Μικροπράγματα
Από την Λούλου
Η άνοιξη έφτασε επιτέλους μετά από άλλη μια σκληρή χρονιά με τον κορωνοϊό, με χιλιάδες θέσεις εργασίας χαμένες, με χιλιάδες ανέργους και με αφορμή την ελευθερία που θα αποκτήσουμε όλοι πια φαντάζομαι με τους εμβολιασμούς, αναμένουμε πια την επιστροφή στην κανονικότητα (που κι αυτήν πάμε να ξεχάσουμε αλλά υπάρχει πάντα η ελπίδα – ΝΑΙ!!).
Εγώ όμως -δραστήριο άτομο – ακόμη και ως άνεργη (και κάθε ένας από εμάς στην ίδια θέση και δυστυχώς άλλοι τόσοι σε χειρότερη), βαρέθηκα την αναμονή και έγινα ανυπόμονη. Όλοι γίναμε – χάσαμε ένα χρόνο ολόκληρο!
Με σκέψεις τύπου «στην βράση κολλάει το σίδερο», «δράσε τώρα και μην αναβάλλεις για αύριο», «η ζωή είναι μικρή», «προγραμμάτισε από τώρα να έχεις για μετά» και άλλες θετικές σκέψεις και θεωρίες κινήτρων (σε επίπεδο Μάσλοου, Βρούμ, Πόρτερ κ.α.) αποφάσισα ένα πρωϊνό στην διάρκεια του lockdown να δοκιμάσω την τύχη μου στον Δημόσιο τομέα, κάνοντας την εξής μια… αίτηση μέχρι να έρθει η «κανονικότητα» και να αποφασίσω πια τι θα κάνω επιτέλους!
Άμα πέρασα σχεδόν μια μέρα προσπαθώντας να φτιάξω την καρτέλα μου υποψηφίου στον έναν οργανισμό (σε πλατφόρμα που πέφτει κάθε 10 λεπτά και δεν γίνονται διορθώσεις στα λάθη αλλά και αν προσθέσεις γραμμές και κείμενο έχεις ξεχάσει και που είναι και τι κάνεις), στην συνέχεια κατέβασα την ανακοίνωση και μετά τις διευκρινήσεις και μετά τα κείμενα με τις προϋποθέσεις δεκτών δικαιολογητικών. Όλα ταυτόχρονα ανοιχτά (αρκετές σελίδες κατεβατού) για να σημειώνω για αποφυγή λάθους και επιτέλους! Καταφέρνω συμπληρώνω την αίτηση, σκανάρω αναρτώ και τυπώνω τα πάντα (καμιά 20ρια δικαιολογητικά) και τα στέλνω ταχυδρομικά ακολουθώντας ευλαβικά τις οδηγίες.
Αλλά… όταν ο γυαλός είναι στραβός στραβά και αρμενίζουμε. Έτσι το ταχυδρομείο που καινοτομεί έβαλε αυτόματο σύστημα που διαβάζει τις διευθύνσεις, αλλά δεν διάβαζε λέει ο υπάλληλος τις γραμμές της ετικέτας και το συστημένο που πήγα να στείλω δεν ήξεραν αν θα φτάσει (ντόϊνγκ!). Όμως ο Δημόσιος οργανισμός ήθελε ντε και σώνει συγκεκριμένο κείμενο στην ετικέτα και δεν είχε καμία σημασία που άλλοι 10.000 τύπωσαν το ίδιο (αλλά να πληρώσουμε πάνω από 5 ευρώ χώρια τα έξοδα των εκτυπώσεων, της αγοράς του φακέλου, των μεταφράσεων των όποιων προσόντων κλπ) για την αποστολή της αίτησης που δεν ξέρουν αν θα φτάσει (και από τους 10.000- αργκχχ!).
Το πρόβλημα στο τέλος δεν μπορούσα να κατανοήσω τι ήταν, οπότε πλήρωσα την αποστολή και τους είπα να μιλήσουν οι ίδιοι στον Δημόσιο οργανισμό που το έβγαλε γιατί ακόμη δεν έχω προσληφθεί εκεί για να τους λύσω εγώ το ζήτημα αλλά δεν είμαι και αρμόδια να παρέμβω στο αυτόματο σύστημα του Ταχυδρομείου… και έφυγα διακριτικά και γρήγορα. Νομίζω ότι αυτό εξηγεί γιατί λάβαμε χριστουγεννιάτικη κάρτα που έφυγε από Αμερική στις 10/12/20 και την λάβαμε … την Μεγάλη Τρίτη!
Μετά πέρασα κάτι μήνες και κάτι εβδομάδες και κάτι ημέρες μέχρι να βγουν οι λίστες υποψηφίων και τα αποτελέσματα. Να μην πολυλογώ είχα απορριφθεί οπότε είπα κι εγώ να κάνω ένσταση (αφού συμβουλεύτηκα τον οργανισμό που έκανα την καρτέλα μου και έναν δικηγόρο). Γιατί πρέπει να παλεύουμε και να επιμένουμε για αυτά που επιθυμούμε ώστε να τα καταφέρουμε!
