Έβαψα αυγά ή μια μέρα αιμοδοσίας

Γράφει η Γιώτα Κωνσταντινίδου

Στέλνω μήνυμα με κωδικό 1 λίγο πριν την έξοδό μου, όπως μου συστήνουν οι πληροφορίες για την αιμοδοσία σε καιρό κορωνοϊού (Για τη μετακίνησή σας θα σημειώνετε στο ΕΝΤΥΠΟ ΚΑΤ’ ΕΞΑΙΡΕΣΗ ΜΕΤΑΚΙΝΗΣΗΣ ΠΟΛΙΤΩΝ: Β1 (επίσκεψη σε γιατρό) ΑΙΜΟΔΟΣΙΑ).

Η πρόσβαση του Ιπποκράτειου Νοσοκομείου για λόγους ασφαλείας, σε περίπτωση αιμοδοσίας, πραγματοποιείται από άλλη είσοδο, αφήνοντας διαθέσιμη την κεντρική πύλη για ιατρικά περιστατικά. Ο φρουρός τηρώντας τους απαραίτητους κανόνες ασφαλείας (γάντια, μάσκα) επί ποδός ελέγχει προσεκτικά τις αφίξεις. Μου υποδεικνύει την πορεία μου προς το Αιματολογικό και συνεχίζει τους εξονυχιστικούς ελέγχους.

Το κτίριο σε άριστη κατάσταση, άλλωστε θεωρείται μια από τις πιο υποδειγματικές αιματολογικές μονάδες ακολουθεί τα νέα ήθη του κορωνοϊού, κρεμασμένο στον τοίχο αντισηπτικό και πλήθος πληροφοριακό υλικό για τον ιό δίπλα σε αυτό για την αιμοδοσία. Το Τμήμα Πρόληψης Μεσογειακής Αναιμίας, το Αιματολογικό και η Μονάδα Νοσηλείας Μεσογειακής και Δρεπανοκυτταρικής Νόσου συνθέτουν ένα κέντρο αναφοράς για ολόκληρη τη Βόρειο Ελλάδα.

Κατά την είσοδό μου, μετρώ δύο αιμοδότες σε αναμονή, νοσηλευτικό προσωπικό, ιατρούς που μπαινοβγαίνουν από άλλα κτίρια και ιατροφαρμακευτικό υλικό. Είναι λίγο πριν τις 14:00, τη λήξη, δηλαδή, της πρωινής αιμοδοσίας. Κάποιοι από το προσωπικό παίρνουν την άδειά τους, χαιρετούν στον αέρα με παιχνιδιάρικοι διάθεση, σμίγουν τις άκρες των παπουτσιών τους ή τους αγκώνες τους και εύχονται να κυλήσουν όλα ομαλά. Ακολουθούν χαρούμενοι διάλογοι: “-Πότε επιστρέφεις;” “-Την Τρίτη!”, “-Αν έχεις ρεπό, λείψε και την Τρίτη”, “-Μπα, δεν είναι καιρός για ρεπό, θα επιστρέψω”, “-Δεν πρόλαβα να βάψω αυγά”.

Η διαδικασία της αιμοδοσίας διαρκεί λίγα λεπτά, περισσότερο χρονοβόρο μου φαίνεται να συμπληρώσω με προσοχή το ειδικό έντυπο, να το καταχωρήσουν και να προχωρήσω στην απαραίτητη ιατρική εξέταση. Πίεση, αιματοκρίτης, ερωτήσεις, όλα σχολαστικά. Σου δημιουργεί το αίσθημα της ευθύνης αλλά και της ασφάλειας. Να γίνουν όλα σωστά. Να κάνεις το καλό για τον άλλο αλλά και για τον εαυτό σου. Πριν προλάβω να περιεργαστώ τις ζωγραφιές των παιδιών στους τοίχους, έχω κιόλας τελειώσει. “Πιέστε δυνατά, μόλις τραβήξω και περιμένετε ξαπλωμένη για ένα λεπτό. Θα πάρετε από εδώ χυμό και κρακεράκια. Μη φύγετε αμέσως. Σας ευχαριστούμε”. Όπως γράφει και στο χαρτάκι με τις αντενδείξεις που μου έδωσαν όταν ξάπλωσα, “Σας ευχαριστούμε, Σας περιμένουμε και πάλι!”.

Είναι λίγο μετά τις 14:00, κατεβάζω λίγες γουλιές χυμό. Σε λίγο σηκώνομαι. Σκέφτομαι ότι μας παίρνει τόσο χρόνο να παρακολουθήσουμε σειρές στο netflix, να σχολιάσουμε με τη στόφα ειδικού στο facebook, να ανεβάσουμε χαρωπά βιντεάκια (Tik Tok) στο Instagram, εδώ χτύπησε κόκκινo η βλακεία και η έλλειψη αντίληψης της τρέχουσας κατάστασης ή απλά βγήκε μια άμυνα μπροστά σε όλο αυτό που βιώνουμε, να παραπονεθούμε για το πώς θα αθληθούμε και όμως λησμονούμε ότι μέσα σε λίγα λεπτά μπορούμε και πάλι να νιώσουμε δυνατοί, χρήσιμοι για το συνάνθρωπο και πάνω απ’ όλα αλληλέγγυοι και ευγνώμονες.

Καλή Ανάσταση, καλή δύναμη στους καθημερινούς ήρωες της πρώτης γραμμής.