Ηλίας Τουμασάτος
Στις 25 Νοεμβρίου, στο Μινσκ της Λευκορωσίας θα διεξαχθεί η φετινή Eurovision Junior, τουτέστιν, όλο αυτό το τζέρτζελο που βλέπουμε στην ενήλικη εκδοχή θα το δούμε με μικρά παιδάκια πάνω στη σκηνή, εννοείται κάπως πιο σεμνά, αλλά με πόζα, γκλαμουριά και νάζι. Το να εκτίθενται μικρά παιδιά σε μια τέτοια διαδικασία είναι ένα θέμα που χωράει πολλή συζήτηση ασφαλώς. Γιατί το να βρεθείς σε τόσα φώτα από τόσο μικρός, να φας μια μεγάλη αποτυχία ή να ζήσεις μια επιτυχία και να σε ξεχάσουν μετά είναι πολύ άγριο πράγμα, σε μια φάση της ζωής σου που νομίζεις πως μπορείς να κατακτήσεις όλον τον κόσμο. Και βέβαια, ποιοι είναι εκείνοι οι γονείς και με ποια κίνητρα βάζουν παιδιά από μικρή ηλικία σ’ αυτή τη διαδικασία. Εγώ είπα να ασχοληθώ με τις χιουμοριστικές πτυχές του ζητήματος, αλλά να μην ξεχνάμε και την άλλη διάσταση.
Η Ελλάδα δεν συμμετέχει, εδώ και χρόνια, και η Κύπρος φέτος αποσύρθηκε από τον διαγωνισμό. Η Ανατολική Ευρώπη, όμως, γουστάρει τρελά και συμμετέχει.
Ο μπαξές έχει απ’ όλα. Μεταξύ των είκοσι χωρών που συμμετέχουν ξεχωρίσαμε: Ένα κοριτσάκι από την Αλβανία που τραγουδάει για τη Μπάρμπι. Μια κοπελιά από το Καζακστάν (ναι, το Καζακστάν) που συμμετέχει για πρώτη φορά. Όπως συμμετέχει και η ..Ουαλλία (όχι το Ηνωμένο Βασίλειο), με τραγούδι μάλιστα στα ουαλλικά! Δύο τρελοκοτσιδούδες από τη Ρωσία και την Ουκρανία (ελπίζω να μην μαλλιοτραβηχτούν λόγω της έντασης που σοβεί μεταξύ των δύο χωρών. Έναν πιτσιρίκο από το Ισραήλ μέσα στο νταλκά, που δεν το ξέρει, αλλά μάλλον είναι ο επόμενος Μάκης Χριστοδουλόπουλος (όπως λέμε ο επόμενος Δαλάι Λάμα). Μια μελαγχολική σκοπιανοπούλα. Μια Μαλτεζούλα που τσιρίζει με χαρακτηριστική άνεση. Έναν ιταλιάνο κλαρινογαμπρούλη που τραγουδάει αγαπησιάρικο ντουέτο με κοριτσάκι αφρικανικής καταγωγής. Πολλά κορίτσια, πολύ λιγότερα αγόρια, από τα οποία ξεχωρίζει ο Αρμένιος τζαζίστας πιτσιρίκος με καταπράσινο κοστούμι.
Ποιος θα κερδίσει, θα σας γελάσω. Μάλλον η πιο τσαχπίνα ανατολικοευρωπαία. Γιατί και η γαλλίς είναι τσαχπίνα, αλλά τη Γαλλία δεν την ψηφίζουν ούτε στη μικρή, ούτε στη μεγάλη Γιουροβίζιον.
Όμως, και εδώ σας έχω τη θεωρία συνωμοσίας, το κλου είναι η συμμετοχή της Ιρλανδίας. Αγορίστικο γκρουπ απο γλυκά νερντάκια τραγουδούν ένα τραγούδι που μοιάζει βγαλμένο κατευθείαν από από την πονεμένη (για εμάς) και εμπνευσμένη (για τον ίδιο) θεωρία του Γιάνη Βαρουφάκη.
Πώς λέγεται το τραγούδι;
IOU.
Ναι καλά ακούσατε. IOU. Μα με τον πόνο μας παίζουν τα Ιρλανδόπουλα;
IOU, για όσους έχουν λησμονήσει τις εξαίσιες εκείνες μέρες του ’15 ήταν εκείνα τα χρήματα που δεν θα ήταν χρήματα αλλά μ’ αυτά θα μας πλήρωνε εμάς τους δημόσιους υπαλλήλους ο Γιάνης τότε που στερέψανε τα Α-του-μου από ευρώπουλα. Μ’ αυτά τα χρήματα που δεν ήταν χρήματα θα πηγαίναμε εμείς στα μαγαζιά και θα παριστάναμε ότι αυτά είναι χρήματα και αν και το μαγαζί ήθελε κι αυτό να παίξει μαζί μας θα παρίστανε κι αυτό ότι είναι χρήματα και θα μας έδινε ένα κιλό φέτα κι εμείς θα κάναμε ότι πληρώναμε με εκείνα που δεν ήταν χρήματα, αλλά στο τέλος θα τρώγαμε τη φέτα πριν μετανιώσει το μαγαζί και μας τη ζητήσει πίσω. Κι εκεί που θα μας έλεγε “Φτύσε τώρα τη φέτα” εμείς θα λέγαμε IOU Nothing!
Καταλάβατε; Ούτε κι εγώ.
Θα δείτε εσείς τη Eurovision Junior; Ούτε κι εγώ.