Το αποτέλεσμα από την ένσταση το πήρα 2 μήνες μετά από την εκκίνηση της εργασίας αν είχα επιλεχθεί για την θέση (δηλαδή πληρώνεται άλλος ενώ εσύ περιμένεις την ένσταση, για να μάθεις αν εσύ έπρεπε να πάρεις την θέση εξαρχής, αλλά τώρα αν την πάρεις θα πληρωθείς για το υπόλοιπο του χρόνου που περισσεύει, άρα εγώ και οι άλλοι νομίζαμε ότι κάνουμε αίτηση για π.χ. 8 μήνες αλλά δεν θα είναι 8 αλλά θα είναι 6 – αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία!).
Και έρχεται η μέρα της ένστασης… Ομολογώ ότι χάρηκα που δεν είμαι η μοναδική που νομίζει ότι αυτή η κατάσταση, όπου δήθεν έχουμε κατάργηση γραφειοκρατίας (!), παραμένει απίστευτα χρονοβόρα και εξηγεί γιατί τελικά και τα δικαστήριά μας κάνουν τόσα χρόνια να βγάλουν και μια απόφαση (η πολυπλοκότητα είναι ένα μεγαλείο – σήμα κατατεθέν δημοσίου) αλλά και γιατί ο νέος ποινικός νόμος σου δίνει την δυνατότητα να φονεύσεις και να βγεις στα 5 χρόνια ή και να αθωωθείς αν είχες λόγο και σε προκάλεσε ο άλλος αφού η όποια απόφαση θα βγει 10 χρόνια μετά και θα έχει παραγραφεί. Μάλιστα δε μπορείς να έχεις και οποιαδήποτε πολιτική θέση να πληρώνεσαι κιόλας αδρά όσο καιρό βρίσκεσαι και φυλακή.
Δυστυχώς όμως μαζί με εμένα έκαναν ένσταση και καμιά 20ριά άλλοι και βέβαια πάντα με το αζημίωτο. Από τους 20 δεχθήκανε τις 2 ενστάσεις και την επιστροφή χρημάτων, άλλες 2 την ένσταση κατά το ήμισυ χωρίς επιστροφή χρημάτων και τις υπόλοιπες ούτε καν τις δέχθηκαν ως ένσταση άρα επίσης δεν έχουν επιστροφή χρημάτων.
Το αποτέλεσμα το δικό μου έδειξε ότι απορρίφθηκα, γιατί η υπάλληλος δεν δέχθηκε το όνομά μου που ήταν στην μια μετάφραση παρόλο που είχαμε υποχρεωτικά καταθέσει ταυτότητες και έτσι μπορεί να απορρίφθηκα μεν αλλά έδωσα 20 ευρώ και περίμενα πάνω από 4 μήνες για να πιστοποιήσει και το ίδιο το Δημόσιο που έχει βγάλει την ταυτότητα ότι εγώ είμαι εγώ! (Ειλικρινά νιώθω βλάκας πανεπιστημιακού επιπέδου).
Οπότε έχουμε και λέμε: 3 ευρώ παράβολο για την αίτηση, τις εκτυπώσεις την αγορά φακέλου και τα ταχυδρομικά γύρω στα 20 ευρώ, άλλα 20 ευρώ για την ένσταση (και χωρίς επιστροφή χρημάτων παραβόλων) μας κάνει γύρω στα 43 ευρώ σύνολο/άτομο. Επί 20 είναι γύρω στα 860 ευρώ (για όσους έκαναν ένσταση) και οι υποψήφιοι που είναι πάνω από 1000 Χ 23 ευρώ το κόστος εξόδων της αρχικής αίτησης/άτομο μας κάνει άλλες 23.000 ευρώ το λιγότερο για το Ταμείο του Δημοσίου.
Και είσαι μακροχρόνια άνεργος. Και ευτυχώς έχεις μορφωθεί για να μπορέσεις να διαβάζεις τα κατεβατά των αιτήσεων και τα μικρά γράμματα από τα μπουκαλάκια σαμπουάν στην τουαλέτα. Αν είσαι τυχερός και λαμβάνεις επίδομα 200 ευρώ έχεις τα άλλα 157 για να πληρώσεις ενοίκιο φως νερό και ρεύμα ίσως και να σου μείνει τίποτα να φας και κανένα καρβέλι ψωμί. Αν είσαι αμόρφωτος και άνεργος είσαι καταδικασμένος. Και αν έχεις lockdown και δεν ξέρεις από την κλεισούρα αν εσύ είσαι εσύ όταν βαδίζεις στην ελευθερία αλλά έχεις και χρόνο και χρήμα κάνεις μια αίτηση στο Δημόσιο! Κατά τα άλλα και ανάπτυξη έχουμε και θέσεις εργασίας έχουμε και διακρίσεις δεν κάνουμε μα ποτέ και «πάμε μπροστά». Πολύ μπροστά…για μια θέση στον ήλιο!
Μετά την βιωματική εμπειρία αμφισβητώ ακόμη και τον ήλιο αλλά τουλάχιστον ξέρω ότι με 20 ευρώ και 4μήνες αναμονής εγώ είμαι εγώ!