Μικροπράγματα
Από την Ανδρομάχη Γώγου
Οι παιδότοποι δεν είναι ένα συνηθισμένο πρότζεκτ στο Βέλγιο και δεν γνωρίζω το γιατί. Όταν πρωτοπήγαμε πριν από ένα χρόνο να εγκατασταθούμε, ήταν αυτό που έψαχνα, μαζί με τις παιδικές χαρές, για την κοινωνικοποίηση της μικρής μου κόρης. Εδώ στην Ελλάδα, υπάρχει ένα συνεχώς εξελισσόμενο νομοθετικό πλαίσιο που επιτρέπει τη λειτουργία τους, καθώς και μία ανυπέρβλητη συνήθεια να επισκεπτόμαστε κλειστούς, ελεγχόμενους (;) χώρους για να παίζουν τα παιδιά μας και εμείς να χαλαρώνουμε.
Τη Νέλλη και τον Νίκο τους γνώρισα μέσω του παιδικού σταθμού όπου συμ-φοιτούσαν οι κόρες μας. Έζησα την αγωνία τους να τρέφεται σωστά το παιδί τους, που πάσχει από κοιλιοκάκη, μία αυτοάνοση διαταραχή του λεπτού εντέρου. Δεν έπρεπε δηλαδή να έρχεται σε επαφή με προϊόντα που περιέχουν γλουτένη, ένα σύμπλεγμα πρωτεϊνών που βρίσκεται στο σιτάρι, το κριθάρι και τη σίκαλη, για να μην υποφέρει από τα αδυσώπητα συμπτώματα καθημερινά, αλλά και μακροχρόνια. Στην πράξη η γλουτένη ανευρίσκεται στα περισσότερα επεξεργασμένα-τυποποιημένα τρόφιμα. Σκέψου επίσης τα κεράσματα στα γενέθλια των παιδιών, την ανάγκη τους να μοιράζονται πολλές φορές το κολατσιό τους στο σχολείο, τον “αλευροπόλεμο” ή τις κατασκευές από αλεύρι στον παιδικό σταθμό και τόσα άλλα.
«Μόλις έκλεισε το χρόνο η μικρή υπήρχαν κάποιες ήπιες ενδείξεις σε επίπεδο ανάπτυξης: στάσιμο βάρος, μικρή αύξηση στο ύψος, αναιμία» μας λέει η Νέλλη Κονταλή που μαζί με το σύζυγό της άνοιξε τον παιδότοπο στη Θεσσαλονίκη. Όταν ήταν 20 μηνών, άρχισε συστηματικά η κατανάλωση ψωμιού (μισή φέτα/ημέρα). Τότε ξεκίνησαν τα συμπτώματα στο γαστρεντερικό σύστημα (έντονη δυσκοιλιότητα, πρήξιμο στην κοιλιά, κοιλιακό άλγος). Μέχρι να ολοκληρωθεί η διερεύνηση και να καταλήξουμε σε διάγνωση ήταν 25 μηνών.
Με αφορμή τη διάγνωση της κόρης μου στα 30 μου, διαγνώστηκα και εγώ με κοιλιοκάκη. Στη δική μου περίπτωση, τα συμπτώματα που είχα από μικρή, καθώς ήταν αρκετά πιο ήπια, τα αποδίδαμε σε άλλες καταστάσεις. Ανακάλυψα λοιπόν κάτι για μένα ως μάνα και γυναίκα που στην πορεία θα μας βοηθούσε ως οικογένεια.»
«Ξαφνικά, έπρεπε άμεσα να αλλάξει η διατροφή μας και ο τρόπος ζωής μας! Ο κίνδυνος της επιμόλυνσης μας έκανε να εξαφανίσουμε κάθε ίχνος γλουτένης από το σπίτι μας. Επιμόλυνση εννοούμε την επαφή ενός προϊόντος χωρίς γλουτένη με ίχνη γλουτένης (λερωμένα σκεύη, αποθήκευση σε χώρους που υπάρχουν ίχνη γλουτένης όπως φούρνος, ψωμιέρα, μαχαιροπίρουνα, πιάτα κλπ).
Περάσαμε εκατοντάδες ώρες διαβάζοντας επίσημες λίστες προϊόντων από τους συλλόγους κοιλιοκάκης, συστατικά προϊόντων κλπ. Ανακαλύψαμε ότι η γλουτένη βρίσκεται στα περισσότερα συσκευασμένα-επεξεργασμένα τρόφιμα, αλλά και σε καλλυντικά, σαμπουάν, πλαστελίνες, μαρκαδόρους κλπ.
