Μικροπράγματα
Από την Κυριακή Αρκούλη
«Το μέρος είναι πολύ δημοφιλές σε φωτογράφους, ερασιτέχνες και επαγγελματίες» είχε γράψει ο M.Hulot στο εξαιρετικό ρεπορτάζ του. «Μέσα κι έξω από τα γκρεμίσματα έχουν γίνει ένα σωρό φωτογραφίσεις μόδας και βιντεοκλίπ» Και η αλήθεια είναι ότι τα ερείπια, η σκουριά και η παρακμή το κάνουν γοητευτικό και δημιουργούν μια αίσθηση “στοιχειωμένου”, γιατί ο χρόνος έχει σταματήσει σε άλλη εποχή.
Η Ανώνυμος Ελληνική Εταιρεία Χημικών Προϊόντων και Λιπασμάτων που ιδρύθηκε το 1909 από τον Ν. Κανελλόπουλο έδωσε το όνομά της σε μια ολόκληρη περιοχή και για 90 χρόνια σημάδεψε την ιστορία της. Έδωσε στους κατοίκους της δουλειά κι ευημερία σε εποχές μεγάλης φτώχειας και μετά το 1922, που έφτασαν οι πρόσφυγες από τη Μικρά Ασία, οι εργάτες του εργοστασίου δημιούργησαν τη Δραπετσώνα. Το εργοστάσιο φτιάχτηκε στην Ηετίωνα Ακτή και οι κτιριακές εγκαταστάσεις, την εποχή της ακμής του, κάλυπταν έκταση 146.000 τετραγωνικών μέτρων, με 109 μονάδες»
Σήμερα σώζονται μόνο δύο από τα κτίρια, η καμινάδα και οι τσιμεντένιες αποθήκες που μοιάζουν με σιλό:
