σε ,

Μερικές από τις πιο συχνές απόψεις για τη διαφορετική σεξουαλικότητα και η κατάρριψή τους

Γράφει η Μαρία Σκαμπαρδώνη

Η ομοφοβία μεταφράζεται ως το μίσος, η μη ανοχή για οποιονδήποτε άνθρωπο έχει διαφορετική σεξουαλικότητα από την ετεροφυλοφιλική. Οφείλεται σε διάφορες αιτίες, όπως το μορφωτικό επίπεδο, τις κοινωνικές αντιλήψεις, τα θρησκευτικά πιστεύω, την έλλειψη συναναστροφής με ανθρώπους όλων των σεξουαλικών προσανατολισμών.

Μεγάλο μέρος της κοινωνίας μας εξακολουθεί να αντιμετωπίζει τη διαφορετική σεξουαλικότητα ως μία παθολογική κατάσταση; ακόμα και αν η Επιστημονική έρευνα έχει αποδείξει το αντίθετο, ότι είναι απλώς ένα μέρος της σεξουαλικής ποικιλομορφίας στη φύση η οποία απλώς δεν είναι στατιστικά τόσο συχνή στον πληθυσμό (όπως οι αριστερόχειρες). Η άρση των διακρίσεων στην κοινωνία μας, βοήθησε τον κάθε άνθρωπο να αποκτήσει θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, φέρνοντας στο προσκήνιο μία διαχρονικά καταπιεσμένη ομάδα ανθρώπων η οποία δέχεται τόσο μίσος, απλά και μόνο επειδή διεκδικεί το αυτονόητο δικαίωμά της στη συντροφικότητα.

Ας δούμε τις απόψεις που κυριαρχούν για τη διαφορετική σεξουαλικότητα:

Ένας άνδρας και μία γυναίκα χρειάζονται για να δημιουργηθούν παιδιά: Ίσως να είναι και ο λόγος για τον οποίο οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν αισθήματα φόβου απέναντι στη διαφορετική σεξουαλικότητα. Όμως δε θα έπρεπε, διότι με αυτή τη λογική, η σεξουαλική δραστηριότητα στην εμμηνόπαυση, η χρήση προφυλακτικών ή η αυτοϊκανοποίηση δεν θα έπρεπε να υφίστανται.

Η σεξουαλική πράξη των περισσότερων ανθρώπων (ακόμα και αυτών που φωνάζουν για την απόκτηση παιδιών), δεν αποσκοπεί στην αναπαραγωγή τις περισσότερες φορές αλλά στην σεξουαλική ευχαρίστηση. Εκατομμύρια άνθρωποι επίσης δεν μπορούν να τεκνοποιήσουν ‘’φυσιολογικά’’, καταφεύγοντας σε επιστημονικές μεθόδους. Ο φόβος απέναντι στη διαφορετική σεξουαλικότητα απορρέει από την πίστη ‘’πως ένας άνθρωπος πρέπει να κάνει παιδιά προκειμένου να είναι χρήσιμος’’. Πάρα πολλοί άνθρωποι, ανάμεσα σε αυτούς και προσωπικότητες που πρόσφεραν στην ανθρωπότητα (από τον Λεονάρντο Ντα Βίντσι μέχρι τον Γεώργιο Παπανικολάου), εξακολουθούν να θεωρούνται σημαντικοί ακόμα και αν δεν απέκτησαν ποτέ δικά τους παιδιά. Η αναπαραγωγή είναι σημαντικό κομμάτι για έναν έμβιο οργανισμό, όντως; όμως, δεν είναι το μοναδικό.

Δεν μπορούν τα lgbt άτομα να αποκτήσουν οικογένεια: Ο κάθε άνθρωπος που έχει αστείρευτα αποθέματα αγάπης μπορεί να δημιουργήσει οικογένεια. Δεν υπάρχει επιστημονική έρευνα η οποία να έχει αποδείξει πως ο σεξουαλικός προσανατολισμός από μόνος του αρκεί για να μην είναι ένας άνθρωπος καλός γονιός. Με αυτή τη λογική, οι μονογονεϊκές οικογένειες δε θα έπρεπε να υφίστανται διότι δεν υπάρχει εξίσου το ‘’μητρικό’’ και ‘’πατρικό’’ πρότυπο.

Στην πραγματικότητα, οι ετερόφυλοι και οι ομοφυλόφιλοι άνθρωποι που θέλουν να υιοθετήσουν παιδιά, είναι σπουδαίοι και το κυριότερο: είναι άνθρωποι που δεν τους ‘’έτυχε’’ μία εγκυμοσύνη αλλά αποφάσισαν μετά από ώριμη σκέψη να μεταγγίσουν αγάπη σε ένα παιδί, ζυγίζοντας τις δυσκολίες που επιφέρει μία τέτοια απόφαση. Κανένα παιδί δε θα υιοθετήσει τη σεξουαλικότητα του γονιού του, διότι και τα lgbt άτομα σε ετερόφυλο περιβάλλον μεγάλωσαν. Αυτό που κάνει μία οικογένεια ευτυχισμένη είναι το πόση αγάπη υπάρχει μέσα σε αυτή: είτε την αποτελούν μαμά και μπαμπάς, είτε μία μαμά μόνη, είτε ένας μπαμπάς μόνος, είτε δύο μπαμπάδες, είτε ένας παππούς και μία γιαγιά.

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

0 points
Upvote Downvote
[instagram-feed]

Αφήστε μια απάντηση