Μικροπράγματα
Από την Μαρία Σκαμπαρδώνη
Έχουν δίκιο εκείνοι που λένε πως αν μία άσχημη στιγμή την εκμεταλλευτείς σωστά, μπορεί να γίνει η σπουδαιότερη εμπειρία στη ζωή σου. Αυτό μπορώ να πω πως συμβαίνει και σε εμένα, όλους αυτούς τους μήνες.
Η απογοήτευσή μου από τον άνθρωπο που αγάπησα ήταν εκείνη που με έκανε να θέλω να προσπαθήσω να πετύχω. Αυτή μου η εμπειρία, οι στιγμές εκείνες οι οποίες με έκαναν να κοιτάζομαι στον καθρέφτη και να αισθάνομαι άσχημα για εμένα, ήταν εκείνες που γέννησαν την επιθυμία μου να αγωνιστώ για να φτάσω κάπου.
Εκείνες οι στιγμές που αναρωτιόμουν ‘’άραγε να είμαι αρκετά καλή για να μου φέρεται έτσι;’’ ήταν και εκείνες οι οποίες ενεργοποίησαν μέσα μου την εσωτερική μου θέληση και ξύπνησαν την αγωνιστικότητα μου. Ήταν η άσχημη γνώμη που είχα για τον εαυτό μου εκείνη που με παρακίνησε ώστε να θελήσω να φτιάξω την καλύτερη.
Μία στενάχωρη στιγμή μπορεί να σε βοηθήσει, αν την αξιοποιήσεις σωστά, να φτάσεις στην καλύτερη στιγμή της ζωής σου. Και αυτό μπορώ να το πω και για εμένα; αν δεν είχα πληγωθεί από τον άνθρωπο που αγαπούσα, δε θα ξεκινούσα να αρθρογραφώ επαγγελματικά, δε θα έγραφα το βιβλίο μου, δε θα διάβαζα ώστε να περάσω στο Πανεπιστήμιο δεύτερη φορά. Ήταν εκείνη η ανάγκη μου να αισθανθώ πως κάτι από εμένα θα μπορούσε να εκτιμηθεί, όταν με έκανε να αισθάνομαι ανεπαρκής. Και αυτή είναι και η αιτία που θα γίνω όλα αυτά που θέλω στη ζωή μου –ακριβώς, διότι γνωρίζω πως κανένας δεν πρέπει να με κάνει να αισθάνομαι άσχημα.
Για αυτό, μη στεναχωριέστε αν πληγώνουν και εσάς. Πίσω από την επιφανειακά δυσάρεστη στιγμή, κρύβεται η ίδια η ζωή η οποία επιθυμεί να μας παρακινήσει ώστε να φτάσουμε στην καλύτερη εκδοχή του εαυτού μας.
Να αγαπήσετε και τις άσχημες στιγμές στη ζωή. Διότι όπως έλεγε και η αξέχαστη Μελίνα Μερκούρη: «οι πληγές είναι τα παράσημά μου».