Μικροπράγματα
Από την Κατερίνα Παπανικολάου*
Και ξαφνικά η εργασία από απόσταση έγινε η νέα αναγκαιότητα στις επιχειρήσεις, προκειμένου να βγουν σχεδόν αλώβητες από την κρίση. Τη νέα κρίση που σε παγκόσμιο επίπεδο θα έρθει και θα ενώσει – αναγκαστικά και αναπόδραστα- τους εργαζόμενους σε ένα νέο – για κάποιους- μοτίβο καθημερινής εργασίας.
Τα ευχάριστα νέα μετά την ολοκλήρωση της καμπύλης μετάδοσης του κορωνοϊού θα είναι πως τίποτε πια δεν θα μπορεί να γυρίσει πίσω την εργασιακή πραγματικότητα των ανθρώπων κι έτσι το remote working θα είναι μια νέα εμπεδωμένη συνήθεια. Και τότε θα μιλάμε για διαδικαστικές βελτιώσεις αυτής της ευέλικτης μορφής εργασίας και θα έχουμε φύγει από τη μυωπική προσέγγιση του μέχρι χθες (κυριολεκτικά) που θέτει ερωτήματα κατά πόσο είναι μια πρακτική αποδοτική και κατά πόσο ο εργοδότης μπορεί να εμπιστεύεται τους εργαζόμενους εκτός εργασιακού χώρου.
Μέχρι τότε όμως, όλοι οι μη εξοικειωμένοι με την εργασία από απόσταση, θα έρθουν αντιμέτωποι με τα δικά τους όρια, ψυχικά και επαγγελματικά και θα κληθούν μόνοι τους να βρουν τις λύσεις σε ένα φαινόμενο που στην αρχή μοιάζει να είναι εύκολο.
Τα πιο απαιτητικά στοιχεία στο σήμερα είναι δύο για την εργασία από απόσταση:
-εφαρμόζεται μαζικά, χωρίς δυνατότητα δοκιμών, πιλοτικών σχημάτων και χρόνου για επανασχεδιασμό. Και κυρίως χωρίς χρόνο για εκπαίδευση σε αυτή τη νέα πρακτική
-εφαρμόζεται σε ένα υποκείμενο περιβάλλον απειλής που γεννά συναισθήματα φόβου, αδιαφορίας, στρες, συναισθήματα που μόνο θετικά δεν επιδρούν σε μια περίοδο επαγγελματικής αλλαγής
Μερικές πρώτες συμβουλές για όσους εργάζονται από το σπίτι μοιάζουν ως σωσίβιο όχι τόσο για τις πρώτες αυτές μέρες αλλά για τις επόμενες εβδομάδες που θα μας βρουν όλους σχεδόν ολικά απροετοίμαστους.
1. Ξυπνάμε τη συνηθισμένη ώρα και ακολουθούμε την πρωινή μας ρουτίνα πριν το γραφείο, με τη μόνη διαφορά ότι παραμένουμε σπίτι
2. Δημιουργούμε ένα χώρο ειδικά διαμορφωμένο για την εργασία μας και σε καμία περίπτωση δεν σχετίζεται αυτός ο χώρος με χώρους ανάπαυσης ή γευμάτων
3. Επιλέγουμε να παραμείνουμε σε επαφή με τους συναδέλφους και την ομάδα μας, με τη διαφορά ότι τώρα είμαστε σε επαφή διαδικτυακά. Δε χάνουμε ευκαιρίες για αποσυμπίεση, χιούμορ, μικρές συζητήσεις και ο, τι άλλο δένει την ομάδα στο γραφείο
4. Μοιραζόμαστε τις δυσκολίες του νέου τρόπου εργασίας με συναδέλφους και ανώτερους μας. Δεν διστάζουμε να μιλήσουμε για τις νέες προκλήσεις και όσα μας φαίνονται καινούρια. Ακόμη και η καλύτερη αλλαγή έχει και αρνητικές πλευρές
5. Κάνουμε τακτικά και μικρά διαλείμματα για να παραμείνουμε σε φόρμα και να διατηρήσουμε την υγιή προσήλωση στο αντικείμενο της εργασίας μας και τη δημιουργικότητά μας
6. Κάνουμε πλάνο εβδομάδας ή και περισσότερων ημερών με όσα είναι καλό να ολοκληρώσουμε ως μικρά ή μεγαλύτερα παραδοτέα. Είναι σημαντικό να έχουμε στόχο και να ξέρουμε που είμαστε σε σχέση με αυτό το στόχο
7. Επιλέγουμε να κρατάμε σε ισορροπία τον επαγγελματικό χρόνο από τον προσωπικό. Βραχυπρόθεσμα δεν μοιάζει να επηρεάζει αλλά με την πάροδο του χρόνου αυξάνει τα επίπεδα κούρασης και μη ικανοποίησης από την εργασία
8. Παραμένουμε δεσμευμένοι σε εκείνη την αξία της εταιρείας που μας δίνει το έναυσμα να αντιμετωπίσουμε δυσκολίες και να δοκιμάσουμε νέες πρακτικές
*Η Κατερίνα Παπανικολάου είναι Learning and Development Professional σε εταιρεία της Ελλάδας, προσφέρει Training και υπηρεσίες Consulting.