Άρης Δημοκίδης
Έχω ξαναγράψει πως όταν η μαμά μου ήταν βαριά άρρωστη με τα πνευμόνια της στα τελευταία τους, μάλωνα σε κάθε καφέ ή εστιατόριο που πηγαίναμε για να μην καπνίζουν δίπλα μας, με πενιχρά αποτελέσματα.
Ο Σταύρος Γιαννακόπουλος δεν ήταν καν σε ιδιωτικό μαγαζί (όχι ότι τα ιδιωτικά είναι υπεράνω του νόμου). Ήταν σε δημόσια υπηρεσία και έκανε το αυτονόητο. Αντέδρασε και ζήτησε να εφαρμοστεί ο νόμος. Το απίστευτο είναι πως ακόμα κι αυτοί που έπρεπε να εφαρμόσουν το νόμο δεν ήξεραν τι έπρεπε να κάνουν…
Διάβασα στο Facebook του την ενδιαφέρουσα αφήγησή του:
Πήγα στην Εφορία Αγίου Δημητρίου και μύριζε παντού τσιγάρο. Η κυρία που με εξυπηρέτησε κάπνιζε και έπινε φραπέ σαν να ήταν σε καφενείο.
Πήγα στη διευθύντρια να παραπονεθώ, αλλά κάπνιζε κι αυτή.
Ακριβώς δίπλα έχει ένα αστυνομικό τμήμα. Τους εξήγησα τι συμβαίνει και δεν ήξεραν ποια είναι η διαδικασία. Με ανέβασαν στον πρώτο όροφο, μου είπαν να καθίσω και ήρθαν 4 αστυνόμοι, οι οποίοι έπαιρναν τηλέφωνα να μάθουν τι πρέπει να γίνει.
Με ρώτησαν αν θέλω να κάνω επώνυμη καταγγελία στην υγειονομική υπηρεσία και τους απάντησα πως αν δεν έχω συνέπειες, όπως να έρθουν στο σπίτι μου και να μου βάλουν φωτιά να το κάνω. Και η απάντηση ήταν ότι «δεν μπορούμε να σας το βεβαιώσουμε αυτό. Είναι ρίσκο».
Εγώ περίμενα να κάνουν χιούμορ αλλά το εννοούσαν. Τους είπα ότι ζούμε σε μια τριτοκοσμική χώρα που οι άνδρες χτυπούν τις γυναίκες τους, μας λιντσάρουν στο δρόμο επειδή είμαστε διαφορετικοί, καπνίζουν παντού τα πιθήκια και δεν έχουμε κανέναν να μας προστατεύει. Με κοίταζαν.
Τους είπα να πάνε εκείνη τη στιγμή να κάνουν μια αυτοψία, μια και η εφορία είναι στο διπλανό κτήριο και είπαν πως δεν είναι δική τους δικαιοδοσία. Ο τρόμος! Στις δημόσιες υπηρεσίες στην Ελλάδα οι άνθρωποι με αναπνευστικά προβλήματα απαγορεύονται να μπαίνουν, γιατί τα ανθρωπόμορφα κτήνη θέλουν να καπνίζουν.
Είμαι εξοργισμένος. Δε φτάνει που μου απαγορεύεται η είσοδος σε όλα τα μπαρ και τα καφέ τώρα και στις δημόσιες υπηρεσίες. Αυτό πρέπει να σταματήσει άμεσα! \
Αύριο θα ξαναπάω.
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Ένας φοιτητής κάνει αγώνα για να εφαρμοστεί ο αντικαπνιστικός νόμος στο Πανεπιστήμιό του
Με ρώτησαν αν θέλω να κάνω επώνυμη καταγγελία στην υγειονομική υπηρεσία και τους απάντησα πως αν δεν έχω συνέπειες, όπως να έρθουν στο σπίτι μου και να μου βάλουν φωτιά να το κάνω. Και η απάντηση ήταν ότι «δεν μπορούμε να σας το βεβαιώσουμε αυτό. Είναι ρίσκο». Δηλαδη ο αστυνομικος θα επρεπε να εγγυηθει οτι οποιοσδηποτε ηλιθιος ή παρανοϊκος δεν θα του βαλει φωτια στο σπιτι του.Δεν ξερω σε ποιο κρατος συμβαινει αυτο.Στις ΗΠΑ που μπαινουν στα πανεπιστημια και γαζωνουν μαθητες,στη Νορβηγια που παει στο νησι ο αλλος και δολοφονει παιδια ή μηπως σε αλλο πλανητη…νομιζω η λυση ειναι να… Διαβάστε περισσότερα »
Έχω την εντύπωση πως ήταν ως αντίδραση στο ότι *κανένας* υπεύθυνος για την τήρηση των νόμων δε φροντίζει να τηρείται ο νόμος, με αποτέλεσμα να πρέπει εμείς να κάνουμε επώνυμες καταγγελίες (με ό,τι αυτό συνεπάγεται), αντί απλά να πηγαίνει η αστυνομία και να κάνει αυτό για το οποίο την πληρώνουμε. Πιστεύω πως η φράση απλά τονίζει το ότι οι αστυνομικοί δε δέχονταν να πάνε στο διπλανό κτίριο για να κάνουν αυτοψία, αλλά έριχναν το μπαλάκι και το όποιο ρίσκο στον πολίτη…
Μαλλον εχεις δικιο.Δεν το σκεφτηκα καθολου αυτο το ενδεχομενο.Απλα ισως δεν ειναι οντως δικη τους δικαιοδοσια και απλα παντα ειναι τα ευκολα θυματα οι αστυνομικοι στην αδρανεια του κρατους γενικα