Γιάννης Δημητρέλλος
Σήμερα o David Fincher είναι ένας περιζήτητος δημιουργός ταινιών και τηλεοπτικών σειρών. Με το House of Cards ως ένας εκ των δημιουργών, τοποθέτησε το Netflix στον χάρτη των brands που δημιουργούν τηλεόραση σαν «σινεμά για την μικρή οθόνη». Οι ταινίες του, ακόμα κι εκείνες που γύρισε πριν 20+ χρόνια, όπως το Se7en και το Fight Club, σήμερα θεωρούνται διαχρονικές.
Όμως ο Fincher πριν καταξιωθεί στο χώρο του σινεμά, ήταν ένας φέρελπις «βιντεοκλιπάς». Συγκεκριμένα, δεν ήταν απλώς ένας καλός σκηνοθέτης των pop videoclips, αλλά ένας πανέξυπνος δημιουργός που κατόρθωνε να δημιουργεί οπτικά αριστουργήματα με μικρό budget και σε ελάχιστο χρόνο.
Μερικά (από τα πολλά) highlights του:
To έμβρυο που καπνίζει: Ένα διαφημιστικό σποτ για την αμερικανική εταιρεία καρκίνου. Το μήνυμα της διαφήμισης ξεκάθαρο.
Αυτή η προβοκατόρικη διαφήμιση ήταν το «διαβατήριο» του για τον χώρο των video clips, αλλά και των διαφημιστικών σποτ.
Αυτό το νοσηρό φιλμάκι επιστημονικής φαντασίας, είχε την υπογραφή του, από το μακρινό 1984
Ένα «άκακο» ποπ τραγούδι από έναν star της εποχής, με τις εικόνες του Fincher μεταμορφωνόταν σε μια οριακά εφιαλτική συρραφή εικόνων.
Με την Paula Abdul για μούσα – έστω για λίγο- πειραματίστηκε με το αγαπημένο του ασπρόμαυρο
Ας σημειωθεί πως το Straight Up γυρίστηκε το 1988, στην εποχή του Never Gonna Give You Up του Rick Astley, στην εποχή που τα video clips της pop ήταν συνήθως γλυκανάλατα και αδιάφορα. Με αυτό το ιστορικό context, η επιλογή του ασπρόμαυρου στην φωτογραφία του κλιπ φαντάζει τουλάχιστον προκλητική και πρόστυχη.
To 1990, δημιουργεί το ένα αριστούργμα μετά το άλλο!
Το εφιαλτικό, σχεδόν βγαλμένο από επεισόδιο του Twilight Zone, Cradle of Love με τον Billy Idol
To φιλμ νουάρ του Janie’s Got A Gun με τους Aerosmith
Έχει και το Freedom 90 στις βαλίτσες του, με τα πιο διάσημα μοντέλα της εποχής να πρωταγωνιστούν
Last but not least, το magnum opus της Madonna. Vogue, κυρίες και κύριοι
Συνολικά, από το 1984 ως το 1993, ο Fincher σκηνοθέτησε 54 μουσικά clips. Το Who Is It του Michael Jackson’s ήταν επίσης συγκλονιστικό, ενώ με την Madonna απλά απογειώθηκε. Δημιούργησε video clips σαν μίνι ταινίες για τα μουσικά κομμάτια Express Yourself, Oh Father, Vogue, Bad Girl.
Το 1990 συνέβη κάτι μαγικό
Το MTV έπαιζε κατά κύριο λόγο μουσικά clips και έκανε ειλικρινή προσπάθεια ώστε να αναδεικνύει νέα ταλέντα, είτε στην μουσική, είτε στην μυθοπλασία του video. Στα Video Music Awards του 1990, έκαναν κάτι που θύμιζε οριακά τρολιά: Στην κατηγορία της Σκηνοθεσίας Video Clip, έβαλαν ως υποψήφιο ένα κομμάτι της Paula Abdul, με κάτι κινούμενα σχέδια, οριακά αδιάφορο. Τα υπόλοιπα τρία υποψήφια clips, ήταν το Janie’s Got A Gun των Aerosmith, το The End of the Innocence του Don Henley και το Vogue της Madonna, όλα σκηνοθετημένα από μάντεψτε ποιόν! O David Fincher έπαιξε κόντρα στον εαυτό του και κέρδισε το βραβείο.
Δεν ήταν «εφετζίδικα» τα clips του Fincher, αλλά έδειχναν μια φανερή αγάπη προς το μαύρο χιούμορ, ενώ ταυτόχρονα έκαναν υπόκλιση στο παρελθόν του film noir και του sci-fi. Καθώς η pop της εποχής άνθιζε μέσα από video clip με ανθρωπόμορφες Barbie να πλατσουρίζουν σε καταγάλανα νερά και κορίτσια όλων των εθνών να χορεύουν Macarena, ο Fincher αποθέωσε το σώμα μέσα από ασπρόμαυρες εικόνες και διαθλάσεις του φωτός.
Στη συνέχεια
To 1992, βρέθηκε για πρώτη φορά στο τιμόνi ενός μεγαλεπίβολου κινηματογραφικού project, του Alien 3, με την Sigourney Weaver. Από την πρώτη του ταινία κολύμπησε στα αχαρτογράφητα νερά ενός film franchise με απαιτητικούς οπαδούς.
Το Alien 3 απέτυχε τόσο εμπορικά, όσο και στις απόψεις των κριτικών και είναι μέχρι σήμερα η ταινία – «στίγμα» του Fincher, για την οποία κατηγορεί τους παραγωγούς πώς έκαναν επεμβάσεις στο έργο του και δηλώνει απογοητευμένος με το αποτέλεσμα. Στη συνέχεια, επέστρεψε για λίγο στην αναπαυτική «αγκαλιά» του video clip, κάνοντας το Love is Strong για τους Rolling Stones (αυτό που έγινε «έμπνευση» για το Είμαι Πολύ Καλά της Άννας Βίσση).
Ένα παράξενο μπέρδεμα – μια σύμπτωση της τύχης (Προσοχή: spoiler αν δεν έχετε δει το Se7en)
Το 1994, ένας νεαρός σεναριογράφος – που δούλευε σε δισκογραφική εταιρεία για τα προς το ζην -, ο Andrew Kevin Walker, προσπαθούσε να προωθήσει το σενάριο μιας ταινίας που είχε γράψει. Λεγόταν Se7en. Το είχε στείλει στον Jeremiah Chechik, σε μια εκδοχή αρκετά διαφορετική, χωρίς εκείνο το κομμένο κεφάλι μέσα στο κουτί, που έχει αφήσει ο χαρακτήρας του Kevin Spacey για να το δει ο αστυνομικός. Επίσης, το είχε στείλει και στον David Fincher, στο πρώτο draft, με τη σοκαριστική σκηνή του κομμένου κεφαλιού. Ο Fincher ενθουσιάστηκε και ζήτησε να γυρίσει την ταινία με αυτή την εκδοχή του φινάλε. Με τον ίδιο σεναριογράφο δημιούργησαν και τα θρυλικά The Game, Fight Club. Κάπου εκεί, ξεκίνησε η εκτόξευση του Fincher στο Hollywood.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Οι περιπέτειες και η απαγόρευση του θρυλικού SΕΧ της Madonna [NSFW]