Παλιοί πολεμιστές στο μέτωπο του ’40: Ο 103χρονος Αριστείδης Κασσαράς και ο 92χρονος Αριστοτέλης Παπαντώτης από την Αιτωλοακαρνανία.
Σεμνοί, όπως όλοι οι πραγματικοί ήρωες, ήρεμοι και πράοι, χωρίς να κάνoυν χρήση των τίτλων τους, αναφέρονται στους αγώνες, στο μέτωπο και την αντίσταση που τους χάρισαν μετάλλια και τραύματα.
«Δεν κάναμε τίποτα περισσότερο από το καθήκον, που φλόγιζε τα μεθυσμένα νιάτα μας σαν ξεκινούσαν για το μέτωπο, με το όραμα της νίκης.
Δεν μας χώριζαν διαφορές, δεν μας δηλητηρίαζαν πολιτικά μίση, δεν μας διαιρούσαν τάξεις, ιδέες, φρονήματα.
Ήμασταν το Έθνος ενιαίο και αδιαίρετο, που έπρεπε να πολεμήσουμε για την ελευθερία, που μας χάρισαν με αίμα και θυσίες οι πρόγονοι και που εμείς είχαμε απαράβατο χρέος, πάλι με αίμα και θυσίες να την διαφυλάξουμε, για να την κληρονομήσουμε στα παιδιά και στα εγγόνια μας.»
Μίλησαν στον Μάκη Μάκκα:
Λεβέντης γέροντας 103 χρόνων που πήρε μέρος σε δυο πολέμους.
Uploaded by JMS SUPER on 2011-10-27.

Τιμή και δόξα σε αυτούς τους ανθρώπους.
Αυτοί ναι είναι ήρωες. Φυσικά πέρα από κάνα μετάλλιο, βοήθεια στην μετεπειτα ζωή τους (πχ κάποιο επίδομα ή θέση εργασίας) απ την Ελληνική Πολιτεία δεν νομίζω να έλαβαν. Πάντως αυτό το “Έθνος ενιαίο και αδιαίρετο” όσο μαχητικό και να ήταν, ήταν και πέρα βρέχει. Το 1940 μπορεί να πολεμήσαν τους Ιταλούς με επιτυχία και μετά τους Γερμανούς (που δυστυχώς μας νίκησαν και ισοπέδωσαν την χώρα) αλλά τι το θες? Ύστερα από εκεί που είμασταν ενωμένοι ήρθε ο χωρισμός. Νικήθηκε ο εξωτερικός έχθρος και ήρθε ο Εμφύλιος όπου σφαχτηκαν οι Έλληνες αναμεταξύ τους. Διχασμός μια ζωή. Μυαλό μια ζωή δεν βάζαμε.… Διαβάστε περισσότερα »