Δημήτρης Καβατζικλής
Το Παρίσι είναι μια από τις πιο δημοφιλείς πόλεις στη Γη, γεγονός που οφείλεται εν μέρει στην έλλειψη μεγάλων ζημιών κατά τη διάρκεια των δύο Παγκοσμίων Πολέμων. Η επιθυμία να προστατεύσουμε το Παρίσι είναι τόσο μεγάλη σήμερα, όσο και πριν από έναν αιώνα. Ο κίνδυνος του βομβαρδισμού της πόλης κατά τη διάρκεια του «Μεγάλου Πολέμου» ενέπνευσε ένα ιδιαίτερα φιλόδοξο αμυντικό σχέδιο. «Στις αρχές του 1917, κυκλοφόρησε μια τρελή ιδέα», γράφει η Allison McNearney της Daily Beast. «Οι Γάλλοι σκέφτηκαν να φτιάξουν ένα αντίγραφο του Παρισιού λίγο έξω από την πόλη ώστε να ξεγελάσουν τα γερμανικά βομβαρδιστικά να ρίξουν τις βόμβες τους στα ψεύτικα κτίρια από ξύλο», γράφει το openculture.
Το Paris leurre (Παρισινό δόλωμα) λοιπόν, όπως ονομάστηκε, είναι το θέμα του 35λεπτου ντοκιμαντέρ του British Pathé, παρακάτω. Το σχέδιό «προέβλεπε την κατασκευή τριών «ψεύτικων» γειτονιών λίγο έξω από την πόλη, έναν μεγάλο σιδηροδρομικό σταθμό με πρότυπο τον Gare du Nord, ένα αντίγραφο του κέντρου της πόλης με τα Ηλύσια Πεδία και μια βιομηχανική ζώνη με εργοστάσια».
Δείτε το βίντεο
Χτισμένες κυρίως από ξύλο και ύφασμα, αυτές οι ακατοίκητες συνοικίες επρόκειτο να εξοπλιστούν με φωτισμό, υπό την επίβλεψη του Fernand Jacopozzi, που αργότερα έγινε γνωστός για τον φωτισμό του Πύργου του Άιφελ, και ένα κινούμενο τρένο που ήταν ένα από τα λίγα αληθινά στοιχεία της περίτεχνης ψεύτικης Πόλης του Φωτός.
«Το 1918, προτού ολοκληρωθεί το έργο, ο πόλεμος έφτασε στο τέλος του και η κυβέρνηση κινήθηκε γρήγορα για να κρύψει όλες τις πληροφορίες σχετικά με την ύπαρξή του», γράφει η McNearney. Μόλις πρόσφατα ήρθε στο φως, και παρόλο που δεν ολοκληρώθηκε ποτέ, η ύπαρξη του και μόνο δείχνει την αντίληψη της ίδιας της Γαλλίας για την πρωτεύουσά της ως μια βιτρίνα ανεκτίμητης πολιτιστικής και ιστορικής αξίας. Κατά μία έννοια, το Παρίσι είναι ο γαλλικός πολιτισμός. Επομένως, το ερώτημα που προκύπτει είναι αν θα έκανε σήμερα η ανθρωπότητα κάτι ανάλογο για να προστατεύσει τον πολιτισμό της;