Κείμενο – Φωτογραφίες: Δημήτρης Παπαδημητρούλας

Τύρναβος μια μικρή επαρχιακή πόλη, λίγο έξω από τη Λάρισα η οποία είναι γνωστή για το περίφημο τσίπουρο, καθώς για το διονυσιακό έθιμο “Mπουράνι” στις Απόκριες.

Τα τελευταία 8 χρόνια όμως, ο Τύρναβος μας κλείνει πονηρά το μάτι και για έναν ακόμη λόγο: Το Φεστιβάλ Βρύσης Τυρνάβου. Όλα ξεκίνησαν από μια παρέα νέων ανθρώπων που ήθελαν να ακούσουν live τη μουσική που τους αρέσει. Έτσι χωρίς χορηγούς, με πολύ τρέξιμο, πολύ μεράκι και με σύνθημα «Η μουσική είναι η δύναμή μας».

Φέτος το φεστιβάλ μεγάλωσε. Είχε διάρκεια 3 ημέρες και υποδέχτηκε 20 συγκροτήματα και μια θεατρική παράσταση. Βρεθήκαμε σε αυτό τις πρώτες δύο ημέρες και βιώσαμε από κοντά τον παλμό και το πάθος του. Μέσα στα πανύψηλα πλατάνια είχαν στηθεί σκηνές των φίλων που ήρθαν για το φεστιβάλ. Λίγα μέτρα πιο κάτω, αντιρατσιστικές οργανώσεις, πάγκοι με βιβλία, πραγματικά ανεξάρτητες εκδόσεις, σουβλάκια (πολλά σουβλάκια) και φυσικά χιλιάδες τενεκεδάκια μπύρας.

Το φεστιβάλ άνοιξε με το Θεατρικό Εργαστήρι «+Πλην» και την παράσταση “Football–το παιχνίδι της ανθρωπότητας”. Μια δυνατή παράσταση που καθηλώνει με την διαδραστικότητά της. Την ίδια μέρα η πανκ είχε την τιμητική της με τα συγκροτήματα Prospects – Στραφι – Stary Alley. Στη συνέχεια ηταν η σειρά των Radio Sol να μας κάνουν να χορέψουμε τους ρυθμούς της indie/ska μουσική τους.

Κάπως εδώ φτάσαμε στην στιγμή που όλοι περίμεναν. Την εμφάνιση των Social Waste από την Κρήτη, που από το μακρινό 1999 μας θυμίζουν πως το hip-hop δεν είναι μόνο γκλαμουριά, drugs και πόρνες αλλά και ένταση, ρυθμός και μήνυμα. Το κοινό συμμετείχε σε κάθε τραγούδι. Τελευταίοι της ημέρας οι «Άλλος Κόσμος» που ξεσήκωσαν σε ένα δυνατό φινάλε με χορό, τραγούδι, καπνογόνα – ένα κανονικό υπαίθριο πάρτι.

Τη δεύτερη μέρα, η αυλαία άνοιξε με τους Orfeas Kappa Weirdoclub από την Θεσσαλονίκη και τις όμορφες funk μπλουζ μελωδίες τους. Την σκυτάλη πήραν οι ”Αδειες Μερες” (οι ίδιοι χαρακτηρίζουν την μουσική τους Psychotic Rock) με ροκ φόρμες που εμπλουτίζουν με dark στοιχεία, άλλες φορές πανκίζουν κι άλλες φορές metalίζουν, και το live σου δίνει την αίσθηση πως συμμετέχεις σε μια τελετή. Συνέχεια με τους φίλους από Κωνσταντινούπολη, τους Padme, που ειδικά με την διασκευή που έκαναν από Πίσσα και Πούπουλα στο κομμάτι “Ξυπνάτε πεθαίνω” ξεσήκωσαν τους θεατές. Συνέχεια πάλι σε εναλλακτικούς ροκ πανκ ρυθμούς με τους Penny Dreadful από Αθήνα και τον κόσμο αρκετά δυναμικό να χορεύει όλη την ώρα.

Κάπως έτσι έφτασε η στιγμή για τον σπουδαίο Ντίνο Σαδίκη. Τι να πρωτοπεί κανείς για τον γερόλυκο της ροκ: να χορεύει και να τραγουδάει όλη την ώρα στην άκρη της σκηνής και ο κόσμος τρελαμένος να μην τον αφήνει να φύγει με τίποτα. Τέλος ήρθε η ώρα των Planet of Zeus και χάρη στο stoner metal των Αθηναίων -που έπαιξαν επιτυχίες τους όπως τα “Leftovers”, “Them Nights”, “Vanity Suit”, “The Great Dandolos”- έγινε πανικός και μείναμε με ένα τεράστιο χαμόγελο.

Δύο μέρες γεμάτες ένταση, παλμό, μουσική, χορό και… σουβλάκια. Αυτό ήταν φέτος το φεστιβάλ «Βρύσης-Τυρνάβου».