμουν συνέχεια στα κεριά, στις δεήσεις και στις ευχαριστίες.

Για την εξωσωματική γονιμοποίηση (Ladylike)

Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο και σοβαρό στόχο, που απαιτεί το μάξιμουμ της σωματικής, ψυχικής  και οικονομικής αντοχής ενός ζευγαριού. Όπως και σε πολλά πράγματα στη ζωή που απαιτούν συγκέντρωση και αφοσίωση στην επίτευξη  ενός δύσκολου στόχου, έτσι και η επίτευξη μιας υποβοηθούμενης εγκυμοσύνης είναι μια υπόθεση που αν δεν έχεις στοχοπροσήλωση, δεν την κερδίζεις εύκολα.

Για την Πόπη Τσαπανίδου (Στην εκπομπή «Φώτης και Μαρία live»)

Για την καψούρα (Από το κείμενο της «Ταξίδι στο κέντρο της καψούρας» στο lifo.gr)

Ακόμα θυμάμαι ένα βράδυ που βομβάρδιζε ο Κλίντον τη Σερβία. Χτύπησε το τηλέφωνο και ήταν η Μάρθα, που τραβιόταν τέρμα γκάζια μ’ έναν γκόμενο και πήρε να μου κλαφτεί για κάτι τρομερό (της είχε πει καληνύχτα μ’ ένα παράξενο ύφος και τι νόμιζα εγώ γι’ αυτό;). «Ρε μαλάκα, γίνεται πόλεμος», πήγα να τη συνεφέρω. «Στ’ αρχίδια μου ο πόλεμος. Μ’ εμένα πες τι θα γίνει!». Αυτή είναι η καψούρα. Σκοτώνει την Αμανπούρ που έχεις μέσα σου και ξυπνάει την επίδειξη τάπερ.

Για την υιοθεσία στην Ελλάδα (Ladylike)

Αν η υιοθεσία στην Ελλάδα ήταν εύκολη υπόθεση εμείς, θα είχαμε ήδη, όχι ένα, αλλά και  περισσότερα  παιδιά! Δεν είναι, όμως, εύκολη διαδικασία η υιοθεσία, είναι σκληρή, χρονοβόρα και πολύ περίπλοκη. Είναι κρίμα να ακούγονται επιπόλαιες κριτικές του τύπου «τόσα μωρά υπάρχουν που χρειάζονται γονείς, γιατί δεν υιοθετούν ένα;». Αυτά είναι απλοϊκά, παιδαριώδη συμπεράσματα που προέρχονται από άγνοια. Οι γονείς που υιοθετούν είναι ήρωες-μακάρι να γινόταν πιο γνωστό το τι περνούν για να καταφέρουν να κρατήσουν αγκαλίτσα τα παιδάκια τους.

Για τα μπότοξ (Στην εκπομπή «Φώτης και Μαρία live»)

Για την μεγαλύτερη κληρονομιά που θεωρεί ότι αφήνει στη γη (Σε ερωτηματολόγιο στον Γιάννη Χατζηγεωργίου)

Την ακλόνητη πεποίθησή μου ότι το τοστ πρέπει να τρώγεται με διπλό τυρί, αλλιώς καλύτερα να μην το παραγγείλεις.

Όταν έκανε δημόσιες σχέσεις σε λαϊκή τραγουδίστρια (Από την εκπομπή «Στα καλά καθούμενα»)

Για την sexy φωτογράφιση που έκανε στο Playboy και για το αν είχε πάρει πολλά λεφτά (στην εκπομπή «Φώτης και Μαρία live»)

Η φωτογράφιση στο Playboy έγινε το 1986, εγώ τότε δούλευα σε ένα περιοδικό και κάθε μεσημέρι τρώγαμε, είχα ραντεβού για φαγητό με έναν άλλο συνάδελφό μου, τον Ανταίο Χρυσοστομίδη που ήταν διευθυντής του Playboy. Κάποια στιγμή είχε καημό γιατί τον είχε κρεμάσει μια κοπέλα, και ντράπηκε. Και του λέω «Μην κάνεις έτσι. Να έρθω εγώ;» Όσο για το δεύτερο σκέλος της ερώτησης, δεν μπορούσα να διανοηθώ κάτι πιο προσβλητικό, από το να βγάλω τα ρούχα μου για λεφτά. Δεν εισέπραξα ούτε πενηνταράκι! Για μένα αυτό θα ήταν πορνεία!

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

15 points
Upvote Downvote

Αφήστε μια απάντηση