Άρης Δημοκίδης
Πόσες φορές συνέβη στη ζωή σας κάτι που σας έκανε να θέλετε να αλλάξετε αυτοκίνητο άμεσα; Μια απρόσμενη αλλαγή που σας έκανε πχ. να θέλετε να αφήσετε το cool διθέσιο cabrio για ένα SUV που θα χωράει ολόκληρη την παρέα σας ή την οικογένειά σας; Η περίοδος που διανύουμε, όπου τα γεγονότα και οι εξελίξεις τρέχουν πιο γρήγορα από ποτέ, έχει αποδείξει ότι η ξεγνοιασιά και η ευελιξία είναι πολύτιμα αγαθά.
Κάπως έτσι ανακάλυψα την αξία του leasing. Leasing σημαίνει να οδηγείς ένα ολοκαίνουργιο αυτοκίνητο, για ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα της επιλογής σου, 3 με 5 χρόνια, με αντάλλαγμα ένα σταθερό μηνιαίο μίσθωμα, στο οποίο *συμπεριλαμβάνονται* όλες οι υπηρεσίες σχετικά με τη λειτουργία του (όπως συντήρηση, ασφάλεια κτλ, πλην του καυσίμου).
Με αφορμή την ευελιξία που προσφέρει η LeasePlan αποφάσισα να ρωτήσω φίλους και γνωστούς *γιατί άλλαξαν αυτοκίνητο*.
Ξεκινάω εγώ:
Δεν περίμενα ποτέ, ότι εγώ που τόσο λάτρευα την πόλη μου (Θεσσαλονίκη), που ξετρελαινόμουν με την κίνηση στο κέντρο της, με τους ανθρώπους, τα μαγαζιά, το θόρυβο, τελικά θα πήγαινα -οικειοθελώς!- να ζήσω στην εξοχή.
Μισούσα την εξοχή ως παιδί, και δεχόμουν να είμαι στη φύση μόνο τα καλοκαίρια. Μεγαλώνοντας όμως (και χάρη στην τεχνολογία φυσικά – χάρη στο ίντερνετ έχεις τα πάντα όπου κι αν είσαι) άρχισα να εκτιμώ περισσότερο το εξοχικό στη Χαλκιδική και να μένω δειλά δειλά κάποιους χειμώνες.
Μέχρι που μετακόμισα μόνιμα εδώ, στην ησυχία της φύσης, στην -σχεδόν- απομόνωση.
Αν μου το έλεγες όταν ήμουν παιδί, εννοείται ότι θα φρίκαρα!
ΥΓ. Σε τέτοιες φάσεις κατάλαβα πόσο βολεύει το leasing αυτοκινήτου. Φεύγεις απ’ την πόλη για να ζήσεις στην εξοχή; Μισθώνεις ένα ολοκαίνουργιο SUV. Μετά από πχ. πέντε χρόνια, αποφασίζεις να επιστρέψεις στην πόλη; Μισθώνεις ένα άλλο, ας πούμε ένα ηλεκτρικό, ή αν μεγαλώσει η οικογένεια παίρνεις βανάκι, ή αν φτιάξεις επιχείρηση παίρνεις pickup – και πάει λέγοντας. Αυτό είναι το καλό με τη LeasePlan, η οποία με περισσότερα από 50 χρόνια εμπειρίας, σας βοηθάει να φτάσετε στον προορισμό που επιθυμείτε, με το αυτοκίνητο που επιθυμείτε, χωρίς κόπο.
LeasePlan. Τα πάντα γύρω από το leasing
Στην τελευταία επικοινωνία μας δεν προλάβαμε να σας πούμε κάποια πράγματα για τη LeasePlan. Γι’ αυτό, οι ήρωες της προηγούμενης καμπάνιας μας επιστρέφουν για…
Να μερικές απ’ τις ιστορίες που μου αφηγήθηκαν οι φίλοι που ρώτησα:
1) Μαίρη, 36
Κληρονόμησα το αμάξι του μπαμπά μου (δεν πέθανε ευτυχώς, απλά αποφάσισε μετά τα 75 ότι τέρμα η οδήγηση γι’ αυτόν).
Ήταν ένα αμάξι που τη δεκαετία του ’80 τους άφηνε άφωνους όλους με το πόσο μοντέρνο και εντυπωσιακό ήταν.
Όμως τη δεκαετία του ’10 ήταν απλά ένα αμάξι που μας άφηνε όλους στο δρόμο, να περιμένουμε την οδική βοήθεια.
