Μικροπράγματα
Από την Βίκυ
(Η αλλιώς «αν το δέμα είχε στόμα να μιλήσει»)
Η ιστορία που ακολουθεί είναι πραγματική και αποτυπώνει τις επιτυχίες γνωστής μεταφορικής κατά την αποστολή ενός δέματος (Spoiler alert: το δέμα δεν έχει φτάσει ακόμα στον παραλήπτη μέχρι την ώρα που γράφονταν αυτές οι γραμμές)
Καλοκαίρι 2022
Κάθομαι σε μια σκοτεινή αποθήκη εδώ και πολύ καιρό. Δεν γνωρίζω τι συμβαίνει στον έξω κόσμο. Ακούγεται ότι ο κόσμος είναι διαφορετικός. Οι μετακινήσεις έχουν γίνει δύσκολες. Ένας ιός κυκλοφορεί εδώ και σχεδόν τρία χρόνια και ταλαιπωρεί τους ανθρώπους. Τα ταξίδια έχουν περιοριστεί αρκετά και για μεγάλο διάστημα κανένας δεν μπορεί να πάει πουθενά.
Έτσι αισθάνομαι και εγώ εδώ και πολύ καιρό. Κλεισμένη σε μια αποθήκη μαζί με πολλούς άλλους, αναρωτιέμαι πως είναι η ζωή εκεί έξω και αν ποτέ θα καταφέρω να βγω από δω.
13/10
Ώσπου κάποια μέρα η πολυπόθητη στιγμή έρχεται. Η πόρτα ανοίγει και ένας γεροδεμένος κύριος έρχεται προς το μέρος μου. Έχω επιλεγεί για το επόμενο δρομολόγιο. Μας παίρνει μαζί με κάποιες φίλες και μας ετοιμάζει για το ταξίδι. Ακόμα δεν γνωρίζω προορισμό αλλά κάτι ακούω για Ελλάδα. Έχω ενθουσιαστεί! Πάντα μου άρεσε η ιδέα να ταξιδέψω στην Ελλάδα. Έχει ωραίες παραλίες έχω ακούσει.
14/10
Μια μέρα μετά έχουμε φτάσει Θεσσαλονίκη. Το ταξίδι ήταν μεγάλο και είχε μια μικρή ταλαιπωρία αλλά άξιζε τον κόπο. Έκανα το πρώτο μου ταξίδι! Ανυπομονώ να βγω από την κούτα και να δω τον πρώτο μου προορισμό.
17/10
Τρεις μέρες μετά διαπιστώνω ότι η Θεσσαλονίκη δεν ήταν ο τελικός προορισμός του ταξιδιού μας με τα κορίτσια, αλλά δεν απογοητευόμαστε. Μας ενημέρωσαν ότι πηγαίνουμε Ζάκυνθο. Ακόμα καλύτερα! Παραλίες δεν θέλαμε άλλωστε; Ανυπομονώ!
20/10
Έχω πιαστεί ελαφρώς μέσα στην κούτα και νομίζω κάτι έχει πάει πολύ στραβά εδώ στη Ζάκυνθο. Από ότι μας λένε τώρα θα πάμε Αθήνα. Η αλήθεια είναι ότι ήθελα να χαλαρώσω σε καμία παραλία αλλά και η Αθήνα δεν με χαλάει καθόλου. Μια τόσο ιστορική πόλη με τόσα αξιοθέατα και μουσεία είναι η καλύτερη ιδέα για ταξίδι. Δεν βλέπω την ώρα να φτάσουμε!
25/10
Η άφιξη μας στην Αθήνα ήταν λίγο επεισοδιακή αλλά φτάσαμε επιτέλους. Ούτε ξέρω τι συνέβη στην διαδρομή αλλά νομίζω κάποιος πείραξε το κουτί μας. Είμαι σίγουρη ότι άκουγα κάποιον να κολλάει και να ξεκολλάει τα αυτοκόλλητα της κούτας μας με τη διεύθυνση. Πολύ περίεργο αλλά τουλάχιστον έχουμε φτάσει στην πρωτεύουσα. Ανυπομονώ να μάθω τα πάντα για την αρχαία Ελλάδα!
28/10
Υπάρχει ένας εκνευρισμός μεταξύ μας γιατί τρεις μέρες μετά παραμένουμε στην κούτα. Απέξω ακούγεται φασαρία, αεροπλάνα και νομίζω ότι άκουσα και τον εθνικό ύμνο της Ελλάδας. Μας λένε ότι είναι εθνική γιορτή και δεν γίνονται ταξίδια για εμάς που είμαστε σε κούτες. Πολύ περίεργο και δεν μπορώ να πω ότι μου αρέσει αυτή η αντιμετώπιση αλλά θα κάνουμε υπομονή με τα κορίτσια.
3/11
Δεν ξέρω τι συμβαίνει ειλικρινά και θα έπρεπε να έχω εκνευριστεί με αυτή την ταλαιπωρία αλλά μας ενημέρωσαν ότι βρισκόμαστε στην Κύπρο και πάντα ήθελα να έρθω εδώ. Έχει και εδώ εξαιρετικές παραλίες! Βέβαια βρισκόμαστε στην Λευκωσία. Θα το κανονίσω όμως θα βρω κάποιον να μιλήσω να μας πάνε σε κανένα τουριστικό μέρος. Τόσες μέρες ταλαιπωρία μας αξίζει κάτι καλό.
4/11
Η επιθυμία μας πραγματοποιήθηκε! Βρισκόμαστε στο παραλίμνι Αμμοχώστου. Από όσο ρώτησα και έμαθα είμαστε πολύ κοντά σε υπέροχες παραλίες. Έχουμε ήδη αρχίσει να ετοιμαζόμαστε με τα κορίτσια. Θα ξεχυθούμε αμέσως έξω μόλις ανοίξουν την κούτα μας. Δεν μπορώ να περιμένω!
5/11
Έχω αρχίσει να νιώθω ναυτία μας έχουν μετακινήσει υπερβολικά και δεν έχω ιδέα πια που βρισκόμαστε. Ακούγεται ότι είμαστε πάλι Λευκωσία και πάμε πίσω στην Αθήνα. Δεν ξέρω τι συμβαίνει, η ταλαιπωρία είναι πολύ μεγάλη και είμαστε όλες αυτές τις μέρες μέσα σε μια κούτα. Από την άλλη σκέφτομαι πόσα μέρη έχουμε επισκεφτεί. Πήγαμε Θεσσαλονίκη, Ζάκυνθο, Αθήνα, Λευκωσία, Παραλίμνι. Αν μετρήσουμε και την αρχική χώρα που ήμασταν έχουμε δει 3 χώρες μέσα σε 20 μέρες. Είμαι σίγουρη ότι έχουμε πάει σε περισσότερα μέρη από όσα έχει πάει ο μέσος άνθρωπος αυτά τα τρία χρόνια της πανδημίας. Και όλα αυτά με μόλις 13.99 ευρώ μεταφορικά!
Δεν είναι τρομερό; Δεν ξέρω πως θα τελειώσει αυτό το ταξίδι αλλά σίγουρα θα μας ζήλευαν πολλοί άνθρωποι. Χαλάλι η ταλαιπωρία.
Είμαστε πια ένα πολυταξίδεμένο δέμα!