σε , ,

10 τραγούδια που έχουν στον τίτλο τους ένα έτος

Από το 1944 και το 1988 μέχρι το 2019 και το 2525!

Μπορεί το αυτί σας να έχει πάρει το τραγούδι “2019 σ’ αγαπώ” της Ελένης Φουρέιρα (το οποίο είχε κυκλοφορήσει και πέρυσι ως “2018 σ’ αγαπώ” αν δεν κάνω λάθος, αλλά να που το βρήκα και σε “2017 σ’ αγαπώ”. Αν δεν το έχετε ακούσει, και επειδή θα αδικήσω κάποια από τις τρεις εκδοχές, ακούστε το σε Chipmunks εκτέλεση την οποία παρεμπιπτόντως λατρεύω. Άντε τώρα του χρόνου Ελένη που του έχουμε 2020, να δω πώς θα βγει το  μέτρο.

Τριάντα χρόνια πριν την Ελένη, εν έτει 1988 η Άννα Βίσση είχε τραγουδήσει κι εκείνη ένα τραγούδι που είχε χρονολογία. Ήταν ένα έπος. “1988 κι ακόμα σ’ αγαπώ, πες μου πόσα χρόνια θα πονώ”. Νισάφι πια, έλεγε δηλαδή η Άννα, και δίκιο είχε η κοπέλα. Σου λέει, κοντεύει να τελειώσει η πρώτη οκταετία του ΠΑΣΟΚ, πού να φανταστεί ότι το 1989 ολόκληρο τείχος του Βερολίνου έπεσε, αν το άντεξε κι αυτό και τον αγαπούσε ακόμα, ε, καλά να πάθει. Το βίντεο είναι επικό πάντως (από το ΡΙΚ)

Δύο χρόνια αργότερα, ο Toto Cutugno (ναι, ο “Λασάτε μι καντάρε, σόνο ουν ιταλιάνο”) την είδε Ευρωπαίος, και κέρδισε το διαγωνισμό της Γιουροβίζιον για την Ιταλία με το τραγούδι “Insieme, 1992“, μια και τότε θα ερχόταν η ώρα της Ενωμένης Ευρώπης (αμ, δεν ξέραμε, δεν ρωτάγαμε;). Με ενθουσιασμό το άσμα υπερψηφίστηκε (εμείς πατώσαμε εκείνη τη χρονιά, με τον Χρήστο Κάλοου και το άσμα “Χωρίς σκοπό” – συμβολικόν: ξέραμε εμείς ότι δεν θα πάει καλά αυτή η ευρωπαϊκή ενοποίηση αλλά δεν μας άκουγε κανείς.

Ποιος όμως τον ακούει τον μεσόκοπο τον Τότο, όταν κοτζάμ δικός μας Σάκης είπε το απολύτως εμβληματικό “1992” στον πρώτο του δίσκο. Όλο το τραγούδι είναι ένα ποίημα (στίχοι Γιώργος Παυριανός), αλλά το όνειρο είναι το βίντεο (η εταιρεία του Σάκη το έχει βγάλει στο YouTube, δεν ξέρω αν ο Σάκης θα ήθελε να το απωθήσει στο υποσυνείδητο, μη σας πω στο τέρμα ασυνείδητο.

Επειδή είμεθα και του ποιοτικού, ας πάμε και στο 2000, όπου ο Διονύσης Σαββόπουλος υποδέχτηκε τη νέα χιλιετία με το “Πρώτη του 2000“,  ολίγον τι γλυκόπικρο, τί ήξερε ο Νιόνιος, τί δεν ξέραμε εμείς και τανάπαλιν, θα σας γελάσω..

Αλλά και ο James Blunt,  το 2007, είπε ένα πολύ  ωραίο “1973“, το οποίο λάτρεψα, όχι τόσο επειδή είμαι πολύ κλαψιάρης σαν κι αυτόν, αλλά κυρίως επειδή η τάξη μου ήταν τα παιδιά που γεννήθηκαν το 1973, αλλά εγώ είχα γεννηθεί το 1974. Πάντα περιθωριακός.

