Μικροπράγματα
Από την _erin
Στις 9 Ιουλίου του 1879 γεννιέται ο Ottorino Respighi [Οτορίνο Ρεσπίγκι, Μπολόνια, 9 Ιουλίου 1879 – Ρώμη, 18 Απριλίου 1936]. Ήταν Ιταλός συνθέτης, πιανίστας και αρχιμουσικός.
Γιος ενός καθηγητή του πιάνο, ξεκίνησε να μαθαίνει βιολί και πιάνο από πολύ μικρή ηλικία. Το 1891 γίνεται δεκτός στο Μουσικό Λύκειο της Μπολόνια όπου συνεχίζει τα μαθήματα στο βιολί ενώ ξεκινά και μαθήματα σύνθεσης αρχικά με τον Luigi Torchi και αργότερα με τον Giuseppe Martucci.
Από το 1900 έως το 1902 επισκέπτεται τη Ρωσία και εργάζεται για αρκετούς μήνες ως βιολιστής σε ορχήστρα. Ταυτόχρονα βρίσκει την ευκαιρία να κάνει και κάποια μαθήματα με τον Rimsky-Korsakov, τα οποία επηρέασαν καθοριστικά τον τρόπο με τον οποίο θα αντιμετώπιζε εις το εξής την ενορχήστρωση.
Υπήρξε για πέντε χρόνια (1903-08) μέλος του Κουιντέτου Mugellini στη Μπολόνια. Την περίοδο 1908-09 παρακολουθεί την τάξη σύνθεσης του Max Bruch στο Βερολίνο. Ταυτόχρονα αναζητά την ευκαιρία να εργαστεί ως καθηγητής σε κάποιο Μουσικό Λύκειο. Τελικά το 1913 διορίζεται καθηγητής σύνθεσης στην Accademia di S. Cecilia της Ρώμης, και θα παραμείνει σ’ αυτή τη θέση για περισσότερο από μια δεκαετία. Εκεί το 1915 θα γνωρίσει τη νεαρή μαθήτρια Elsa Olivieri-Sangiacomo (μια χαρισματική συνθέτιδα και τραγουδίστρια) την οποία θα παντρευτεί τον Ιανουάριο του 1919.
Το 1913 η Ρώμη είναι πλέον το επίκεντρο της ορχηστρικής συναυλιακής δραστηριότητας στην Ιταλία, κι αυτό λειτούργησε ως κίνητρο για τη δημιουργία εξαίρετων συνθέσεων. Μια από αυτές είναι και το συμφωνικό ποίημα Fontane di Roma (Πηγές της Ρώμης, 1914–16) του Respighi, το πρώτο έργο από τη «Ρωμαϊκή τριλογία» η οποία θα ολοκληρωθεί σταδιακά με την προσθήκη των Pini di Roma (Τα Πεύκα της Ρώμης, 1923–4) και Feste Romane (Ρωμαϊκές Γιορτές, 1928). Οι «Πηγές της Ρώμης» γνώρισαν μεγάλη επιτυχία, κι ενίσχυσαν σημαντικά τόσο τη φήμη του Respighi όσα και τα έσοδά του.
Ottorino Respighi: Fontane di Roma
Ottorino Respighi – Fontane di Roma
“Fontane di Roma” (Fountains of Rome) is a 1916 work by the Italian composer Ottorino Respighi, now considered part of the Roman Trilogy of symphonic poems a…
Ottorino Respighi – Pini di Roma
Ottorino Respighi – Pini di Roma
No Description
Το 1923 ο Respighi γίνεται διευθυντής της Accademia di S. Cecilia. Όμως τα διοικητικά του καθήκοντα αποδείχθηκαν χρονοβόρα και αταίριαστα προς τον χαρακτήρα του. Έτσι το 1926 παραιτείται από τη θέση του διευθυντή, διατηρώντας ωστόσο την ιδιότητα του καθηγητή σύνθεσης (όχι τόσο για βιοπορισμό όσο από πραγματική αγάπη για τη διδασκαλία). Τα τελευταία 10 χρόνια της ζωής του επέλεξε να τα περάσει συνθέτοντας, διδάσκοντας και ταξιδεύοντας σε πολλές χώρες και στις δύο όχθες του Ατλαντικού, προκείμενου να δώσει ρεσιτάλ ή να διευθύνει δικά του έργα αλλά και να συνοδέψει στο πιάνο τη σύζυγό του η οποία ερμήνευε κυρίως δικά του τραγούδια.
Ottorino Respighi – Feste Romane
Ottorino Respighi – Feste Romane
“Feste Romane” (Roman Festivals) is a work for very large symphony orchestra composed in 1926, by the Italian composer Ottorino Respighi. It is a tone poem d…
Ο Respighi έτυχε μεγάλης αποδοχής και από το φασιστικό καθεστώς της εποχής και το 1932 ανακηρύχτηκε επίτιμο μέλος της Reale Accademia d’Italia (ένας οργανισμός που συγκέντρωνε ακαδημαϊκούς, διανοούμενους και καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες της Ιταλίας, ο οποίος ιδρύθηκε το 1926 από το φασιστικό καθεστώς και διαλύθηκε το 1943). Ακόμα και ο ίδιος ο Mussolini είχε εκφράσει το μεγάλο θαυμασμό του για τα ορχηστρικά έργα του Respighi, ενώ επιχειρήθηκε να δημιουργηθεί και μια σύνδεση της ενορχηστρωτικής φαντασμαγορίας έργων όπως τα Pini di Roma και Feste Romane με τη φασιστική προπαγάνδα.
