Μικροπράγματα
23/12/2017 Αγριόλευκες Πηλίου. Ώρα 15:30, -3c
Τρεις ώρες περπατήματος ήταν αρκετές για να δω μερικά από τα πρώτα πολλαπλά πρόσωπα στον ερχομό του χειμώνα. Ομίχλη, αέρας και μισό μέτρο χιόνι, στοιχεία περιπέτειας και απόλαυσης για μένα. Η πορεία μου ξεκίνησε από το χωριό των Χανίων και έφτασα στο χιονοδρομικό κέντρο. Εύκολη διαδρομή μέχρι ενός σημείου, μετά θέλει και λίγο καλά πνευμόνια. Ο αέρας σφύριζε στα παγωμένα κλαδιά ξυπνώντας μου παλιές αναμνήσεις. Τα σύννεφα έτρεχαν να κρύψουν τον ήλιο για να έρθει η μεγάλη νύχτα ακόμα πιο γρήγορα. Παγερές φλόγες στα δάση από τον ήλιο να ζωντανεύουν τους θρύλους των 1000 ήλιων.
Άνθρωποι ξέγνοιαστοι έπαιζαν σαν μικρά παιδιά μα εγώ συνέχισα την πορεία μόνος μου στην ζεστασιά του εξοπλισμού μου. Συνέχισα για να γεμίσω με μία ακόμα εμπειρία της μαγικής φύσης. Υπήρχαν στιγμές που ήταν απόκοσμες. Τοπία μακρινά και πολικά, τοπία σαν τις παγωμένες επιφάνειες της Ευρώπης στις εσχατιές του Δία, τοπία γεμάτα γυμνές αγριόλευκες που, φορώντας μόνο το λευκό πέπλο του χειμώνα, ακουμπούσαν τα σύννεφα με τα μακριά κλαδιά τους. Τοπία γεμάτα μεγαλοπρέπεια και πάνω απ’ όλα αξιοπρέπεια, όπως μόνο στη φύση αρμόζει.
Δείτε τα, μα πάνω από όλα ζήστε τα γιατί το χιόνι είναι το πιο εύθραυστο στοιχείο του χειμώνα. Μεταβάλλεται συνέχεια, λιώνει, παγώνει, μεταφέρεται, χρυσαφίζει μέσα σε μερικά λεπτά. Αύριο δεν θα είναι έτσι για αυτό είναι μοναδικό. Κάθε στιγμή του χιονιού είναι διαφορετική για αυτό ελάτε στο παγωμένο Πήλιο να ζήσετε κάτι διαφορετικό απ’ότι στα άλλα βουνά.
