Γιατί η Ελένη είναι η καθεμία μας. Από την Άννα Κοκκίνου

Μην φορέσεις την κοντή φούστα. Μην βαφτείς τόσο έντονα. Μην χορέψεις προκλητικά. Μην απαντήσεις σε αισχρά σχόλια. Μην είσαι αφελής. Μην το παίξεις δύσκολη. Μην το παίξεις εύκολη. Μην γυρίσεις μόνη το βράδυ.

Ντύσου σαν καλόγρια. Σκύψε το κεφάλι. Γράψου πολεμικές τέχνες, έτσι για καλό και για κακό. Δέξου ό,τι σου πουν. Κάνε ό,τι σου πουν. Παραδέξου ότι εσύ φταις. Πίστεψέ το.

Στην αρχή είσαι παιδί και ονειρεύεσαι να γίνεις αστροναύτης ή μοντέλο και είναι τέλεια. Σ’αρέσει να είσαι κορίτσι γιατί τα κορίτσια κάνουν καθαρά γράμματα στο σχολείο και είναι πάντα ήσυχα. Δεν θυμώνουν, δεν φωνάζουν, τα κορίτσια είναι όμορφα και  ευγενικά. Και είναι εύκολο να είσαι κορίτσι. Μέχρι που δεν είναι.

Τα πράγματα αλλάζουν. Το σορτς που φορούσες πέρυσι  είναι  πολύ κοντό για να χαιρετήσεις έναν οικογενειακό σας φίλο. Στο σχολείο υστερείς στα μαθηματικά αλλά δεν πειράζει, τα κορίτσια συχνά είναι αδύναμα στα μαθηματικά.  Κανείς δεν πρέπει να μάθει ότι σου ήρθε περίοδος. Τα αγόρια σχολιάζουν τα ρούχα και το σώμα σου. Σε βαθμολογούν. Θέλεις να τους είσαι αρεστή, γιατί αν δεν είσαι, θα είναι μεγάλη ντροπή.  Και ενώ μεγαλώνεις, αρχίζεις να φοβάσαι. Φοβάσαι να εκφραστείς. Φοβάσαι να επιλέξεις και να εναντιωθείς. Φοβάσαι τι θα πουν και  ακόμα χειρότερα τι θα κάνουν.

Στις ειδήσεις ακούς για γυναίκες που βιάστηκαν και μετά πετάχτηκαν στα βράχια. Δεν έχει σημασία αν ήταν ανήλικες, γνωστές βιολόγοι ή νεαρές φοιτήτριες.  Πάντα ακούς να λένε ότι μάλλον δεν είναι έτσι ή ότι εκείνες το προκάλεσαν. Σου φαίνεται περίεργο γιατί όλοι σου έχουν πει να προσέχεις μη βιαστείς, αλλά ξαφνικά κανείς δεν είναι βιαστής. Το ακούς τόσες φορές που στην αρχή κοντεύεις να το ταυτίσεις με την αλήθεια. Αλλά μια μέρα στο λεωφορείο ο κύριος δίπλα απλώνει το χέρι του στο μπούτι σου. Και μετά ένα βράδυ, εκείνο το αγόρι δεν σταματά όταν του λες. Και τότε καταλαβαίνεις.

Οι γυναίκες στις ειδήσεις δεν πέθαναν επειδή το προκάλεσαν.  Δεν πέθαναν επειδή ήταν ντυμένες κάπως ούτε επειδή ήταν όμορφες ή άσχημες.  Δεν πέθαναν επειδή φλέρταραν με αυτοπεποίθηση ή επειδή ήταν πιο ντροπαλές.  Πέθαναν επειδή ήταν γυναίκες. Γυναίκες, που από μικρές όλοι τις έβλεπαν με συγκεκριμένες ταμπέλες και ορισμούς. Και έτσι μετά, κάποιοι τις είδαν απλώς ως αντικείμενα. Αντικείμενα ευχαρίστησης. Τις χρησιμοποίησαν και όταν πια τελείωσαν και φοβήθηκαν πως θα τους προκαλούσαν προβλήματα, τις ξεφορτώθηκαν. Τόσο εύκολα . Και ύστερα κάποιοι άλλοι απέδωσαν στις ίδιες την ευθύνη. Τόσο απλά.

Πολλοί έγραψαν πολλά για την εισαγγελέα που καταδίκασε τους δολοφόνους της Ελένης. Το μόνο που εγώ θέλω να της πω, είναι ένα μπράβο και ένα ευχαριστώ, που ίσως χάρη σ’εκείνη το επόμενο κορίτσι δεν θα  φοβηθεί να μιλήσει. Γιατί θα ξέρει ότι κάποιος θα την πιστέψει, δεν θα της πει πως φταίει αυτή.