Είχα αναφέρει αρκετές φορές απέξω απέξω την ιδέα πως ήρθε η ώρα να αλλάξω αυτοκίνητο, αλλά ο μπαμπάς μου συγχυζόταν απίστευτα και μόνο που το άκουγε.
«Μα, καλά! Είναι δυνατόν; Τόσο γερό αμάξι;! Δεν τα φτιάχνουν πια έτσι. Κι εσύ θες να το παρατήσεις και να το κάνουν παλιοσίδερα; Μα ξέρεις πόσες φορές με είχε βγάλει ασπροπρόσωπο;» Κι έπειτα, απαριθμούσε με περηφάνεια και για χιλιοστή φορά τις φορές, οι περισσότερες απ’ τις οποίες είχαν συμβεί πριν καν γεννηθώ.
Μάταια του έλεγα ότι έβγαζε προβλήματα κάθε λίγο και λιγάκι, δεν ήθελε να ακούσει τίποτα.
Το τρελό είναι πως ενώ το αμάξι κατέρρεε καθημερινά, όποτε τύχαινε να είναι μέσα ο μπαμπάς μου, όλα δούλευαν ρολόι. Στο τέλος με είχε βγάλει τρελή, που απλώς ήθελα πιο «μοδάτο» αυτοκίνητο, και γι’ αυτό κακολογούσα το σαραβαλάκι του!
Η μητέρα μου είχε αρχίσει να μαζεύει λεφτά γιατί ανησυχούσε πολύ. Έλεγε στον ξεροκέφαλο τον πατέρα μου «Θα πάθει κανα ατύχημα το παιδί και θα το χάσουμε! Δεν παίζουμε με την ασφάλεια!», αλλά αυτός, ξεροκέφαλος όπως είναι έλεγε «Πιο ασφαλές αμάξι απ’ αυτό δεν υπάρχει! Τα καινούργια τα φτιάχνουν στο πόδι».
Η μαμά μου ήταν που μου έδωσε τελικά την σατανική ιδέα (ωραία οικογένεια είμαστε, χαχα).
Μια μέρα που πηγαίναμε όλοι μαζί στο γάμο μιας αγαπημένης ξαδέλφης φροντίσαμε με τη μαμά μου να καθυστερήσουμε λιγάκι, τάχα ότι μας έπαιρνε πολλή ώρα να βαφούμε και να ντυθούμε. Οπότε ξεκινήσαμε ήδη ψιλοαργοπορημένοι κι ο μπαμπάς μου έβραζε που θα αργούσαμε στο γάμο.
Λίγο αφότου ξεκίνησα να οδηγώ, ήμασταν στη Λεωφόρο Αλεξάνδρας μάλιστα με αρκετή κίνηση, σβήνω επιδέξια τη μηχανή, πατάω αλάρμ κι αρχίζω να φωνάζω: «Να το, το είδες; Αυτό κάνει συνέχεια! Και μετά δεν ξανανάβει».
Ο πατέρας μου κλονίστηκε. Οι πίσω οδηγοί άρχισαν να κορνάρουν. Αν δεν βιαζόταν για το γάμο σίγουρα θα ερχόταν να δοκιμάσει να βάλει μπρος αυτός, αλλά η μιλημένη μαμά μου πρότεινε κατευθείαν να πάρουν ταξί, όσο εγώ θα περίμενα την οδική ασφάλεια…
Και έτσι έγινε! Μόλις μπήκαν σε ταξί, εγώ ξανάβαλα μπρος και περίμενα για κάποια ώρα πριν πάω κι εγώ στην εκκλησία.
Έπρεπε να το νιώσει κι ο ίδιος λοιπόν ότι το αυτοκίνητό του είχε γεράσει πριν μου βοηθήσει κι αυτός τελικά να πάρω το νέο μου αυτοκινητάκι. Σιγά-σιγά το αγάπησε κι αυτός, αλλά η αλήθεια είναι πως ακόμα του λείπει το παλιό του και συχνά-πυκνά το παινεύει, λες και ήταν το δεύτερό του παιδί!
2) Βαγγέλης, 31
Το πρώτο μου αυτοκίνητο ήταν ένα μεταχειρισμένο και το πήρα με τα λεφτά που έβγαλα δουλεύοντας σεζόν στη Σαντορίνη (ναι, τότε έφταναν τα λεφτά για κάτι τέτοιο!)
