Από την Μαρία Σκαμπαρδώνη
Ε ναι, δεν είμαι και capybara για να αρέσω σε όλους. Λογικό, πώς να συναγωνιστείς σε γλυκύτητα και χαριτωμενιά το μεγαλύτερο τρωκτικό στον κόσμο;
Δεν υπάρχει ζώο ή άνθρωπος να μην αγαπάει το συγκεκριμένο ζώο, το οποίο σου μεταφέρει τη γαλήνη που το διέπει.
Μοιάζει με ιπποπόταμο, του αρέσει να περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ημέρας του μέσα στο νερό για να δροσίζεται. Η επιστημονική του ονομασία είναι υδρόχοιρος (από τις Ελληνικές λέξεις ύδωρ και χοίρος). Τρέφεται μόνο με υδρόβια φυτά και φρούτα, από τα οποία εξασφαλίζει όλα τα θρεπτικά συστατικά που είναι απαραίτητα για την επιβίωσή του.
Εκτός όμως από χόρτα και φυτά, δε λέει όχι και σε κανένα παγωτό:
Τα μπροστινά του δόντια μεγαλώνουν διαρκώς, αντισταθμίζοντας τη φθορά που δημιουργεί στη στοματική τους κοιλότητα η διαρκής κατανάλωση χόρτων. Συναντάται, συνήθως, σε χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως την Ουρουγουάη, τη Βραζιλία και το Περού, εκτός της Χιλής.
Ξεχωρίζει για το βαρύ σώμα με το ελαφρύτερο όμως κεφάλι του, για το αργό του περπάτημα, ενώ ζει σε σαβάνες και υδάτινες περιοχές (λίμνες, ποτάμια, έλη). Τα capybaras μπορούν να παραμείνουν βυθισμένα στο νερό ως και τα πέντε λεπτά, μία ικανότητα που χρησιμοποιούν για να διώχνουν τα αρπακτικά. Είναι δεινοί κολυμβητές, ενώ περνάνε και όλη τους την ημέρα στο νερό, ειδικότερα τις ζεστές ημέρες.
Το ήρεμο παρουσιαστικό του και η γαλήνη που το χαρακτηρίζει, το έχει κάνει ακαταμάχητο σε κάθε ζώο, πτηνό, ερπετό, ενώ πλέον έχει ξεκινήσει να θεωρείται και οικόσιτο ζώο. Όλα θέλουν να βρεθούν έστω και για λίγο κοντά του, να καθίσουν δίπλα του, να ξαπλώσουν για να κοιμηθούν επάνω του. Και εκείνο συνεχίζει να στέκεται ανενόχλητο, εφαρμόζοντας με απίστευτη πιστότητα τη θεωρία περί «αταραξίας» του Επίκουρου.
Για του λόγου το αληθές, το βίντεο εδώ:
Η ικανότητα του capybara να δημιουργεί φίλους είναι αξιοθαύμαστη. Η ίδια η επιστήμη προσπαθεί να απαντήσει στο γιατί το συγκεκριμένο τρωκτικό είναι τόσο προσφιλές σε κάθε είδος του ζωικού βασιλείου. Οι χελώνες, οι πάπιες, οι γάτες, ακόμα και οι πίθηκοι, αγαπούν να χρησιμοποιούν το σώμα του ως κρεβάτι. Πουλιά κάθονται επάνω στο κεφάλι τους, ενώ συνηθίζουν να περιποιούνται τη γούνα τους.
Παρόλο που είναι μοναχικά ζώα, τα συναντάμε να μπορούν να συμβιώνουν ως και με εκατό άλλα άτομα σε περιόδους ξηρασίας, όπου τα ζώα αναζητούν μεγαλύτερες πηγές νερού. Η φωνή τους μοιάζει με γάβγισμα, όταν αισθανθούν απειλή ή φροντίζουν τα μικρά τους.
Ωστόσο, εγκλιματίζονται απόλυτα και σε ανθρώπινο περιβάλλον, ενώ το γεγονός πως είναι τόσο ήρεμα, βοηθά όσους τα αγαπούν να τα αγκαλιάσουν, να τα χαϊδέψουν και να τα προσεγγίσουν άφοβα.
Τα capybaras θεωρούνται προστατευόμενο είδος, ενώ σε διάφορες περιοχές το κρέας τους καταναλώνεται. Σε ορισμένες περιοχές της Νότιας Αμερικής η κατανάλωση του κρέατός του απαγορεύεται, ενώ σε άλλες πάλι θεωρείται πηγή πρωτεϊνών. Πλέον, θεωρούνται προσφιλή και αγαπητά και σε χώρες όπως η Ιαπωνία και η Αμερική.
Η εικόνα ενός capybara εμφανίζεται στο νόμισμα των δύο πέσο της Ουρουγουάης.
Όλα τα πλάσματα αυτού του κόσμου έχουν κάτι κοινό: αγαπάνε το capybara. Δεν αγαπάνε όλοι εμάς, αλλά σε αυτό όλοι έχουν την επιθυμία να βρεθούν δίπλα του.
Δυστυχώς, δεν είμαστε capybara για να αρέσουμε σε όλους…
*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:
Όλοι λατρεύουν τα καπιμπάρα! Αγαπησιάρικες φωτογραφίες τους με άλλα ζώα