Ο Respighi απέναντι σε όλα αυτά κράτησε μια ουδέτερη στάση, παραμένοντας εντελώς αμέτοχος. Χαρακτηριστικά είχε ειπωθεί ότι «ο Respighi δεν επιχείρησε ποτέ να κερδίσει την εύνοια του καθεστώτος, καθώς ήταν ο μοναδικός συνθέτης της γενιάς του, που το καθεστώς υποστήριξε χωρίς καν να του ζητηθεί». (Harvey Sachs)
Στο πεδίο της «μουσικής πολιτικής» ωστόσο ο Respighi ουσιαστικά επιβεβαίωσε τις συντηρητικές του θέσεις υπογράφοντας [μαζί με τους Pizzetti, Zandonai και άλλες μικρότερες μουσικές φυσιογνωμίες] το περιβόητο και μακροσκελές μανιφέστο του Δεκέμβρη του 1932, το οποίο ήταν μια κατά μέτωπο επίθεση σε όλες τις σύγχρονες μουσικές τάσεις και μια παρότρυνση για επιστροφή στην παλαιόθεν καθιερωμένη ιταλική μουσική παράδοση. Κατά ειρωνεία της τύχης, επάνω στο συγκεκριμένο θέμα ο εντελώς απρόβλεπτος Mussolini παρατάχθηκε στο πλευρό των μοντερνιστών.
Από το 1932 και μετά η υγεία του Respighi επιδεινώνεται συνεχώς: στο φύσημα της καρδιάς που είχε διαγνωστεί το 1931, ήδη μέχρι το 1935 είχαν προστεθεί και άλλα σοβαρά προβλήματα. Μετά το 1933 δεν καταφέρνει να ολοκληρώσει κανένα από τα ημιτελή του έργα, ενώ και η τελευταία του όπερα, η Lucrezia, αν και φαινομενικά είναι πλήρης, καθιστά εμφανέστατα τα σημάδια κόπωσης και εξασθένησης του συνθέτη.
Τα πρώτα έργα του Respighi περιλαμβάνουν μουσική δωματίου, τραγούδια με συνοδεία από πιάνο ή ορχήστρα και πολυάριθμες όπερες συμπεριλαμβανομένης και της όπερας με μαριονέττες La bella dormente nel bosco (Η Ωραία Κοιμωμένη).
“La bella dormente”
“La bella dormente” O. RESPIGHI
Registrazione dal vivo 16 novembre 2007 TEATRO RENDANO, COSENZA 48a Stagione Lirica Regia: Lisa Ferlazzo Natoli Maestro Concertatore e Direttore d’orchestra:…
Ωστόσο στην ιστορία έμεινε γνωστός για τα ορχηστρικά του έργα με την περιγραφική και αστραφτερή ενορχήστρωση.
Ως μεσήλικας έδειξε μεγάλο ενδιαφέρον για την παλαιά μουσική, περισσότερο από την οπτική γωνία του ενορχηστρωτή παρά από εκείνη του μελετητή. Στο συμφωνικό του ποίημα Vetrate di chiesa (Βιτρώ, 1925) χρησιμοποιεί αποσπάσματα από το Γρηγοριανό μέλος ενώ και αρκετά άλλα έργα του έχουν τίτλους με αρχαϊκές αναφορές (π.χ. Γρηγοριανό Κοντσέρτο για Βιολί και Ορχήστρα, 1921).
VETRATE DI CHIESA
Ottorino Respighi – Vetrate di Chiesa (Church Windows) 1926
Ottorino Respighi (9 July 1879 – 18 April 1936) was an Italian composer and musicologist. Vetrate di chiesa (Church Windows), 4 impressions for orchestra, P….
Τα πιο δημοφιλή και ανθεκτικά στο χρόνο επιτεύγματά του ήταν οι διασκευές έργων από συνθέτες της Baroque και πρώιμης Κλασικής περιόδου, όπως για παράδειγμα η σουίτα Gli uccelli (Τα Πουλιά, 1927) που βασίστηκε σε έργα του Rameau και άλλων.
Επίσης το μπαλέτο La Boutique fantasque (γνωστό και ως TheMagicToyshop), το οποίο ο Respighi διασκεύασε δια λογαριασμό του Diaghilev το 1919 από διάφορα κομμάτια του Rossini, ανήκει στα έργα εκείνα που εξακολουθούν να διατηρούν την αρχική τους γοητεία.
La Boutique Fantasque – ROSSINI/RESPIGHI – René LEIBOWITZ
ROSSINI-RESPIGHI: La Boutique Fantasque/Leibowitz/Part-2 of
“The Magic Toy Shop”. Rare. Rene Leibowitz conducts The London Philharmonic Orchestra (1958) ———————— Rene Leibowitz (1913-1972) was born in …
Λίγο πριν οι δυνάμεις του των εγκαταλείψουν οριστικά, στρέφεται εκ νέου προς την όπερα, χωρίς όμως να πετύχει κάτι περισσότερο από λίγη ακόμα εφήμερη επιτυχία.
=====
ΚΟΥΙΖ: Μπορείς να ξεχωρίσεις τους διάσημους συνθέτες κλασικής μουσικής;