Το αγαπούσα πολύ και δε μ’ ένοιαζε που ήταν παλιούτσικο και ασχημούτσικο. Με πήγαινε όπου ήθελα και ένιωσα πιο ελεύθερος από ποτέ χάρη σ’ αυτό.
Μετά όμως, και ειδικά όταν έπιασα μια καλή δουλειά και άρχισα να συναναστρέφομαι κόσμο πολύ πιο κυριλέ, άρχισα να ντρέπομαι κάπως γι’ αυτό. Πήγαινα σε εκδηλώσεις ή διακοπές με άτομα απ’ τη δουλειά κι ένιωθα μειονεκτικά, καθώς εγώ είχα τον Σκαθαροζούμη μου (έτσι το έλεγα) κι αυτοί είχαν τα πιο ακριβά αμάξια που είχα δει ποτέ.
Το αφεντικό μου είχε πετάξει μερικές σπόντες, όχι ακριβώς ότι τους ντροπιάζω αλλά εγώ έτσι το εισέπραξα. Μια φορά μου είπε «Πες μου ρε Βάγγο, δεν σε πληρώνουμε καλά;». Όντως με πλήρωναν καλά. «Τότε γιατί δεν παίρνεις ένα αμάξι της προκοπής;»
Για να αποφύγω να απαντήσω -αν απαντούσα θα του έλεγα ότι είμαι μια χαρά με το αμάξι μου και ότι γελάω με όσους νεόπλουτους παίρνουν κουρσάρες με το που πιάνουν λίγα λεφτά στα χέρια τους- το έριξα στην πλάκα:
«Εντάξει αφεντικό! Με το που θα μου δώσεις την πρώτη αύξηση θα πάρω καινούργιο, χεχε»
Ε, παιδιά, την επόμενη μέρα με φώναξε στο γραφείο του, και μου έδωσε αύξηση. Και μου είπε και πιο συγκεκριμένο αμάξι πρέπει να πάρω!
Η αλήθεια είναι πως προτιμούσα με τα απρόσμενα λεφτά αυτά να έκανα ταξίδια ή να τα ξόδευα σε βίντεογκέιμς ή ό,τι άλλο, αλλά το πήρα το αμάξι, και το έχω ακόμα. Παρότι άλλαξα δουλειά έκτοτε, ακόμα γελάω όταν αφηγούμαι πώς το απέκτησα.
3) Ορέστης, 45
Βασικά εγώ ήμουν γατόφιλος. Από παιδάκι δηλαδή. Ο πρώτος γατούλης που είχα ήταν ο Μήτσος, ένα ασπρόμαυρο αγριμάκι που είχα βρει παρατημένο κάπου κοντά στο σχολείο μου. Μεγαλώσαμε μαζί, κι όταν μας άφησε πήρα από καταφύγιο την Νταίζη και τον Πετράν.
Οι γάτες μισούν τις μετακινήσεις και έδινα μάχη κάθε καλοκαίρι για να τις καταφέρω να μπουν στα κλουβιά τους ώστε να τις βάλω στο πίσω κάθισμα πηγαίνοντας στο και γυρίζοντας απ’ το εξοχικό.
Ένα βράδυ, είχαν πεθάνει πια και οι δύο γάτες και σκεφτόμουν να υιοθετήσω κι άλλες, βρήκα έξω από έναν κάδο σκουπιδιών μια μεγάλη σακούλα με έξι κουταβάκια. Ήταν δεμένη η σακούλα αλλά ευτυχώς όχι τόσο σφιχτά που δεν θα μπορούσαν να αναπνεύσουν.
Ποτέ δεν έμαθα τι και πώς. Τα πήρα, τα πήγα σε κτηνίατρο και αποφάσισα να τα κρατήσω προσωρινά μέχρι να τους βρω σπίτια. Δεν αγαπούσα τα σκυλιά, καθώς θεωρώ ότι θέλουν τη χιλιαπλάσια φροντίδα απ’ τις πολύ πιο αυτάρκεις γάτες.
Όμως, όπως λένε, ουδέν μονιμότερον του προσωρινού.
Μόνο ένα κουτάβι κατάφερα να δώσω για υιοθεσία, σε μια πολύ καλή μου φίλη. Για τα υπόλοιπα έβαλα αγγελίες στο Facebook κλπ, αλλά όσοι ενδιαφέρθηκαν δε μου γέμισαν καθόλου το μάτι – μία μάλιστα ήθελε να πάρει ένα και να το έχει δεμένο στο μπαλκόνι. Πήγα σε ένα καταφύγιο για να τα αφήσω, αλλά μόλις είδα όλα τα υπόλοιπα στα κλουβιά σχεδόν συγκινήθηκα, και δεν μου πήγε η καρδιά να αφήσω κι αυτά εκεί.
