Γιάννης Δημητρέλλος
Ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας σε τέσσερις δεκαετίες μουσικών διαδρομών, κατάφερε να κρατήσει στέρεες τις ροκ ρίζες του και να πειραματιστεί επαρκώς και με ουσία σε αυτό που ονομάστηκε «έντεχνο» στα 90s, ενώ υπήρξαν και συνθέσεις του που άγγιξαν τα όρια του λαϊκού τραγουδιού, με εντυπωσιακά αποτελέσματα (όπως πχ, το Πεθαίνω Για Σένα). Χρειαζόμαστε δεκάδες MB για να αναλύσουμε εις βάθος και με λεπτομέρεια τη σπουδαία δισκογραφία του. Ως ένα μικρό φόρο τιμής, καταγράφουμε τις ιστορίες πίσω από τα πιο δημοφιλή τραγούδια του.
Τα χρόνια των P.L.J band
Oι Πελόμα Μποκιού δεν ήταν κάποια αναρχό-queer φράξια, αλλά ένα αγαπημένο ελληνικό rock συγκρότημα που δημιούργησε το όνομα του από τις συλλαβές των επωνύμων των μουσικών (το Μπο στο Μποκιού είναι Μπονάτσος). Μια αντίστοιχη έμπνευση είχαν και οι P.L.J, αυτή την φορά με τα ονόματα των μουσικών (Paul=Παύλος Κικριλής, Larry=Λαυρέντης Μαχαιρίτσας, Jimmy=Δημήτρης Βασαλάκης). Το πρώτο τους album ήταν αγγλόφωνο και με στίχους βασισμένους στα κείμενα της Αποκάλυψης του Ιωάννη. Θεωρήθηκε πολύ προχωρημένο για την εποχή του και δεν έκανε επιτυχία. Σήμερα αποτελεί διαμάντι του ελληνικού rock.
«Πόσο σε Θέλω»
Το 1983 οι P.L.J έγιναν Τερμίτες και ξεκίνησαν να γράφουν τραγούδια με ελληνικό στίχο. Το «Πόσο σε Θέλω» ήταν η μεγαλύτερη τους επιτυχία. Ο θρύλος λέει ότι το τραγούδι δημιουργήθηκε ένα βράδυ σε μια παραλία του Βόλου, γύρω από μια αναμμένη φωτιά (την έσβησαν στο τέλος!).
Ο Γιάννης Μπαχ Σπυρόπουλος έγραψε και διάβασε δυνατά τους στίχους και ο Λαυρέντης Μαχαιρίτσας εμπνεύστηκε τη μελωδία στην κιθάρα εκείνη τη στιγμή. Αργότερα, ο Αντώνης Μιτζέλος πρόσθεσε την εισαγωγή και κάποια άλλα μουσικά μέρη.
Το τραγούδι παίχτηκε για πρώτη φορά ζωντανά στο Λυκαβηττό μπροστά σε 7.000 θεατές. «Καλά αυτό έγινε επιτυχία από την πρώτη μέρα. Από την πρώτη στιγμή που το παίξαμε έγινε χαμός» έχει δηλώσει ο Μαχαιρίτσας γι’ αυτό το το κομμάτι.
«Το Τραγούδι της Νύχτας» (Τερμίτες – Φλερυ Νταντωνάκη)
Είμαστε στο 1986 και οι Τερμίτες συναντούν την Φλέρυ Νταντωνάκη σε ένα τραγούδι για το album Τσιμεντένια Τρένα. Οι διαχωριστικές γραμμές του ελληνικού τραγουδιού καταρρέουν και το αποτέλεσμα είναι τόσο μεγαλειώδες σκοτεινό, που ξαφνικά όλοι οι «goth» με τα βαμμένα μάτια και νύχια, δείχνουν αστείοι.
