Ηλίας Τουμασάτος
Ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο να λέει “γεια σου” και “αντίο”. Το Conde Nast Traveler σ’ ένα ακόμα από τα συμπαθέστατα βιντεάκια του ζήτησε από ανθρώπους που κατάγονται από 70 διαφορετικές χώρες (μεταξύ των οποίων και ένας Έλληνας) να πουν στη γλώσσα τους “Γεια σου” και “Αντίο”. Το αποτέλεσμα είναι γοητευτικό.
Ένας χαιρετισμός βέβαια, δεν έχει μόνο το λεκτικό του στοιχείο. Είναι η στάση του σώματος, οι εκφράσεις του προσώπου, οι χειρονομίες, ο επιτονισμός της φωνής. Αυτά πάνε τις περισσότερες φορές πακέτο με τον άνθρωπο, τον χαρακτήρα του, τη διάθεσή του τη συγκεκριμένη στιγμή, απέναντι στο συγκεκριμένο πρόσωπο.
ΔΕΙΤΕ ΤΟ ΒΙΝΤΕΟ
Αυτό το δικό μας “Γεια σου” πάντως είναι υπέροχο, αν το καλοσκεφτείς, μια και με το που βλέπεις τον άλλο είναι σαν να του λες “να σαι καλά, ρε μεγάλε!”. Το “αντίο” πάντως δεν είναι και τόσο δικό μας. “Στο θεό” σημαίνει κατά λέξη. Αλλά κι εκείνο το παλιό “Να πας στο καλό”, είναι επίσης πολύ ωραίο.
Όταν πρωτοήρθα στην Αθήνα, συνηθισμένος από τον μικρόκοσμο του νησιού μου, χαιρέταγα πολύ κόσμο, και δεν ήταν λίγοι εκείνοι που με στραβοκοιτούσαν μέσα στο άγχος της μέρας τους, σου λέει, τί ζωντόβολο είναι τούτο, που όπου μπει χαιρετάει. Μα και όταν γύρισα, δεν την έκοψα τη συνήθεια. Είναι ωραίο να λες μια καλημέρα! Και να σας πω κι ένα μυστικό; Λατρεύω να χαιρετάω κι εκείνους που κάνουν ότι δεν με βλέπουν. Μωρέ με το που σε βλέπω να αλλάζεις πεζοδρόμιο θ’ αλλάξω κι εγώ, θα έρθω κοντά σου και θα σου πω “Καλημέρα”. Όχι, δεν είμαι stalker, μην με παρεξηγήσετε. Μια καλημέρα είναι αυτή, πες την κι ας πέσει χάμω, που έλεγε κάποτε η Χαρούλα Αλεξίου.
Στο επανιδείν 🙂