Έχει όμως ο θεός και για μας τα παγανά και ως εκ τούτου, νά ‘σου και το ‘74-’75 των The Connells. Λυπητερούλι και αυτό, επομένως του χαρακτήρος μου…

Αλλά και η Τζαμάλα από την Ουκρανία με το τραγούδι “1944” που αναφερόταν στις διώξεις των Τατάρων της Κριμαίας από τους Σοβιετικούς του Στάλιν,  ξανακέρδισε την Γιουροβίζιον το 2016,  τερματίζοντας πάνω από τη συμμετοχή-φαβορί της Ρωσίας. Και η Γιουροβίζιον ξανάρχισε να ασχολείται με την πολιτική. Οι πολύ αριστεροί έλεγαν ότι οι Τάταροι είχαν συνεργαστεί με τους ναζί και ο Στάλιν το έκανε για να τους σώσει, οι άλλοι μίλαγαν για άλλη μία πολιτική εκτόπισης μειονότητας, βέβαια η προσαρτηθείσα από τη Ρωσία Κριμαία ήταν η πέτρα του σκανδάλου. Η ερμηνεία της Τζαμάλα ήταν πολύ ωραία, οι αγγλικοί στίχοι βέβαια (διότι τα ταταρικά δεν τα ομιλώ) ήταν μάλλον παιδιάστικοι.

Την καλύτερη δουλειά έκαναν βέβαια οι Zager and Evans, οι οποίοι έγραψαν το τραγούδι “In the year 2525”,  σου λέει, ό,τι θέμε θα γράψουμε, μήπως θα ζήσουμε να το τσεκάρουμε; Έτσι παιδιά, απόσταση ασφαλείας!

Και οι Jonas Brothers υπερθεμάτισαν: 2525 εσείς; 3000 εμείς. Έτσι, παιδιά. Χίλια χρόνια νά ‘χουμε μπροστά μας. Ούτε κολυμπηθρόξυλο δεν θα έχει μείνει! Εϊστε σίγουροι; Λέω, μία δεύτερη σκέψη κάνετε. Είστε σίγουροι ότι δεν θα είναι εκεί ορισμένοι και κυρίως ορισμένες; Διότι, μη με πείτε σεξιστή, αλλά, κορίτσια, μας έχετε ως προς την μακροβιότητα.

Χα! Γατάκια, νομίζετε πως δεν θα υπάρχουν μάρτυρες το 3000. Η Μάρω Λύτρα όμως σας αχρήστευσε όλα τα μελλοντολογικά σας σχέδια. Διότι η λύση δεν είναι να γίνουμε μαθουσάλες, αλλά, είναι πολύ απλούστερη. Μία μηχανή του χρόνου. Η Μάρω ήθελε βέβαια “να γυρίσω λίγο πίσω, να σε βρω και να σε σβήσω”, αλλά, πού θα πάει, θα βρεθεί και για fast forward. Τελικώς, τώρα που τα ξανάκουσα όλα τα άσματα, ψηφίζω Μάρω. Άντε, καλή χρονιά σε όλους!

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

0 points
Upvote Downvote

3 Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση
  1. Είναι και

    το 1984 του David Bowie από το δίσκο diamond dogs του 1974 που ήταν εμπνευσμένο από ομώνυμο βιβλίο του George Orwell
    https://www.youtube.com/watch?v=KByxC7B9WH0

    το 1990 του Prince από το 1982
    http://www.depressionanxiety.gr/4/article/greek/4/72/index.htm

    το paris 1919 του John Cale από το 1973
    https://www.youtube.com/watch?v=q5YHqWqhFkU

    το 1921 των who από το 1969 και το Tommy

    το 1977 των clash από το 1977

    το Ol ’55 του Tom Waits από το closing time του 1972

  2. Υπάρχουν επίσης τα:

    2009 μ.Χ. του Τουρνά
    http://www.stixoi.info/stixoi.php?info=Lyrics&act=details&song_id=34535

    Αρκετά μελοποιημένα του Καβάφη (Δεκέμβρης 1903, 27 Ιουνίου 1906, 2 μ.μ, Γενάρης 1904, Μέρες του 1896, Μέρες του 1903, Στα 200 μ.Χ. και αρκετά ακόμη

    To 1916 των Motorhead, που ήταν και ο τίτλος του LP.

Αφήστε μια απάντηση