Τι είχε πει η ίδια η Χατζιδακική ερμηνεύτρια γι’ αυτή τη συνεργασία:
‘«Ποτέ δεν ήμουν τόσο χαρούμενη και τόσο ευτυχισμένη βγαίνοντας από μια δουλειά μέσα από το studio. Πιστεύω ότι το αποτέλεσμα ήταν έξοχο. Ούτε με τον Μάνο Χατζιδάκι είχα νιώσει ποτέ αυτή την πληρότητα. Οι Τερμίτες είναι ο ένας καλύτερος από τον άλλον και αυτό το νέο παιδί που έγραψε τον στίχο στο ΤΡΑΓΟΥΔΙ ΤΗΣ ΝΥΧΤΑΣ, ο Μιχάλης Μαρματάκης, σαν να συνυπήρξε μαζί μου σ’ όλη την κλίμακα του πάθους που διένυσα στη ζωή μου. Τα τραγούδια που γράφει είναι σαν ένα είδος χρονικού της ζωή μου. Το μόνο που ακούς τελικά από τους Τερμίτες είναι ο πλούτος…»
«Διδυμότειχο Blues»
Σε συνέντευξη του στο Reader.gr, o Μαχαιρίτσας έχει εξομολογηθεί: «Το τραγούδι αυτό είναι βιογραφικό κι αφορά την προσωπική μου ιστορία στο στρατό. Την διηγούμουνα μια μέρα στον Γιάννη Μπαχ Σπυρόπουλο και τ’ απόγευμα, εκεί που ήμουν στο καφενείο και έπαιζα χαρτιά, μου την έφερε σε στίχους! Ετοίμασα το δίσκο και περίμενα ότι θα κάνει κάποια επιτυχία ένα άλλο τραγούδι, το “Σε στυλ να μη ξεχνιόμαστε”. Όταν όμως ολοκληρώθηκε το “Διδυμότειχο Blues” και το τραγούδησα μαζί με τον Νταλάρα, είδα τις αντιδράσεις όλων στην εταιρεία, που έλεγαν ότι με το τραγούδι αυτό θα γίνει της κακομοίρας! Το είχε καταλάβει ο Μάτσας! Είχε και τρομερές εμπειρίες βέβαια αυτός. Εγώ δεν περίμενα τίποτα και γι’ αυτό ήμουν κι ελεύθερος. Κι όμως, ήταν καταιγιστική η επιτυχία του. Το “Διδυμότειχο Blues”, τώρα, μετά από τόσα χρόνια, το καταλαβαίνω, είναι ένα διαχρονικό τραγούδι κι ένα τραγούδι που δεν ξεφτίζει με τίποτα».
Ο Μαχαιρίτσας, που προερχόταν από την αποτυχία του δίσκου «Ο Μ’Αγαπάς κι ο Σ’Αγαπώ» και αντιμετώπιζε σοβαρό οικονομικό πρόβλημα («με συντηρούσε η σύντροφος μου, από τις αγιογραφίες που δημιουργούσε» έχει πει) προόριζε το τραγούδι για τον Βασίλη Παπακωνσταντίνου. Όμως συνάντησε την αντίρρηση του Μάτσα ο οποίος του πρότεινε τον Γιώργο Νταλάρα γιατί «μπορεί να το υποστηρίξει». Ο Νταλάρας, όταν άκουσε το κομμάτι τρελάθηκε και είχε δίκιο. Το τραγούδι έμεινε για έξι μήνες στο Νο1 ενώ το άλμπουμ έκανε 35.000 πωλήσεις.
Αξίζει να τονίσουμε ότι στην αρχή οι κάτοικοι του Διδυμότειχου είχαν εκφράσει τη δυσαρέσκειά τους γιατί θεωρούσαν ότι το τραγούδι τούς έθιγε.
«Ένας Τούρκος στο Παρίσι»
Τάδε έφη, Ισάακ Σούσης, στιχουργός: «Έγραψα το τραγούδι το 1994, μια χρονιά που αισθανόμουν φρικτή μοναξιά γιατί έλειπαν όλοι οι φίλοι μου στο εξωτερικό. Ενα απόγευμα καθώς γύριζα από τη δουλειά, βαρεμένος και με την αίσθηση μιας απίστευτης στασιμότητας, κάθησα σε ένα παγκάκι. Είχα μια πρώτη μορφή του τραγουδιού στα χέρια μου, έλεγα δηλαδή για το Παρίσι αλλά αυτό που με απασχολούσε ήταν να μιλήσω για τη μοναξιά μου, όχι με μίζερο τρόπο. Εκείνη τη στιγμή πέρασε από μπροστά μου ένας γάτος και επειδή τους έχω αδυναμία έφαγα «φλα σιά» κι άρχισα να γράφω επιτόπου. Τον βάφτισα Τούρκο και ήταν ο γάτος που απολάμβανε ό,τι εγώ δεν είχα…»
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Προσέβαλε τη μνήμη του Μαχαιρίτσα ο Τσαουσόπουλος μ’ αυτό που είπε για το «Έλα Ψυχούλα μου;»