Γιάννης Δημητρέλλος
«Ο άντρας είναι ο κυνηγός και η γυναίκα το θήραμα» διαπιστώνει ο Γιώργος Παπαδάκης και σχεδόν γνέφει συγκαταβατικά η Μαρία Μπαλοδήμου και γίνεται αμέσως σαφές πως βρισκόμαστε στο 1991.
Το σκηνικό της εκπομπής έχει κάτι σαν αρχαιοελληνικούς κίονες, ακόμα και τα τραπέζια στα οποία κάθονται οι παρουσιαστές και οι καλεσμένοι κάθονται σε κάτι που μοιάζει αρχαιοελληνικό. Ο τίτλος της εκπομπής θα μπορούσε να είναι κάτι σαν «όλοι οι θεοί σκύβουν πάνω από τον Παρθενώνα» ή «Μες τους αιώνες τα μάρμαρα ακόμα στο φως τραγουδούν» αλλά αυτό τελικά έγινε στίχος που τραγούδησε η Κωνσταντίνα. «Ελλας το Μεγαλείο σου» είναι ο τίτλος της εκπομπής λοιπόν.
Η εκπομπή
Οι καλεσμένοι: Ροζίτα Σώκου (Δημοσιογράφος, με ένα φανταχτερό φόρεμα), Θάνος Ασκητής (Σεξολόγος, με το ίδιο βλοσυρό βλέμμα που έχει και σήμερα), Ελίζα Βόζεμπεργκ (Δικηγόρος, χρόνια πριν πολιτευτεί με τη Νέα Δημκοκρατία), Δημήτρης Μπούκουρας Κλινικός Ψυχολόγος- Ψυχοθεραπευτής).
Η συζήτηση
Οι θεματικές ως προς το σεξ στην κοινωνία του 1990 «σκάνε» με ρυθμό πολυβόλου. Μάζεψα μερικές από αυτές:
Κάποτε απατούσε μόνο ο άνδρας, γιατί είχε περισσότερες ευακιρίες, η απιστία ήταν «γεγονός ανδρικής έκφρασης». Στις ελληνικές ταινίες όλες οι απιστίες γίνονται σε διακοπές. Η εξωσυζυγική σχέση πηγάζει από την ανάγκη επιβεβαίωσης του άντρα. Ο 40άρης (καταξιωμένος) άντρας έχει ανάγκη να επιδεικνύει την ερωμένη του στον περίγυρο του, ενώ οι γυναίκες δεν έχουν την αντίστοιχη κοινωνική ελευθερία. Η Ρωζίτα Σώκου κάνει λογοπαίγνιο με την πρόταση «να την επιδείξει την γυναίκα του στον περίγυρό του». Θεατής που καλεί τηλεφωνικά, τονίζει με βεβαιότητα, πως η απιστιά είναι στην φύση του ανθρώπου και πως έχουμε γεννηθεί με την προδιάθεση να αλλάζουμε τον ένα σύντροφο μετά τον άλλο. Το πάνελ των παρουσιαστών/καλεσμένων στο άκουσμα της άποψης του θεατή, σοκάρεται, αλλά του απαντά με διακριτικότητα και ευγένεια.
Τι συμβαίνει εδώ;
Καταρχήν, αυτή η στυλιστική μαγεία
Ντρέπομαι που το παραδέχομαι, αλλά το 1992 έκανα εμφανίσεις στην πρώτη τάξη του δημοτικού, φορώντας ένα πουκάμισο με τέτοια χρωματα
Η Μαρία Μπαλομένου πάει για ρεπορτάζ σε μια χαρτορίχτρα, με το μαλλί του Robert Smith (Cure)
H (φεμινιστική) τοποθέτηση του Λευτέρη Παπαδόπουλου, η καλύτερη όλων
Σε μια εκπομπή που κινείται ως επί το πλείστον σε πολιτικά ορθές και safe προσεγγίσεις ίσων αποστάσεων, ο Λευτέρης Παπαδόπουλος κάνει την μεγάλη ανατροπή, σκιαγραφόντας το πορτραίτο της ανασφάλειας του μέσου άντρα, που επιχειρεί να την καλύψει, κάνοντας εξωσυζυγική σχέση. Παράλληλα, σχολιάζει πως η γυναίκα ως εργαζόμενη και νοικοκυρά, δεν έχει την ίδια ευχέρεια ως προς την απιστία. Προς το τέλος, εκφράζει μάλιστα και κάποια αισιοδοξία ότι τα «σημερινά παιδιά» (οι 20άρηδες του 1991) είναι «κάπως πιο μονογαμικά». Στο σχολιασμό της δήλωσής του «συγχωράω την απιστία αν είναι μόνο του κρεβατιού» που είχε κάνει εκείνη την εποχή, αποδομεί την «ερωτική περίπτυξη των πέντε λεπτών» και περιγράφει την ψυχική και σωματικά ταύτιση μεταξύ δύο ατόμων, ως απείρως πιο σημαντική.