Δημήτρης Καβατζικλής
Το Κολοσσαίο της Ρώμης είναι ένα από τα πιο δημοφιλή τουριστικά αξιοθέατα της Ιταλίας και ολόκληρης της Ευρώπης. Αλλά η σημασία που έχει για τους επισκέπτες έχει αλλάξει με την πάροδο των αιώνων. Ο συγγραφέας Paul Cooper σημειώνει ότι: «η πεποίθηση ότι ήταν το μέρος όπου οι χριστιανοί μάρτυρες ταΐζονταν στα λιοντάρια το μετέτρεψε σε τόπο προσκυνήματος. Αλλά την ίδια εποχή, το Κολοσσαίο ήταν ένας τόπος βοτανικού προσκυνήματος: ανάμεσα στα ερείπιά του αναπτύχθηκαν 420 είδη φυτών, μερικά από τα οποία δεν συναντιούνται πουθενά αλλού στην Ευρώπη», αναφέρει το openculture.
Ανάμεσα στους τουρίστες που έγραψαν για την πλούσια χλωρίδα του Κολοσσαίου ήταν και ο Charles Dickens, που έγραψε για «τους καταπράσινους τοίχους και τις κατάφυτες αψίδες», αλλά και ο Percy Bysshe Shelley, που έγραψε για τα «φυτά που σε περιβάλλουν καθώς περιπλανιέσαι στους λαβύρινθους του και τα άγρια ζιζάνια που ανθίζουν κάτω από τα πόδια σου».
Σε ένα σχετικό νήμα του στο Twitter, ο Cooper δημοσίευσε πολλές εικόνες από το Κολοσσαίο κατά τον 18ο και τον 19ο αιώνα από το βιβλίο του βοτανολόγου Richard Deakin με τίτλο «Flora of the Colosseum of Rome, or, Illustrations and descriptions of four hundred and twenty plants growing spontaneously upon the ruins of the Colosseum of Rome», που μπορείτε να διαβάσετε εδώ.
Ο Deakin κατέγραψε τα εκατοντάδες είδη φυτών που φύονταν στο Κολοσσαίο τη δεκαετία του 1850. Τα 170 περίπου χρόνια που μεσολάβησαν επηρέασαν ανεπανόρθωτα τη βιοποικιλότητα του χώρου και σήμερα σώζονται μόνο 242 από αυτά. Εξ άλλου, στην ακμή του, το αμφιθέατρο βρισκόταν στα περίχωρα της Ρώμης, ενώ σήμερα βρίσκεται στο κέντρο της πόλης.
