Μικροπράγματα
Από την Μαρία Σκαμπαρδώνη
Τι μπορεί κάποιος να γράψει για μία από τις σπουδαιότερες γκανγκστερικές ταινίες με δραματικά στοιχεία όλων των εποχών; Μία ταινία που την κατατάσσω τη δεύτερη από τις πέντε αγαπημένες μου, με την πρώτη θέση να κατακτά το Όσα Παίρνει ο Άνεμος και την τρίτη το Vertigo;
Sergio Leone Film GIF – Find & Share on GIPHY
Discover & share this Sergio Leone Film GIF with everyone you know. GIPHY is how you search, share, discover, and create GIFs.
Πώς μπορείς να μη συγκινηθείς από την απίστευτη μουσική του μεγαλύτερη συνθέτη του κινηματογράφου Ennio Morricone, την ίσως πιο συγκλονιστική μουσική σε ταινία όλων των εποχών που σου διαλύει την καρδιά και είναι γεμάτη μελαγχολία και σπασμένες υποσχέσεις;
Once Upon A Time In America [Soundtrack]
Tracklist : 00:00 Once Upon A Time In America 02:16 Poverty 05:56 Deborah’s Theme 10:24 Childhood Memories 13:51 Amapola (Part I) 19:14 Friends 20:53 Prohibition Dirge 25:18 Cockeye’s Song 29:43 Amapola (Part II) 32:54 Childhood Poverty 34:39 Photographic Memories 35:42 Friends 37:10 Friendship & Love 41:29 Speakeasy 43:57 Deborah’s Theme : Amapola 50:17 Suite from Once Upon A Time In America 01:03:53 Poverty (Temp.
Το Once Upon A Time in America είναι ένα επικό γκανγκστερικό δράμα του 1984, βασισμένο στο ομώνυμο βιβλίο The Hooks του Harry Grey. Η κορυφαία δημιουργία του σκηνοθέτη Sergio Leone που αποτελεί το μέλος της τριλογίας του, Once Upon a Time Trilogy, με τις άλλες δύο ταινίες να είναι το Once Upon A Time in the West (1968) και Duck You, Sucker! (1971). Είναι το κύκνειο άσμα του μεγάλου σκηνοθέτη και πατέρα των ‘’σπαγγέτι φιλμ’’ Sergio Leone, ο οποίος πέθανε πέντε χρόνια μετά στον ύπνο του από καρδιακή προσβολή σε ηλικία 60 ετών.
Πρωταγωνιστές της επικής ταινίας είναι ο Robert De Niro, ο James Woods και η Elisabeth McGovern.
Η επική ταινία των 269 λεπτών (4 ώρες και 29 λεπτά), η οποία λόγω κομμένων σκηνών κατέληξε να διαρκεί 229 λεπτά (δηλαδή 3 ώρες και 49 λεπτά), έχει ως κέντρο τη ζωή δύο αδελφικών φίλων, του David “Noodles” Aaronson και του Maximilian “Max” Bercovicz, οι οποίοι αποτελούν μέλος μίας συμμορίας μέσα στα Εβραϊκά γκέτο του οργανωμένου εγκλήματος την περίοδο της Ποτοαπαγόρευσης. Παραμένει μία ταινία που διερευνά όσο λίγες τις παιδικές φιλίες, τις σπασμένες υποσχέσεις, την προδοσία και την εγκληματική φύση του ανθρώπου.
Ο Noodles (Robert De Niro), κάνει μία αναδρομή στην παιδική του ζωή τότε που ως μέλος σε συμμορία αλήτευε στους δρόμους και μπήκε στη φυλακή επειδή σκότωσε έναν αστυνομικό. Σκέφτεται τη στιγμή που ο φίλος του Ντόμινικ πεθαίνει στα χέρια του μετά από πυροβολισμό της αντίπαλης συμμορίας. Αναπολεί την Ντέμπορα, τον παιδικό του έρωτα, την επανένωση με τους φίλους του και τις εντάσεις τους με άλλες συμμορίες. Αναπολεί την επανένωση με τους φίλους του όταν εκείνος βγαίνει από τη φυλακή, αλλά και την προσπάθεια που έκανε να αποτρέψει τον φίλο του Max να ληστέψει μία τράπεζα, παίρνοντας την απόφαση να τον καταδώσει στην αστυνομία. Πιστεύοντας πως οι φίλοι του είναι νεκροί, αλλάζει ταυτότητα και φεύγει από την πόλη που διέμενε…
Η ταινία περιέχει αρκετές σκηνές βίας, ενώ έχει κατηγορηθεί και για μισογυνισμό καθώς εμπεριέχει δύο βιασμούς. Ο δεύτερος μάλιστα, έχει περισσότερο βαρύτητα όταν ο Noodles βιάζει τον έρωτα της ζωής του Deborah στο πίσω κάθισμα του αυτοκινήτου του, όταν εκείνη αρνείται την πρόταση γάμου του επιθυμώντας να ακολουθήσει καριέρα ηθοποιού στο Χόλυγουντ. Ο βιασμός δε χρησιμοποιήθηκε για να σοκάρει δίχως λόγο το κοινό, αλλά για να αποδείξει το γεγονός πως ακόμα και αν ο Noodles ερωτεύτηκε με πάθος σαν άνθρωπος, αυτό δεν ακύρωσε το γεγονός πως ήταν ένας επικίνδυνος γκάνγκστερ που βίασε, έκλεψε και σκότωσε ανθρώπους. Μέχρι τότε πιστεύαμε πως ο Noodles ενδιαφερόταν για τη Deborah, δεν μπορούσαμε να πιστέψουμε πως ένας άνθρωπος μπορεί να βιάσει με τόσο βίαιο τρόπο την κοπέλα με την οποία ήταν ερωτευμένος όλη του τη ζωή. Και αυτή η σκηνή χρησιμοποιήθηκε εσκεμμένα, επειδή ήθελε να ξεδιπλώσει τη βίαιη πλευρά του χαρακτήρα του.
Εξίσου ανατρεπτικό και πάντοτε ενδιαφέρον παραμένει και το τέλος της ταινίας. Ο Noodles παίρνει όπιο και σε κατάσταση έκστασης χαμογελάει και εκεί τελειώνει η ταινία. Αυτό το χαμόγελο πολλοί το ερμήνευσαν ως τη χαρά του ίδιου όταν αναπόλησε όλες τις όμορφες στιγμές που έζησε με τους φίλους του, μέσα στη μελαγχολία της μοναξιάς τους.
Θεωρούσα πάντοτε το Κάποτε στην Αμερική σπουδαιότερο έργο ακόμα και από το Νονό, είναι μία μίξη δράματος και ευαισθησίας σε συνδυασμό με τη βίαιη ζωή των συμμοριών που συνεχίζουν όμως να θέλουν να ερωτεύονται, να ελπίζουν, να ζουν…
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