Γιάννης Δημητρέλλος
Ο Ian Gillan με την φωνή του έχει ερμηνεύσει ένα σωρό μαγικά rock κομμάτία όπως το Black Night, το Woman From Tokyo και φυσικά το Smoke in The Water. Η σχέση του με τους Deep Purple περιλαμβάνει χιλιάδες ένδοξες στιγμες σε ηχογραφήσεις και συναυλίες, αλλά και αποχωρήσεις από το group, που εκτείνονται μέσα σε ένα χρονικό διάστημα πέντε δεκαετιών, μέχρι και το album Now What? που κυκλοφόρησε το 2013. Σήμερα ο Ian Gillan γίνεται 76 ετών.
H καριέρα του Gillan είναι τόσο επεισοδιακή, που τον έχει οδηγήσει σε ανατρεπτικές συνεργασίες και εξώφυλλα όπως αυτό:
Και τι ήταν άραγε εκείνο το Get away;
Πρόκειται για ένα maxi single – προπομπό του album Έτσι Μ’Αρέσει του Μιχάλη Ρακιντζή, που κυκλοφόρησε το Νοέμβριο του 1992, με τον Gillan στα φωνητικά. Ο Βρετανός τραγουδιστής είχε συμμετάσχει και στα φωνητικά δύο ακόμα αγγλόφωνων συνθέσεων, του My Heart Remains The Same και του I Think I Know.
Προιστορία
Στα τέλη της δεκαετίας του `80, η ελληνική δισκογραφία έκανε όνειρα που ξεπερνούσαν τα ελληνικά σύνορα. Ο Γιώργος Νταλάρας άφηνε για λίγο στην άκρη τα μπουζούκια και στο album Latin (1987), συνεργαζόταν με τον μεγάλο κιθαρίστα Al Dimeola. Πέντε χρόνια μετά, οι Jethro Tull ηχογράφησαν μέρος του album A Little Light Music στην Αθήνα, με συμμετοχή επίσης του Γιώργου Νταλάρα. Το έδαφος έδειχνε στρωμένο και για κάτι πιο pop.
Get Away in Athens: Η γνωριμία και το ντουέτο
Τι μου είχε πει ο Μιχάλης Ρακιντζής σε παλαιότερη μεταξύ μας συζήτηση:
«Έκανα μια πρόταση στην εταιρεία της Σοφίας Αρβανίτη, γιατί ήθελα να γράψω ένα ντουέτο για τις Σοφία Αρβανίτη και Bonnie Tyler. Μου λένε «είσαι τρελός, αποκλείεται να δεχτεί». Εγώ το έγραψα το κομμάτι και τους λέω «στείλτε το κι αμά δεν το δεχτεί, it’s ok!». Απάντησε αμέσως, ήρθε και το τραγούδησε (σ.σ: είναι το The Desert is in Your Heart/Πεθαίνω στην Ερημιά). Ακολούθησε η συνεργασία με τον Gillan. Αυτό το βρήκα λίγο πιο ανέλπιστο, πιο καρμικό. Δεν επεδίωξα κάτι σχετικό. Είχε έρθει εκείνος στην Αθήνα για συναυλία, πήγε κάπου για φαγητό, άκουσε να παίζουν τα κομμάτια μου, ενδιαφέρθηκε, ρώτησε (σ.σ: ήταν ο Μάνος Ξυδούς – μουσικός και στέλεχος δισκογραφικής εταιρείας- σύμφωνα με ρεπορτάζ της εποχής, αυτός που τους έφερε κοντά)
Ανάμικτα συναισθήματα
Η συνεργασία του Μιχάλη Ρακιντζή με τον Gillan – σε στίχους του Γιώργου Γκικοδήμα των OPA! – έχει μέχρι σήμερα φανατικούς φίλους και εχθρούς. Ο Ρακιντζής ήταν ένας superstar, ότι έπιανε γινόταν χρυσός. Είχε άγνοια κινδύνου. Από την άλλη, ο Ian Gillan βρισκόταν – όπως οι περισσότεροι frontmen συγκροτημάτων του σκληρού ήχου εκείνης της εποχής – σε μια μεταβατική περίοδο, με το grunge των Nirvana, των Pearl Jam και των Soundgarden να έχει ήδη κάνει την εμφάνιση του σαν οδοστρωτήρας στα charts παγκοσμίως. Το στίγμα του δεινοσαύρου της rock, τον πλησίαζε απειλητικά. Είχε λίγο χρόνο να «ξεσκάσει» με κάτι διαφορετικό; Έτσι φαινεται.
Το Get Away έχει στοιχεία rock και ethnic, είναι κάτι που βάζει στο μίξερ την φωνή του Gillan με arabesque ηχοχρώματα και ηλεκτρικές κιθάρες και τα άλλα δύο κομμάτια δεν ξεπέρασαν σε φήμη τις solo ηχογραφήσεις του Ρακιντζή.
Αξίζει πάντως να τονίσουμε πως η συνεργασία των δυο καλλιτεχνών εκείνη την εποχή είχε μεταφραστεί σε θρίαμβο: Τόσο το maxi single Get Away, όσο και το album Έτσι Μ’Αρέσει (σε βινύλιο, καθώς το CD δεν είχε ακόμα πλήρως καθιερωθεί), ανακηρύχθηκαν πλατινιένια, με τα δεδομένα εκείνης της εποχής. Τουτέστιν, ξεπέρασαν σε πωλήσεις τα 60.000 αντίτυπα.
Από το YouTube του Μιχάλη Ρακιντζή έχουν διασωθεί πλάνα video από τις στιγμές της συνεργασίας του με τον Gillan. Όταν η ελληνική δισκογραφία θύμιζε Hollywood!
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
11 παράξενες στιγμές από τα Μουσικά Βραβεία Ποπ Κορν του 1996