8 τελείως προβληματικά πράγματα που ανεχόμαστε στο αθηναϊκό μετρό

ΓΡΑΦΕΙ Ο ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΚΑΜΑΡΑΣ

Θέλω να σας αναφέρω όσο πιο επιγραμματικά γίνεται την χαώδη και, πολλές φορές ταπεινωτική για το επιβατικό κοινό, κατάσταση που επικρατεί στα μέσα μαζικής μεταφοράς, προσπαθώντας να αποσπάσω την προσοχή σας και προσδοκώντας καλύτερες συγκοινωνίες για την Ευρωπαϊκή Αθήνα του 2019.

Είμαι κάτοχος ετήσιας κάρτας και καθημερινός επιβάτης ως επί το πλείστον των Γραμμών 2 και 3, πιο σπάνια της 1, αλλά και των αστικών λεωφορείων. Είμαι αυτό που λένε “άνθρωπος του κέντρου” και Αθηναίος πολίτης, μετακινούμαι καθημερινά με τα ΜΜΜ για δουλειά και διασκέδαση και άρα ξέρω την πόλη πολύ καλά και παρατηρώ προσεκτικά το πώς αλλάζει και η ίδια και οι άνθρωποί της αλλά και η κατάσταση μέσα στα ΜΜΜ.

Η μετακίνηση με τα οποία έχει γίνει πια πολύ δημοφιλής αλλά αντιστρόφως ανάλογη της συχνότητας των δρομολογίων, που ειδικά σε ώρες αιχμής είναι μέχρι αψυχολόγητη, και της ποιότητας υπηρεσιών.

https://gph.is/1vMCmtr

Σήμερα, Τρίτη 19.3, πρωί λίγο μετά τις 11:30, στη Γραμμή 2 υπήρχε αναμονή 7 λεπτών όταν έφτασα στην αποβάθρα προς Ελληνικό, με τον επόμενο συρμό να έρχεται 1 μόλις λεπτό αργότερα. Ο συνωστισμός σε κάποιους σταθμούς δεν περιγραφόταν, στα βαγόνια γινόταν το αδιαχώρητο και η κατάσταση ξέφευγε από τα πλαίσια της λογικής. “Κατέβηκα στον Άδη” της αποβάθρας προς Αεροδρόμιο, όπου η κατάσταση ήταν οικτρή και η αναμονή μεγάλη και πάλι.

Δεν πρόκειται για μια εξαιρετική περίπτωση λόγω κάποιου προσωρινού προβλήματος αλλά για μια κατάσταση επαναλαμβανόμενη σε διάφορες ώρες και ημέρες (αιχμής πάντα): Η συχνότητα των δρομολογίων γύρω στις 9:30 τα πρωινά στη Γραμμή 3 προς Αγία Μαρίνα είναι εκτός λογικής…

Ενώ παράλληλα μπορεί να συμβαίνουν και τα εξής:

*Διάφοροι επαίτες/ μουσικοί/ άστεγοι περιφέρονται με αυθάδεια/ επιθετικότητα/ άγνοια της κατάστασης μέσα στον συνωστισμό προκαλώντας τα αντίστοιχα προβλήματα. Έχει παραγίνει αυτό και οι ελεγκτές τα βάζουν μόνο με κανα παιδάκι που δεν ακύρωσε το εισιτήριό του.

*Παράλληλα οι security των χώρων και των συρμών, αν δεν είναι άφαντοι, υπάρχουν απλά στον χώρο με απάθεια απλού επιβάτη (ή ούτε καν αυτό, καθώς ο απλός επιβάτης είναι κάθε άλλο παρά απαθής απ’ ο,τι συμβαίνει γύρω/πίσω/πάνω του). Κάνουν περιπολίες για τα μάτια του κόσμου, συζητούν τα προσωπικά τους και αλλάζουν συρμούς με ευκολία και άνεση άλλη από αυτή των κοινών θνητών.

*Τα τελευταία βαγόνια στα οποία προβλέπεται ένα  (αν δεν απατώμαι) ποδήλατο, είναι γεμάτα ακόμα και με 3 (!) ποδήλατα- ποιος τα ελέγχει αυτά;

*Οι οδηγοί των συρμών κλείνουν τις πόρτες κάποιες φορές πριν καλά καλά προλάβει να κατέβει ο κόσμος και συχνότατα κλείνοντας ανθρώπους ανάμεσα στις πόρτες! Κόσμος μένει εκτός, εννοείται.

*Υπάρχουν επιβάτες που έχουν ανάψει τσιγάρο στην αποβάθρα

*Υπάρχουν υπάλληλοι που καπνίζουν στα κουβούκλια. Σε κάποια έβαλαν πρόσφατα φιμέ τζάμια για να εξασφαλιστεί η… αδιαφάνεια.

*Οι υπεύθυνοι σταθμών αντιμετωπίζουν τους επαίτες/ μουσικούς σαν παλιούς καλούς γνωστούς: “πάλι εδώ είσαι, ρε συ; Αφού σου είπα…” Συγκαταβατικά, σχεδόν αδιάφορα.

*Οι περίφημοι “αναρίθμητοι τουρίστες που έχουν κατακλύσει την πόλη μας”, υφίστανται όλα αυτά και κοιτάζουν απορημένοι, περιμένοντας έναν συρμό που να τους χωράει.

Φαντάζομαι ότι φαντάζεστε πως δεν είναι προσωπική μόνο οπτική όλα αυτά. Είναι εικόνες και γνώμες και εμπειρίες φίλων και συναδέλφων και συνεπιβατών που διαμαρτύρονται καθημερινά από όσα υφίστανται στις συγκοινωνίες που οργανώνετε και ρυθμίζετε. Α, και όσων καταλάβαμε ή ξέραμε εκ των έσω το φιάσκο με την αυθαίρετη και σχεδόν ασυμφώνητη αλλαγή “του τρόπου μεταφοράς από και προς το Αεροδρόμιο” τον περασμένο Νοέμβριο. Ακόμα γελάνε κάποιοι μ’ αυτό…

Σας παρακαλούμε, εναρμονιστείτε με το σήμερα και κάντε επιτέλους κάτι (σωστό)!

Ένας επιβάτης με το όνομα Δημήτρης Καμάρας

*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

5 πράγματα που έχουν γίνει στ’ αλήθεια στα βαγόνια του προαστιακού από και προς το Αεροδρόμιο