Στην αρχή το φαγητό εκτός σπιτιού έγινε απαγορευμένο μέχρι να βρούμε καταστήματα που να εξυπηρετούν με ευσυνειδησία και γνώση άτομα με κοιλιοκάκη. Μετά, έπρεπε να σκεφτούμε τους κινδύνους στο σχολείο. Ο χειρισμός του φαγητού, οι πλαστελίνες, τα κεράσματα, η ενημέρωση του σχολείου και των δασκάλων. Μέχρι στιγμής, είχαμε την τύχη να έχουμε εξαιρετικούς δασκάλους που φρόντισαν για τα παραπάνω.»
«Η μεγαλύτερη δυσκολία που συναντήσαμε ήταν οι παιδότοποι και τα πάρτι. Ξαφνικά έπρεπε ένα παιδί 2-3-4 ετών να βρίσκεται σε ένα χώρο όπου όλοι γύρω του τρώνε λιχουδιές: τούρτα, καραμέλες, γλυφιτζούρια, τοστ, χοτ ντογκ. Η κόρη μου έπρεπε να φάει μόνο “ό,τι έχει η τσάντα της μαμάς”! Και από την άλλη, η εκάστοτε επιχείρηση να επιβάλλει στο σερβιτόρο να αφήσει όλες αυτές τις απαγορευμένες λιχουδιές στο τραπέζι σου γιατί έπρεπε να χρεωθείς το πακέτο! Επιπλέον, τον κίνδυνο επιμόλυνσης στον χώρο του παιδότοπου από πλαστελίνες ή ψίχουλα τον “ξεπερνούσαμε” με συχνό πλύσιμο των χεριών.
Κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα σε μένα και τον άντρα μου για τη δημιουργία ενός παιδότοπου όπου τα παιδιά με κοιλιοκάκη και άλλες διατροφικές αλλεργίες θα μπορούν να παίζουν και να τρώνε ελεύθερα, χωρίς περιορισμούς για αυτά, χωρίς άγχος για τους γονείς.»
Για χάρη λοιπόν αυτού του μικρού ξανθού αγγέλου, αλλά και για να προσφέρουν ποιοτικό ελεύθερο χρόνο στα μικρά παιδιά (και κατά συνέπεια στα μεγάλα να πω την αλήθεια) η Νέλλη και ο Νίκος δημιούργησαν μέσα από την “Κοινωνική Συνεταιριστική Επιχείρηση Senza Glutine” ένα μοναδικό στην Ελλάδα, οικογενειακό καφέ, όπου τα παιδιά πραγματικά διασκεδάζουν με ανθρώπους που τα φροντίζουν και με παιχνίδια ασφαλή, που μόνο καλό τους κάνουν. Στον χώρο αυτό που βρίσκεται στην ανατολική Θεσσαλονίκη προσφέρουν προϊόντα αποκλειστικά χωρίς γλουτένη, πιο ποιοτικά και προσεγμένα για όλους – πάσχοντες και μη από κοιλιοκάκη και άλλες αλλεργίες.
Ουσιαστικός σκοπός του Συνεταιρισμού είναι η βελτίωση του βιοτικού επιπέδου, μέσω της παροχής υπηρεσιών ασφαλούς σίτισης εκτός της οικίας τους, των ανθρώπων που πάσχουν από Κοιλιοκάκη καθώς και όσων, για άλλους λόγους υγείας (πχ αλλεργία στα σιτηρά), αποκλείουν τη γλουτένη από τη διατροφή τους. Ιδιαίτερα για τους ανήλικους ασθενείς είναι σημαντικό τόσο για την υγεία τους όσο και για την ψυχολογική τους ισορροπία, η οποία διαταράσσεται σοβαρά και λόγω του ευαίσθητου της ηλικίας τους από την στέρηση της συμμετοχής τους στο φαγητό εκτός της οικίας τους.
Στο χώρο αυτό προσφέρονται οι παρακάτω υπηρεσίες προς τους πάσχοντες:
*Επεξεργασία, πώληση και διάθεση προϊόντων (τροφίμων και ροφημάτων) αποκλειστικά χωρίς γλουτένη.
*Παροχή ασφαλούς χώρου παιχνιδιού για παιδιά-πάσχοντες απαλλαγμένου από την παρουσία γλουτένης, με χρήση πιστοποιημένων υλικών (πχ πλαστελίνη).
*Διοργάνωση εκδηλώσεων και παιδικών δραστηριοτήτων με ασφαλή υλικά χωρίς γλουτένη (πχ μαγείρεμα για παιδιά με ειδικά προϊόντα).
*Διοργάνωση κοινωνικών εκδηλώσεων αποκλειστικά με προϊόντα και σε χώρο χωρίς γλουτένη. (πχ πάρτι γενεθλίων).
*Διοργάνωση ενημερωτικών εκδηλώσεων για θέματα υγείας, διατροφής και ψυχολογίας των πασχόντων από κοιλιοκάκη.
Ο χώρος άσκησης της κύριας δραστηριότητας της Επιχείρησης (καφετέρια-παιδότοπος) ξεκίνησε τη λειτουργία του το Μάιο του 2018.