Από την _erin
Στις 7 Ιουλίου 1791 γίνεται στην Οξφόρδη η πρεμιέρα της Συμφωνίας αρ.92, γνωστής και ως «Oxford Symphony» του Joseph Haydn [Γιόζεφ Χάυντν].
Πρόκειται για τη Συμφωνία που ο Haydn φέρεται ότι διεύθυνε στην Οξφόρδη επί τη ευκαιρία της ανακήρυξής του σε επίτιμο διδάκτορα του Πανεπιστημίου. Ωστόσο τόσο το συγκεκριμένο έργο όσο και ο τίτλος «Oxford Symphony» εμπλέκονται σε μια παρεξήγηση: αν και η αίσθηση που δημιουργείται είναι ότι η Συμφωνία αυτή συνετέθη ειδικά για τη συγκεκριμένη περίσταση, στην πραγματικότητα πρόκειται για ένα σχετικά προγενέστερο έργο που ο Haydn είχε συνθέσει ως μέρος της παραγγελίας που είχε δεχθεί από τον γάλλο κόμη του Ogny για τρείς συνολικά Συμφωνίες. Ο Haydn δεν έφτασε έγκαιρα στην Οξφόρδη ώστε να υπάρχει ο απαραίτητος χρόνος για τη μελέτη από μέρους της ορχήστρα ενός νέου έργου. Έτσι υποχρεωτικά θα έπρεπε να παιχτεί κάποιο έργο ήδη οικείο στους μουσικούς. Στην ιστορία έμεινε ότι το έργο που παρουσιάστηκε στην τελετή ήταν η Συμφωνία αρ. 92, όμως στην πραγματικότητα δεν έχει καταγραφεί πουθενά τεκμηριωμένα η πραγματική ταυτότητα του έργου που παίχτηκε εκείνη τη βραδιά.
Haydn Symphony No 92 G major, «Oxford»
[Leonard Bernstein, Wiener Philarmoniker]
Haydn: Symphony No.92 In G Major, Hob.I:92 – “Oxford” – 3. Menuet (Allegretto)
Provided to YouTube by Universal Music Group Haydn: Symphony No.92 In G Major, Hob.I:92 – “Oxford” – 3. Menuet (Allegretto) · Wiener Philharmoniker · Leonard…

Ο Joseph Haydn (Rohrau, Αυστρία, 31 Μαρτίου 1732 – Βιέννη, 31 Μαΐου 1809) ήταν αυστριακός συνθέτης. Ξεκίνησε την καριέρα του ακολουθώντας το παραδοσιακό σύστημα της πατρωνίας, προερχόμενο από το όψιμο αυστριακό Baroque και κατέληξε να είναι ίσως ο πρώτος επιτυχημένος «ελεύθερος επαγγελματίας» μουσικός των αρχών του 19ου αιώνα. Γνωστός ήδη από τα μέσα της δεκαετίας του 1760, φτάνει το 1780 να είναι ο διασημότερος κλασικός συνθέτης της Ευρώπης. Η ανακήρυξή του σε επίτιμο διδάκτορα της Οξφόρδης είναι ενδεικτική της έκτασης που είχε λάβει η φήμη του διεθνώς την εποχή εκείνη. Αλλά ακόμα και για το ίδιο ο τίτλος αυτός σήμαινε πολλά: έκτοτε συχνά παρουσίαζε τον εαυτό του (κυρίως εγγράφως) ως «Doktor der Tonkunst» [Διδάκτωρ της Μουσικής].
Ένας από τους τρείς πυλώνες του Βιεννέζικου Κλασικισμού [Haydn, Mozart, Beethoven] διακρίθηκε σε κάθε μουσικό είδος. Κατά τη διάρκεια της ζωής του ήταν κυρίως δημοφιλής για τα φωνητικά του έργα, όμως μετά το θάνατό του το βάρος της φήμης του μετατοπίστηκε προς τις ορχηστρικές του δημιουργίες. Ο Haydn είναι ευρύτερα γνωστός ως «ο πατέρας της Συμφωνίας» (συνέθεσε συνολικά 104 Συμφωνίες) αλλά θα μπορούσε κάλλιστα να θεωρηθεί και «πατέρας» του κουαρτέτου εγχόρδων καθώς κανείς άλλος συνθέτης πριν από αυτόν δεν κατάφερε να προσεγγίσει τέτοια επίπεδα ευρηματικότητας, δημιουργικότητας, ποιότητας και ιστορικής σημασίας στο είδος αυτό. Γενικά θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως ο «απόλυτος» μουσικός, λόγω του ζήλου, του πνεύματος, του βάθους των συναισθημάτων και του σεβασμού του στα σημαντικά σημεία αναφοράς της τέχνης του αλλά και ειδικότερα λόγω της μορφολογικής πρωτοτυπίας, της μοτιβικής μεταχείρισης και της τάσης του να προβληματίζεται επί της μουσικής και όχι απλώς να βάζει νότες στο πεντάγραμμο αναπαράγοντας παλαιότερα πρότυπα.
Μερικά απ’ τα καλύτερα έργα του:
The Best of Haydn
🎵 Buy “100 Classical Pieces” (MP3 album) on the Official Halidon Music Store: http://bit.ly/2SVYgMM 🎧 Listen to our playlist on Spotify: http://bit.ly/TheBes…
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
ΚΟΥΙΖ: Μπορείς να ξεχωρίσεις τους διάσημους συνθέτες κλασικής μουσικής;

