Τα νούμερα λένε πάντα την αλήθεια

Από την Αγγελική Γκάτζια

Του έδωσαν το όνομα του Θεού της μουσικής. Η λέξη Φοίβος είναι ελληνικό ανδρικό όνομα που προέρχεται από το αρχαιοελληνικό επίθετο φοῖβος, «καθαρός, αγνός».

Αυτή η «καθαρότητα» τον χαρακτηρίζει όλα αυτά τα χρόνια. Λες και περιφέρει ένα άσπρο σεντόνι όπου και αν πάει και οτιδήποτε και αν κάνει, με οτιδήποτε κι αν καταπιαστεί, εκείνο παραμένει έως σήμερα αστραφτερά λευκό και μοσχομυριστό.

Τον ανακαλύψαμε στα 90s, την εποχή όπου μεσουρανούσε το λαικοπόπ και τα βαρελαδικο-ελληνάδικα και στην αρχή μας φάνηκε κάπως ευχάριστα περίεργος, τόσο ανεπιτήδευτα όμως, σαν να υπήρχε κάπου εκεί γύρω μας από πάντα, ώστε τελικά έπαψε να μας νοιάζει να κατανοήσουμε τι ήταν αυτό που μας άρεσε  τόσο σε εκείνον.

Ο Φοίβος Δεληβοριάς  είναι τραγουδοποιός αλλά στην πραγματικότητα ο Φοίβος λέει ιστορίες. Οι ιστορίες του, οι στίχοι του, είναι σαν ένας περίπατος στην γειτονιά που μεγάλωσες .Τόσοι οικείοι και γήινοι ,  ρέουν μέσα μας σαν να γεννούν  οι ίδιοι τη μελωδία τους , έχουν τη μυρωδιά των τριαντάφυλλων που έκοβες κρυφά από τον κήπο της γειτόνισσας σε κάποια μικρή και άσημη συνοικία της Αθήνας.

Πάνω από όλα όμως, ο Φοίβος όλα αυτά τα χρόνια είναι ο εαυτός του. Είναι λίγο δύσκολο να εξηγηθεί τι σημαίνει αυτό, γιατί θα πρέπει να γυρίσουμε στα φρεσκοπλυμένα σεντόνια που μόλις στέγνωσαν στον ανοιξιάτικο ήλιο. Όσοι τον έχουν παρακολουθήσει, γνωρίζουν. Ο Φοίβος γράφει υπέροχη μουσική για μικρούς και μεγάλους, ο Φοίβος αυτοσαρκάζεται, ο Φοίβος σε κάθε τραγούδι του χωράει ένα ολόκληρο διήγημα, το οποίο όχι μόνο δε στριμώχνεται μέσα σε αυτό, αλλά είναι σαν ο στίχος να διαστέλλεται μαζί με την μουσική και να δημιουργούν τον δικό τους χωροχρόνο με τις δικές του σκουληκότρυπες από τις οποίες δεν δραπευτεύει κανείς, και ούτε θέλει.

Μέσα σε μία από αυτές έχουμε βυθιστεί -και το απολαμβάνουμε- παρακολουθώντας ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ. Κάθε σκηνή έχει το δικό της μαγνητικό πεδίο και κάθε guest «μεγάλο όνομα» της ελληνικής μουσικής βιομηχανίας αφήνει την βαρύτητά του να πέσει μέσα σε αυτό αθόρυβα, σαν μια πέτρα στο νερό, κάθε επεισόδιο είναι μία ολόκληρη ιστορία αυτοσαρκασμού, νοσταλγίας και μουσικής και μέσα σε όλα αυτά , όλοι παραμένουν ,με κάποιο τρόπο, οι εαυτοί τους.

Το χιούμορ βρίσκεται  παντού στο σενάριο και στην εικόνα, με έναν μη κραυγαλέο τρόπο, ωστόσο. Υπάρχει εκεί υπομονετικά, δεν εκβιάζει την αντίδρασή σου, μπορείς να κάνεις ό,τι θες με αυτό, μπορείς να γελάσεις, μπορείς μόνο  να χαμογελάσεις, ή μπορείς να θαυμάσεις στωικά την ευφυία του. Ο Φοίβος Δεληβοριάς δεν παύει λεπτό να υποδύεται τον εαυτό του , να γράφει και να  εκφέρει  τις ατάκες με δωρικότητα, μπόλικη γείωση και μπρεχτική αποστασιοποίηση κάποιες φορές, γιατί έτσι είναι ο Φοίβος. Ένας ποιητής που δεν παίρνει τον εαυτό του στα σοβαρά.

Μα πάνω από όλα, «ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ» πραγματεύονται την αγάπη για τη μουσική. Η μουσική είναι η κολλητική ουσία όλων των σκηνών, των παράλληλων ιστοριών, η μουσική απογυμνώνει τους καλεσμένους της Μάντρας  από την εικόνα που έχουμε γι’ αυτούς ή ακόμα και οι ίδιοι για τους εαυτούς τους. Η βασική πρωταγωνίστρια  της σειράς είναι αδιαμφισβήτητα η μουσική, η οποία, αν και είναι μία,  έχει το δικαίωμα να έχει πολλές προσωπικότητες, να εξελίσσεται, να βγάζει στρώματα επιδερμίδας και να αλλάζει χρώματα και σώματα ανάλογα με τα κέφια της, και όλο αυτό να είναι εντάξει.

Τελικά, αυτή ίσως να είναι η μεγάλη αλήθεια που θέλουν να μοιραστούν μαζί μας ΤΑ ΝΟΥΜΕΡΑ αλλά και να υπενθυμίσουν στους εαυτούς τους οι συντελεστές της σειράς. Στη Φυσική, μια σκουληκότρυπα  σχηματίζει μία σήραγγα που συνδέει δύο απομακρυσμένα σημεία του χωροχρόνου. Έτσι λοιπόν όλα όσα συμβαίνουν στα  ΝΟΥΜΕΡΑ θα μπορούσαν να αποτελούν ένα «κόψιμο δρόμου» μία γέφυρα που θα ενώσει και τους πιο αταίριαστους κόσμους και ανθρώπους της μουσικής, του έρωτα και της ζωής γενικότερα. Και ίσως τελικά, αυτό να είναι το όραμά του Φοίβου Δεληβοριά και η ιστορία που θέλει να μας διηγηθεί μέσα από το τελευταίο του εκπόνημα. Γιατί έτσι είναι ο Φοίβος. Στο τέλος της ημέρας παίρνει την κιθάρα του και παραμένει ένας μεγάλος ρομαντικός.

*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Ρώτα με Ό,τι Θες: Ο Φοίβος Δεληβοριάς απαντά στις ερωτήσεις του κοινού