Οι ιερείς που δεν μπορούν να αντιληφθούν…

Από την Μαρία Σκαμπαρδώνη

Οι ιερείς πάντοτε διαδραματίζουν έναν σημαντικό ρόλο στην κοινωνία. Ειδικότερα την Ελληνική, καθώς η Ορθοδοξία θεωρείται ένα σημαντικό κομμάτι μέσα στη διαστρωμάτωση της κοινωνίας, στην οποία το θρησκευτικό αίσθημα είναι ιδιαίτερα αυξημένο.

Όμως, ενώ μπορώ να αντιληφθώ τη σκληρότητα και την έλλειψη επιθυμίας αλλαγής ορισμένων θρησκευτικών πεποιθήσεων, δε δικαιολογώ και πάλι τους ιερείς εκείνους οι οποίοι συνθλίβουν τους άλλους, δεν μπορούν να δουν τίποτα διαφορετικό εκτός από αυτό που πρεσβεύουν. Παρόλο που και πιστεύω, έχω μελετήσει και μελετώ συνεχώς θρησκευτικά κείμενα, διαπνέομαι ως άνθρωπος από την επιθυμία θρησκευτικότητας.

Δεν είναι λίγες οι φορές που ιερείς επεμβαίνουν σε κρατικές υποθέσεις, πλησιάζουν σύνορα άλλων θεσμών και επιθυμούν να ορίσουν τη νομοθεσία με βάση τις δικές τους πεποιθήσεις.

Γνωρίζω πως η διαφορά ανάμεσα στους ειδικούς ψυχικής υγείας και τους ιερείς, είναι πως εκείνοι δε θα σε καθοδηγήσουν ή θα σε πιέσουν να κάνεις ή να μην κάνεις κάτι. Θα σε βοηθήσουν να το ανακαλύψεις και να κινηθείς πιο κοντά σε αυτό που εσύ ορίζεις προσωπική σου ευτυχία. Δε θα σε περικυκλώσουν ασφυκτικά και δε θα σε λιθοβολήσουν αν αποκλίνεις, έστω και στο ελάχιστο, από αυτό που εκείνοι ορίζουν ως μη φυσιολογικό ή αμαρτωλό με βάση περιοριστικούς, αδιάλλακτους κανόνες, οι οποίοι δεν αλλάζουν ποτέ. Ούτε υποχωρούν λίγο μπροστά στην απόδειξη των επιστημονικών στοιχείων, αλλά και της πραγματικότητας η οποία μπορεί να δώσει απτά παραδείγματα.

Ωστόσο, πολιτικές καινοτομίες, όπως το σύμφωνο συμβίωσης, δεν αφορά άμεσα την Εκκλησία. Διότι δεν καταπατά τα όριά της, δεν παραβιάζει τις πεποιθήσεις της. Και αυτό, διότι είναι μία υπόθεση που αφορά το Κράτος και του πολίτες της. Και οι πολίτες πρέπει να αντιμετωπίζονται ισότιμα και χωρίς διακρίσεις βάσει των όποιων διαφορετικών γνωρισμάτων τους.

Μπορεί οι ιερείς να φωνάζουν και να ωρύονται κατά του συμφώνου συμβίωσης ή το δικαίωμα τεκνοθεσίας στα ομόφυλα ζευγάρια, να εξαπολύουν λόγια μίσους και να εκφράζουν τόσο έντονα αρνητικά συναισθήματα, όμως και οι ίδιοι έχουν τελέσει ομόφυλους γάμους. Και ας μην το γνωρίζουν. Μπορεί να ωρύονται, αλλά έχουν τελέσει ομόφυλους γάμους, με ανθρώπους κρυμμένους. Τους οποίους, σε μεγάλο βαθμό, ανάγκασαν οι ίδιοι να κρύβονται.

Διότι ανάγκασαν με τα φοβερά συμπλέγματα ενοχής που δημιουργούν, ανθρώπους να ζούνε μέσα στο ψέμα. Τους εξώθησαν σε ψεύτικους γάμους, σε κατεστραμμένες σχέσεις με φθορά πολύ πριν την επίσημη αρχή τους, με παιδιά δυστυχισμένα. Διότι δεν τους επέτρεψαν να αποδεχθούν τη σεξουαλικότητά τους, η οποία είναι ένα κομμάτι της προσωπικότητας του κάθε ανθρώπου και όχι όλη του η ύπαρξη. Και αυτό είναι ένα τεράστιο ολίσθημα, ένα βάρος και μία ηθική κατακριτέα πράξη σε βαθμό μεγαλύτερο από αυτό που οι ίδιοι ψέγουν. Και μπορεί να φωνάζουν για την ιερότητα της οικογένειας, αλλά οι ίδιοι οδήγησαν πολλά παιδιά και άνδρες/γυναίκες να δυστυχήσουν. Διότι δεν ήταν ένας γάμος που κάλυπτε την πραγματική ανάγκη του ατόμου που κρυβόταν.

Οπότε, και οι ίδιοι οι ιερείς που φωνάζουν, τέλεσαν ομόφυλους γάμους, γάμους «βιτρίνα», οι οποίοι ήταν δυστυχισμένοι από την πρώτη στιγμή, λαβώνοντας την ωραιότητα του θεσμού αυτού. Και αυτό, διότι δεν αποδέχονται το γεγονός πως ένας άνθρωπος μπορεί να μην ερωτεύεται μόνο με το πρότυπο του Αδάμ και της Εύας.