Μικροπράγματα
Του Kapsoulias
Επεισόδιο 4
Εκδρομές σε σπηλιές, γιόγκα και spa.
Κούκλες και Κούκλοι,
Αποφάσισαν οι διάφοροι εδώ να πάμε τέσσερις ώρες πεζοπορία για να φτάσουμε στο Ακρωτήριο Τρυπητή, που είναι το νοτιότερο σημείο του νησιού, αλλά και της Ευρώπης. Εκεί έχουν στήσει μια ξύλινη καρέκλα γιγαντιαίων διαστάσεων. Αν είσαι σχετικώς νορμάλ, φαντασιώνεσαι ότι παίρνει φωτιά, μήπως σε δει και σε βρει κάποιο διερχόμενο τάνκερ ή γκαζάδικο για να σε σώσει και να σε πάει στον Πειραιά. Ή στην Τρίπολη της Λιβύης. Whatever. Αρκεί να αποδράσεις.
Μετά θέλανε να κολυμπήσουμε πιο πέρα (πολύ πιο πέρα), που έχει μία θαλάσσια σπηλιά με δάπεδο από βότσαλα. Totally beyond conception! Λες και δεν έχει αλλού βότσαλα. Λες και δεν γυμναστήκαμε αρκετά με τέσσερις ώρες περπάτημα.
Αφού φτάσαμε επιτέλους μέσα στη σπηλιά του Κύκλωπα, απαίτησα μετά από όλη αυτήν την ταλαιπωρία και ακούσαμε από το μικρό, τρέντυ, κίτρινο bluetooth ηχείο που κουβάλησα, το “Che vuole questa musica stasera”. Ήθελα να διατηρήσω μια στοιχειώδη, αν και βραχύτατη, σύνδεση με τον μακρινό Πολιτισμό. Δεν άρεσε σε κανέναν, πλην της Λίλας.
Μετά έπρεπε να επιστρέψουμε άρον άρον και κάναμε την τετράωρη απόσταση σε δύο ώρες. Η Λίλα είχε κανονίσει να κάνει γιόγκα στο ηλιοβασίλεμα στην παραλία με κάτι φίλες που έκανε στο νησί. Όλες φαν του Θανάση Παπακωνσταντίνου και του Σωκράτη Μάλαμα.
Αυτή τη στιγμή που γράφω, κάνουν αυτό. Είναι ηλιοβασίλεμα με υπέροχα ιριδίζοντα χρώματα. Το τοπίο είναι σχεδόν ίδιο με κάτι εξπρεσιονιστικούς πίνακες που είχε η μάνα μου στις σάλες του σπιτιού (μόνο εξπρεσιονιστικούς πίνακες είχε έτσι κι αλλιώς). Instructor στη γιόγκα γυναικών είναι η Νάνσυ, που κάτι επαναλαμβανει συνέχεια για το δεύτερο τσάκρα. Είναι η πιο ευλύγιστη απ’ όλες, κι ας έχει τα διπλά και τριπλά τους χρόνια, και κάποια περιττά κιλά. Αυτά γίνονται στην αριστερή πλευρά της παραλίας. Οι Ιταλοί, ο Τσέχος και κάτι Έλληνες χίπστερ, κάνουν callisthenics στη δεξιά πλευρά. Αυτό είναι κάτι ασκήσεις που είσαι στον αέρα, σε παράδοξες στάσεις και θέσεις, στηριζόμενος στο ένα χέρι ή στα δάχτυλα του ενός ποδιού.
Μέχρι και οι ερωτευμένοι πιγκουΐνοι δέχτηκαν να διαχωριστούν και να συμμετάσουν στο event. Μπράβο στα παιδιά για το θάρρος τους. Ήταν πια ανησυχητικό αυτό το γούτσου – γούτσου για την υγεία τους. Έπρεπε με κάποια αφορμή να ξεκολλήσουν κάπως και να αφήσουν το δέρμα τους να αναπνεύσει.
Είμαι στην αμμουδιά, ανάμεσα σε αυτές τις δύο παρατάξεις, με τον Μάουρο, το τεράστιο μαύρο λυκόσκυλο. Επειδή οι Ιταλοί ιδιοκτήτες του είναι πολύ απασχολημένοι με το να φροντίζουν την εμφάνισή τους, τον έκανα εγώ μπάνιο, με 12 μπουκάλια εμφιαλωμένο νερό. Για να στεγνώσει, και επειδή κουράστηκε η Αυτού Εξοχότης από τις συνολικά έξι ώρες πεζοπορίας, έχει απλωθεί και στις δύο μου πετσέτες, μία Postfolk και μία Pierre Cardin, ανάσκελα. Πρέπει να είμαι ο μόνος που έχει και τα δύο πόδια του πάνω στη γη, αυτή τη στιγμή στην παραλία.
Πίνω νερό από αυτό που περίσσεψε από το μπάνιο του λυκόσκυλου. Φέρνω με ψυχικό λυγμό στη μνήμη μου τα κοκταίηλ Beefeater με Three Cents pink grapefruit soda, που πίναμε στο ηλιοβασίλεμα στις διακοπές πέρυσι στο Yazoo στη Νάξο με τους κολλητούς. Έχω πια διαβάσει τρεις φορές το κάθε τεύχος του Economist. Είμαι πλέον σχεδόν σε θέση να παρέχω αξιόπιστες συμβουλές στον ΟΗΕ, την Κομισσιόν και την Παγκόσμια Τράπεζα. Εκτός από αυτά, έχω αναγκαστικά μάθει απ’έξω και όλο το Σωκράτη Μάλαμα. Είμαι πλέον, όχι σχεδόν, αλλά κανονικότατα σε θέση να τραγουδήσω απ’ έξω όλο το άλμπουμ «Λαβίρυνθος» του Μάλαμα unplugged. This was unanticipated!
Αύριο, οι περιπετειώδεις κατασκηνωτές θέλουν να πάμε τρεις ώρες περπάτημα στον Ποταμό, που είναι μια παραλία με πράσινα νερά σε φαράγγι με αργιλώδη τοιχώματα. Εκεί απλώνεις τη λάσπη από άργιλο σε όλο σου το σώμα για να σφίξει και να μαλακώσει το δέρμα. Μετά λέει θα ψαρέψουμε, και με ψαροντούφεκα και με πετονιές, για να φάμε εκεί.
Σε κρύπτη στο backpack έχω βάλει δύο συσκευασίες Biotherm Homme για να αλειφθώ με αυτές αντί για τον ανώνυμο άργιλο και πέντε brownies πρωτεΐνης ως proper φαγητό. Δεν σκοπεύω να πάθω αναφυλαξία, ούτε να πεθάνω της πείνας. Η αντίσταση συνεχίζεται. Να μου στέλνετε θετικά βάιμπς στο μικρό κίτρινο bluetooth ηχείο.
Αγωνιστικούς χαιρετισμούς. Εξακολουθώ να εκπέμπω SOS. Λέτε να έχει και άλλες περιπέτειες εδώ κάτω; Θα το μάθουμε στο επόμενο επεισόδιο.
Με καλοκαιρινή αγάπη,
Kapsoulias.
*Δείτε και το προηγούμενο
* Και το επόμενο
Ημερολόγια Γαύδου: Όταν ανακαλύπτεις άλλη παραλία με πιο περιπετειώδεις κατασκηνωτές