σε

6 αξέχαστες καλτ στιγμές της ελληνικής ’90s pop

Μην κάνεις ότι δε θυμάσαι

Τα θυμάσαι σαν τζινγκλάκια από διαφημίσεις. Αν είσαι εκεί γύρω στα 40, κάποτε τα άκουγες στο ραδιόφωνο ή έβλεπες τα κλιπ στην τηλεόραση και κρυφογελούσες. Τα άκουγες όμως. Ή μήπως όχι; Εμένα, σε άσχετες στιγμές, έρχονται και παίζουν στο κεφάλι μου. Ναι, θα πάω να το κοιτάξω. Διάλεξα να σας δείξω τα αυθεντικά βιντεοκλίπ, για να έχετε και την οπτική αίσθηση της ποπ κουλτούρας των 90s.

Βίκυ Χαρίτου “Στυλ” (1993)

 

Ένα από τα πρώτα τραγούδια του Φοίβου, από την πρωτοεμφανιζόμενη, τότε, Βίκυ Χαρίτου.  “Γιατί έχω στυλ και σεξ απίλ και είμαι πολύ καλή ανφάς και προφίλ” διατρανώνει. Ωστόσο, υπάρχει και υποσημείωση, καθότι, υπεράνω όλων η ηθική: “Δεν είμαι φαν των κομπλιμάν, δεν είναι αυτά για μια κοπέλα το παν”. Να μην παίρνουμε και πολλά θάρρητα δηλαδή. Η Βίκυ Χαρίτου έκανε αργότερα μια επιτυχία με τα “Έρωτα πειρατή” και “Νύχτες στη Μύκονο” και κάποια στιγμή χάσαμε τα ίχνη της. Για την πορεία του Φοίβου νομίζω είστε ενήμεροι όλοι.

Δάφνη “Ολέι-ολέι” (1993)

Σε ένα κλίμα γενικότερης σύγχυσης μεταξύ ποπ, λαϊκού και λάτιν (που διακατείχε γενικότερα τη χώρα, που σιγά σιγά έμπαινε στον αστερισμό των ελληνάδικων, των πρωινάδικων και πολλών άλλων άδικων, η Δάφνη, μες στην τρελή χαρά, βασίζεται κυρίως στον λεξιλογικό πλούτο του ρεφρέν “Ολέι ολέι ολέι ολέι / και η καρδούλα μου στο λέει / ολέι ολέι ολέι ολέι / κρυφά για σένανε πως κλαίει”. Τώρα πώς κλαίει και ρίχνει τέτοιο χορευτικό μες στην τρελή χαρά, είναι μάλλον στιχουργική και σκηνοθετική άποψη.

 

Τζιν και βελούδο  “Το καλοκαίρι αυτό” (1992)

Μια διασκευή του γνωστού “Soy” των Gipsy Kings από το γυναικείο γκρουπ που δεν έβγαλε άλλο δίσκο. Οι κακεντρεχείς θα πουν “ευτυχώς”, αλλά και οι Gipsy Kings δεν ξέρω αν άντεξαν το σοκ. Η παραγωγή ήταν του Γιώργου Θεοφάνους, που τότε είχε αρχίσει να γίνεται γνωστός. Ένα από τα μέλη του γκρουπ , η Βάνα Δημητρίου, έγινε πολύ πετυχημένη σεναριογράφος (σήμερα υπογράφει το “Τατουάζ” στον Alpha).

 

Πέγκυ Ζήνα: “Αν πας με άλλη” (1995)

Όλοι θυμούνται το γνωστό “Αν πας με άλλη θα σου σπάσω το κεφάλι”, μόνο η ίδια η ερμηνεύτρια θα επιθυμούσε σφόδρα να το είχε λησμονήσει παντελώς η ανθρωπότητα. Η αλήθεια είναι πως έκτοτε έχουμε ακούσει πολύ χειρότερα άσματα. Η Πέγκυ Ζήνα εξακολουθεί να κάνει μεγάλη καριέρα (αν και έπρεπε να περιμένει σχεδόν μια δεκαετία για να γίνει πρώτο όνομα). Η επιθετικότητα του πρώτου της σουξέ δεν συμβαδίζει καθόλου με την προσηνή και ευγενική  σημερινή παρουσία της. Ας όψεται η αγωνία για το άτιμο σουξέ…

 

Καίτη Γαρμπή “Φαντασματάκι” (1990)

Η Καίτη Γαρμπή το 1990 έκανε ακόμα τα πρώτα της, ανοδικά βήματα προς τη δόξα. Εδώ την καμαρώνουμε σε ένα βιντεοκλίπ – νουάρ, που συνάδει προς τη θεματολογία του τραγουδιού. Η τραγουδίστρια καταδιώκεται από νεαρό φαντασματάκι (ίσως να έχει επηρεαστεί και από τη γνωστή ταινία “Ghost” με τον Πάτρικ Σουέιζι. Μεγάλη κολλιτσίδα το φαντασματάκι, καθώς, αν πιστέψουμε την αοιδό: “Σαν το μικρό φαντασματάκι τριγυρνάς / μέσα από τοίχους και παράθυρα περνάς / και με κατασκοπεύεις”.

Η Καίτη Γαρμπή έκανε τεράστια σουξέ μετά τα μέσα της δεκαετίας του 1990, αλλά το εν λόγω βίντεο είναι μια μεταμοντέρνα νουάρ καλτίλα που δύσκολα ξεπερνιέται.

 

last, but not least…

Τερέζα “Το κυπελλάκι” (1992)

Το τραγούδι του Λάκη Παπαδόπουλου το λατρεύω πραγματικά. Όχι μόνο γιατί μνημονεύει το όνομά μου (“Έχω αλλάξει κλειδαριά, έχω αλλάξει / κι έβαλα μία στην καρδιά μου ασφαλείας / έχω καινούριο κυπελλάκι αγοράσει / που γράφει Γιώργος, Παναγιώτης και Ηλίας”), αλλά για μια μοναδική αναφορά στη νεότερη ευρωπαϊκή λογοτεχνία, στον ανυπέρβλητο στίχο “Τό ‘σπασα το κυπελλάκι σου το μπλε των γενεθλίων / τό ‘σπασα την Κυριακή πάνω στον τόμο των “Αθλίων”. Δεν έχω κάτι να προσθέσω, το τραγούδι είναι ένα μικρό ανοσιούργημα-αριστούργημα (διότι όλα έχουν δύο όψεις), που θα μείνει στην καρδιά μου για πάντα.

 

Ξέρω ότι υπάρχει πέλαγος από παρόμοια άσματα. Αν σας άρεσε, πείτε μου να συνεχίσω (αυτό είναι απειλή, για όποιον δεν κατάλαβε).

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

42 points
Upvote Downvote

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.