Γιατί αφαίρεσαν τα πασαλάκια που απέτρεπαν τα διπλοπαρκαρίσματα στην Ερμού της Θεσσαλονίκης;

Γράφει ο Νίκος Τσιραμπίδης

Το Σάββατο 13 Ιουνίου η δημοτική αρχή της Δήμου Θεσσαλονίκης προέβη στην αφαίρεση των μικρών, πλαστικών, διαχωριστικών πασάλων που είχαν τοποθετηθεί επί δημαρχίας Γιάννη Μπουτάρη στην οδό Ερμού μεταξύ της Αριστοτέλους και της Βενιζέλου σε μια προσπάθεια να περιοριστεί ο αριθμός των οχημάτων που διπλοπαρκάρουν.

Για τους κατοίκους της πόλης που κινούνται στο Κέντρο της, η εικόνα των διπλό και ενίοτε και τριπλοπαρκαρισμένων οχημάτων είναι κάτι παραπάνω από οικεία: μια βόλτα οποιαδήποτε στιγμή της ημέρας στην Αγίου Δημητρίου ή στην Τσιμισκή όπου η αριστερή λωρίδα έχει αφιερωθεί άτυπα και παρά τις προσπάθειες της δημοτικής αστυνομίας, στα οχήματα με αλάρμ μπορεί να πείσει τον οποιονδήποτε έχει την τύχη να μην βιώνει καθημερινά τις συνέπειες αυτής της τόσο ασήμαντης για πολλούς αλλά τόσο βλαπτικής για άλλους συμπεριφοράς.

Οι δρόμοι μιας πόλης αποτελούν το σύστημα μέσω του οποίου οι κάτοικοι της ρέουν προς τις κατευθύνσεις και τους προορισμούς που τους επιτρέπουν να εργάζονται, να ζουν και να διασκεδάζουν. Η απουσία επαρκούς συγκοινωνίας, καθότι το χρόνιο ανεπίλυτο ζήτημα της ορθής λειτουργίας του μόνου ΜΜΜ, σε συνδυασμό ίσως με την επιφύλαξη σχετικά με την πρόσφατη κρίση δημόσιας υγείας, έχει αναγκάσει μεγάλο μέρος του πληθυσμού να καταφύγει στη χρήση ΙΧ. Όμως η πόλη ουδέποτε προνόησε για την ύπαρξη των κατάλληλων υποδομών, τόσο όσον αφορά τους καλής ποιότητας δρόμους, όσο φυσικά και το που ή πως θα σταθμεύσει όλος αυτός ο κινούμενος πληθυσμός τα οχήματα του.

Το αυτοκίνητο, το πιο δημοκρατικό μέσο μεταφοράς κατά τον καθηγητή κ. Γεροδήμο, τοποθετεί τον χειριστή του σε μια θέση όπου το δικαίωμα του στην ελεύθερη μετακίνηση οφείλει να περιοριστεί από την υποχρέωση του να μην θέτει εμπόδια στη μετακίνηση των υπολοίπων. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο η εναπόθεση του εκεί όπου περιορίζεται ή αφαιρείται η δυνατότητα άσκησης του δικαιώματος αυτού, όπως για παράδειγμα σε διαβάσεις πεζών, ράμπες για αναπηρικά αμαξίδια και πεζοδρόμια θα έπρεπε ίσως να αντιμετωπίζεται ως μια κατεξοχήν αντικοινωνική στάση, ως μια κατάπτωση του δημοκρατικού πολίτη της πόλης, του οργανικού της δηλαδή κομματιού, σε έναν ιδιώτη, σε μια παρασιτική μορφή ζωής που εμποδίζει την εύρυθμη λειτουργία του οργανισμού.

Είναι απορίας άξιο το πώς ο Δήμαρχος, στην προσπάθεια του να σταθεί με το μέρος των τοπικών επιχειρηματιών δείχνει να αδιαφορεί για την ελεύθερη πρόσβαση των υπολοίπων σε ένα κέντρο που πράγματι έχει σοβαρό πρόβλημα προσβασιμότητας.

Την απόφαση της δημοτικής αρχής χαιρετίζουν σύμφωνα με δημοσιεύματα των τοπικών μέσων, οι επαγγελματίες της πόλης οι οποίοι σε συνάντηση τους με τον Δήμαρχο κ. Ζέρβα, διατύπωσαν την πεποίθηση ότι “το βασικότερο όλων( των ζητημάτων), ήταν η δυσκολία πρόσβασης κι εξυπηρέτησης των καταναλωτών αλλά και το κλείσιμο πάρα πολλών καταστημάτων, μετά την αυθαίρετη τοποθέτηση, από την προηγούμενη διοίκηση, των ελαστικών πασσάλων στην Ερμού.” Αντιδράσεις υπήρξαν και από την πλευρά του ΟΑΣΘ, τόσο θετικές όσο και αρνητικές.

Η κίνηση αυτή, πρακτικά σημαίνει ότι ο Δήμαρχος, εγκρίνει την κατάλυση των κανόνων που διέπουν την κυκλοφορία των οχημάτων και ανοίγει τον δρόμο για την επαναφορά της εικόνας των παράνομα σταθμευμένων οχημάτων επί της οδού Ερμού. Είναι απορίας άξιο το πώς ο Δήμαρχος, στην προσπάθεια του να σταθεί με το μέρος των τοπικών επιχειρηματιών δείχνει να αδιαφορεί για την ελεύθερη πρόσβαση των υπολοίπων σε ένα κέντρο που πράγματι έχει σοβαρό πρόβλημα προσβασιμότητας. Απορίας άξιο επίσης είναι το αν αυτή η απόφαση που δείχνει ότι ο Δήμαρχος ενδίδει στον πειρασμό του να βάλει το τοπικό επιχειρηματικό συμφέρον πάνω από το ευρύτερο συμφέρον των πολιτών και την διατήρηση της νομιμότητας, αποτελέσει αφορμή για άλλες παρόμοιες ενέργειες, όπως αν πχ μελλοντικά μια άλλη ομάδα επιχειρηματιών επικαλεστεί ως πρόβλημα για την κερδοφορία της, τους ελέγχους της δημοτικής αστυνομίας για παράνομη κατάληψη χώρου από τραπεζοκαθίσματα..