Μικροπράγματα
Πριν λίγη ώρα διάβασα την ιστορία με τον μπογιατζή και θυμήθηκα μια εμπειρία που βίωσα πριν δυο χρόνια.
Αργά το βράδυ, σχολάω από την δουλειά κι αποφασίζουμε με τον τότε συνάδελφό μου να μοιραστούμε ένα ταξί. Η διαδρομή από την πλατεία Συντάγματος ήταν ομαλή αλλά 5 λεπτά πριν φτάσουμε, ο ταξιτζής αρχίζει να μιλάει ρατσιστικά για τους ξένους.
Χωρίς κανένα δισταγμό εκφράζει τις απόψεις του με άνεση: “οι ξένοι αυτό… οι ξένοι εκείνο…”. Κι εμείς πίσω να καθόμαστε άναυδοι .
Μα δεν μας βλέπει; Γκαβός είναι; Και οι δύο ξένοι είμαστε! Μια Πολωνίδα κι ένας Ιάπωνας κάθονται στο πίσω μέρος του ταξί του…!
Δεν ήξερα πως να αντιδράσω, τι να του πω… Δυστυχώς αντιδράσαμε με αδιαφορία, δεν συνεχίσαμε την συζήτηση του, απλά θέλαμε να φτάσουμε και να μην τον ξαναδούμε. Λάθος μας που δεν μιλήσαμε, και για αυτό από τότε καλώ ταξί μέσω εφαρμογής για να έχω πάντα τα στοιχεία του οδηγού.
Αφού μιλούσε έτσι μπροστά μας, δεν θέλω να σκεφτώ πως θα έχει φερθεί σε τουρίστες ή άλλους μετανάστες.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Ο μπογιατζής που ανέλαβε να βάψει το σπίτι μου αποδείχτηκε χρυσαυγίτης. Να πώς τον έδιωξα