Οπότε τα πήρα και τα πέντε και τότε μόνο, όταν αποφάσισα να τα κρατήσω στην αυλή, τους έδωσα ονόματα, κάνοντας «επίσημη» την υιοθεσία.
Μόνο που τα κουταβάκια που στην αρχή χωρούσαν σε μια σακούλα, σύντομα δεν χωρούσαν με τίποτα στο αυτοκίνητό μου. Και το θέμα είναι πως, σε αντίθεση με τις γάτες, λάτρευαν τις βόλτες και κάθε είδους μετακίνηση με αμάξι!
Τότε αναγκάστηκα να αλλάξω αυτοκίνητο και να πάρω ένα βανάκι που μας χωράει όλους. Ξεκινήσαμε τα ταξίδια, και σήμερα που οι πέντε είναι πέντε ετών, ετοιμάζουμε τις καλοκαιρινές διακοπές μας. Ένα μεγάλο roadtrip όλης της Πελοποννήσου για να κάνουμε μπάνιο σε κάθε παραλία που θα συναντήσουμε!
4) Βασιλική, 38
Είμαι απ’ τα άτομα που άλλαξαν αυτοκίνητο για γκομενικούς λόγους. Ερωτεύτηκα, τι να κάνω;
Γνώρισα μια κοπέλα που μου άρεσε πολύ, ενθουσιάστηκα που της άρεσαν οι κοπέλες κι αυτής, και αρχίσαμε να βγαίνουμε.
Είναι υπέροχος άνθρωπος, με κοινωνική και περιβαλλοντική συνείδηση. Εγώ δεν είχα ασχοληθεί καθόλου με το περιβάλλον ή την οικολογία και ανέλαβε να με επιμορφώσει. Δεν θα έλεγα πως ήταν υπερβολική – παρότι vegan η ίδια δεν προσπάθησε να με κάνει να κόψω το κρέας, κι ούτε έβαζε συνέχεια κανόνες για το πώς θα ζούμε. Όμως, καθώς ήξερα πως αγαπούσε το περιβάλλον, για να την εντυπωσιάσω άρχισα να κάνω ανακύκλωση και γενικά να προσέχω όσο μπορώ.
Όταν μπήκε για πρώτη φορά στο αυτοκίνητό μου δαγκώθηκε. Φάνηκε πως ήθελε να πει κάτι αλλά δεν το έλεγε. Την ενθάρρυνα και κατάλαβα ότι το θεωρούσε ενεργοβόρο και ρυπογόνο και εγώ δεν ξέρω τι άλλο, επειδή ήταν αρκετά παλιό.
Το ήξερα ότι ήθελε απόσυρση, αλλά το είχα συνηθίσει κι είχα βολευτεί. Μετέθετα για το μέλλον οποιαδήποτε αλλαγή, αλλά τώρα ήμουν ερωτευμένη και παρότι δεν μου ζήτησε τίποτα, αποφάσισα να το αλλάξω το συντομότερο.
Μάζεψα όσα λεφτά είχα, δανείστηκα κι απ’ τους δικούς μου και χωρίς να της αναφέρω κάτι, άρχισα να ψάχνω για το πιο «οικολογικό» αυτοκίνητο. Κοιτούσα δηλαδή διάφορα ηλεκτρικά, κάποια υβριδικά, κάποια υδρογονοκίνητα, διάβαζα τα πλεονεκτήματα και τα μειονεκτήματα πριν αποφασίσω.
Και τελικά πήρα ένα ηλεκτρικό, και πρέπει να πω ότι την εντυπωσίασα, όχι μόνο για το ότι άλλαξα αμάξι και είχα πλέον ένα πιο οικολογικό, αλλά και επειδή νοιάστηκα και για τη γνώμη της και τα πιστεύω της.
Το καλό είναι πως μετά απ’ όλα αυτά, σήμερα έχω ένα πολύ καλό αυτοκίνητο, κι ένα πολύ καλό κορίτσι. Που και τα δύο είναι εξαιρετικά φιλικά προς το περιβάλλον και προς εμένα 😉
5) Γιάννης, 47
Ένα παπάκι είχα από τότε που έκλεισα τα 18 μέχρι τα 25. Δεν ξέρω αν είναι τυχαίο, αλλά η γκομενική μου ζωή τότε ήταν σχεδόν ανύπαρκτη.
