Δημήτρης Καβατζικλής
Στις αρχές του 20ου αιώνα η αντιμετώπιση των μολυσματικών ασθενειών ήταν πολύ διαφορετική απ’ ό,τι σήμερα. Στο Λονδίνο για παράδειγμα, οι κάτοικοι που μολύνονταν από μια μολυσματική ασθένεια μεταφέρονταν με άμαξα στο νοσοκομείο ενώ οι αρχές δήμευαν τα υπάρχοντά τους και τα μετέφεραν για απολύμανση στον σταθμό της οδού Millfields, στην περιοχή του Hackney, διαβάζουμε στο amusingplanet.
Ο σταθμός απολύμανσης του Hackney ήταν μοναδικός στο είδος του. Όταν ξεκίνησε τη λειτουργία του το 1901, οι υπεύθυνοι υγείας διακήρυξαν με περηφάνεια «ότι το Hackney θα είναι η πιο καλά εξοπλισμένη περιοχή του Λονδίνου για την αντιμετώπιση την μολυσματικών ασθενειών».
Ο σταθμός κατασκευάστηκε στο Hackney επειδή η περιοχή, λόγω της μεγάλης πυκνότητας πληθυσμού, αποτελούσε συχνή εστία μολυσματικών ασθενειών όπως η ευλογιά, η διφθερίτιδα, η φυματίωση, η οστρακιά, η ιλαρά και ο κοκίτης. Οι τοπικές αρχές διεξήγαγαν απολυμάνσεις των σπιτιών ήδη από το 1866, ενώ ο νόμος δημόσιας υγείας του 1891 έδωσε περαιτέρω έμφαση στις απολυμάνσεις και παραχωρούσε στις τοπικές αρχές την αρμοδιότητα να απολυμαίνουν δωρεάν κλινοσκεπάσματα, ρούχα κ.λπ.
Οι εγκαταστάσεις ξεκίνησαν τη λειτουργία τους το 1893, εξοπλισμένες με σύγχρονα μέσα απολύμανσης με ατμό, αλλά ο υπεύθυνος του σταθμού, John King Warry, δεν σταμάτησε εκεί. Σύμφωνα με το νόμο του 1897, που επέτρεπε στις τοπικές αρχές την «απολύμανση ανθρώπων και χώρων μολυσμένων με παράσιτα», ξεκίνησε μια προσπάθεια για τη δημιουργία ενός υπερσύγχρονου σταθμού απολύμανσης και απεντόμωσης.
Το συγκρότημα αποτελούνταν από τρία κτίρια, που στέγαζαν τον Απολυμαντικό Σταθμό, ένα ξενώνα τριών υπνοδωματίων και τέσσερα διαμερίσματα ενός δωματίου για τα άτομα που ήθελαν να διανυκτερεύσουν εκεί. Όταν οι ασθενείς έφταναν στο σταθμό, τους έγδυναν και τους έκαναν μπάνιο με θείο, επειδή πίστευαν ότι καταπολεμούσε τις ψείρες, τους ψύλλους και την ψώρα. Παρέμεναν εκεί για μια νύχτα όσο τα ρούχα και τα κλινοσκεπάσματά τους καθαρίζονταν με ατμό υψηλής πίεσης και φορμαλδεΰδη. Μεγάλα αντικείμενα, που ήταν δύσκολο να απολυμανθούν, όπως έπιπλα, αποτεφρώνονταν.
Κατά τη διάρκεια του πρώτου έτους λειτουργίας του, ο σταθμός απολύμανε πάνω από 2.800 σπίτια και πάνω από 24.000 αντικείμενα. Ωστόσο, οι ασθενείς προτιμούσαν να μην διανυκτερεύουν στα σταθμό. Μέχρι το 1902, διανυκτέρευσαν εκεί μόλις 97 άτομα. Η ζήτηση ήταν τόσο χαμηλή που από τη δεκαετία του 1930 τα διαμερίσματα μετατράπηκαν σε γραφεία του προσωπικού.
Κατά τη διάρκεια του Δεύτερου Παγκόσμιου Πολέμου, οι εγκαταστάσεις διευρύνθηκαν για να αντιμετωπιστεί η επιδημία ψώρας, που μάστιζε το Λονδίνο λόγω των βομβαρδισμών. Μετά το τέλος του πολέμου, ο σταθμός χρησιμοποιήθηκε για την απολύμανση των ρούχων που στέλνονταν για δωρεές στο εξωτερικό και αργότερα για την απολύμανση των εισαγόμενων υφασμάτων. Οι αποτεφρωτές χρησιμοποιήθηκαν για την αποτέφρωση μολυσμένων τροφίμων και για την απολύμανση βιβλίων, τα οποία θεωρούνταν φορείς ασθενειών. Ο Σταθμός λειτουργούσε μέχρι και το 1984 για την απολύμανση των μαθητών από τις ψείρες.
Τα πρώην κτίρια του σταθμού εξακολουθούν να βρίσκονται στην οδό Millfields, ανάμεσα σε μια αποθήκη απορριμμάτων και έναν υποσταθμό ηλεκτρικής ενέργειας κοντά στα ανατολικά σύνορα του Hackney.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ
Τεστ Αγγλικών: Πόσο καλά γνωρίζεις τη βρετανική αργκώ; – Μικροπράγματα
15 λέξεις που χρησιμοποιούν οι Βρετανοί. Κάντε το τεστ για να δεις πόσες θα βρεις;