Οι φίλοι μου είχαν ακριβά αμάξια και σκόραραν περισσότερο. Θεωρούσα ότι είμαι πιο αδιάφορος απ’ αυτούς, ίσως και λίιιιγο πιο άσχημος. Δεν ήθελα να πιστέψω ότι όλες οι κοπέλες είναι ρηχές και θέλουν αμαξάρες αλλά στο τέλος το πίστεψα.
Και στα 25 πήρα με δάνειο και με δόσεις ένα κάμπριο διθέσιο το οποίο ήταν ΑΠΙΣΤΕΥΤΗ αμαξάρα. Όλοι οι φίλοι μου με ζήλευαν απίστευτα – με ικέτευαν συνέχεια να το δανειστούν για να κάνουν φιγούρα! (Τους άφηνα μέχρι που ένας το ψιλοτράκαρε.)
Θα εκπλαγείτε με το τι συνέβη στην ερωτική μου ζωή με το που πήρα διθέσιο κάμπριο…
Ε λοιπόν… τίποτα! Δεν συνέβη τίποτα απολύτως. Ακόμα και να φαινόμουν πιο πλούσιος, δεν έγινα πιο ελκυστικός.
Αυτό ήταν ένα ψυχολογικό χαστούκι αλλά λειτούργησε και ως ξυπνητήρι. Άρχισα να το ψάχνω. Τι κάνω λάθος; Γιατί δεν είμαι ενδιαφέρων; Μήπως συγκρατούμαι;
Να μην τα πολυλογώ, ναι έκανα διάφορα πράγματα λάθος. Στην ουσία απόδιωχνα κάθε άτομο που έδειχνε ενδιαφέρον για μένα, επειδή πίστευα ότι δεν το άξιζα. Σαμποτάριζα τον εαυτό μου, λόγω χαμηλής αυτοπεποίθησης που είχε ξεκινήσει απ’ την παιδική ηλικία. Η ψυχοθεραπεία με βοήθησε όχι μόνο να λύσω σε μεγάλο βαθμό τα θέματά μου, αλλά και να αρχίσω να βιώνω τη ζωή πολύ πολύ διαφορετικά.
Και τελικά, γνώρισα τη γυναίκα της ζωής μου. Η πλάκα είναι πως την γνώρισα όταν οδηγούσα το παπάκι, με το οποίο είχα ξαναρχίσει να κυκλοφορώ όταν άρχισε η κρίση το 2010, καθώς πλέον κόστιζε τρελά να μετακινώ το κάμπριο.
Δεν την πείραξε το παπάκι κι ούτε εντυπωσιάστηκε με το διθέσιο. Το μόνο που είπε σε κάποια στιγμή -3-4 χρόνια μετά, κι όταν φαινόταν ότι πηγαίναμε για γάμο) ήταν ότι το κάμπριο είναι για δύο άτομα ενώ σύντομα μπορεί να ήμασταν περισσότεροι.
Νόμισα ότι έτσι μου αποκάλυπτε ότι ήταν έγκυος και άρχισα να φωνάζω ενθουσιασμένος «θα γίνω μπαμπάς; θα γίνω μπαμπάκας;» κι έγινα λίγο ρεζίλι γιατί τελικά δεν υπονοούσε ότι ήταν έγκυος αλλά ότι θα ήθελε κάποτε να μείνει έγκυος.
Συνέβη κι αυτό, πρώτα τα δίδυμά μας, κι έπειτα μια μπέμπα ακόμη, και άλλαξα αυτοκίνητο. Κι από ιδιοκτήτης ενός διθέσιου που δε με βόλευε πια σε τίποτα έγινα περήφανος ιδιοκτήτης ενός SUV με χώρο για τα παιδιά και όλα τα πράγματά μας. Τα οποία, εδώ που τα λέμε, δεν είναι και λίγα… 🙂
****
Επειδή οι αλλαγές (ακόμα και οι διαδοχικές και αλλεπάλληλες) είναι πάντα μέσα στη ζωή, ρίξτε μια ματιά στο τι προσφέρει η LeasePlan 🚗🚗🚗
LeasePlan. Όλα για το leasing και leasing για όλους
Τα πράγματα πλέον είναι απλά. Στη LeasePlan θα βρεις αυτοκίνητα για επαγγελματίες ή ιδιώτες και τα πάντα γύρω από τη μίσθωση.Όλα για το leasing και leasing γ…