Την επόμενη φορά που θα αναρωτηθείς αν κάποιος έχει ψυχολογικά, θυμήσου αυτό!

Θα είμαι ειλικρινής και ξενερωμένη, στο λέω από την αρχή.

Λίγες ημέρες μετά την Παγκόσμια Ημέρα Ψυχικής Υγείας και βλέποντας τριγύρω μου πόσο εύκολα και αβίαστα, χωρίς ιδιαίτερη σκέψη, λέμε αμέτρητες φορές σε επανάληψη την έκφραση «έχεις ψυχολογικά», «μάζεψε τα κόμπλεξ σου», «δεν πας καλά» και άλλα τέτοια σχετικά, θέλω να βγάλω από μέσα μου αυτό που περνάει από το μυαλό μου κάθε φορά που ακούω κάτι παρεμφερές: σε ρώτησε κανείς;

Γράφει η Αθανασία Αντωνοπούλου

Δε θα υποδυθώ την ολόσωστη, ότι ποτέ δεν έχω χρησιμοποιήσει αντίστοιχη έκφραση, όμως είτε επειδή έχω περάσει πολύ δύσκολα τώρα τελευταία είτε επειδή μεγαλώνω και βλέπω κάποια πράγματα διαφορετικά είτε επειδή νιώθω πως ο κόσμος έχει την ανάγκη για λίγο σεβασμό και κατανόηση παραπάνω, πρέπει κάποια στιγμή να πούμε ένα «κάπου όπα».

Δε βρισκόμαστε σε αυτό τον κόσμο, για να φέρνουμε σε τέτοια θέση έναν άνθρωπο απέναντί μας. Στα πλαίσια του χιούμορ και του αυτοσαρκασμού, καταλαβαίνω έως ένα βαθμό να λες κάτι αντίστοιχο, όμως αυτή σου η ελευθερία πραγματικά σταματά μαχαίρι όταν θα υπερβείς τα όρια του άλλου. Δεν υπάρχει γκρι περιοχή σε αυτό, υπάρχει άσπρο-μαύρο και τα λεγόμενά σου πρέπει να δέχονται και να τιμούν τα όρια του άλλου.

black and white horror GIF – Find & Share on GIPHY

Discover & share this black and white horror GIF with everyone you know. GIPHY is how you search, share, discover, and create GIFs.

Εάν ήσουν το παιδάκι στην αυλή του σχολείου και μόλις είχες χάσει τον μπαμπά σου, θα σου άρεσε να έρχονται τα υπόλοιπα παιδάκια, να σε δείχνουν με το δάχτυλο και μέσες-άκρες, να γελάνε μαζί σου; Νιώθω πως είναι ακριβώς το ίδιο με την περίπτωση του «άσε μας μωρέ με δαύτην που έχει ψυχολογικά». Ενσυναίσθηση στο απόλυτο μηδέν.

Όλοι έχουμε ψυχολογικά παιδιά, συγνώμη που το λέω. Οι άκρως ισορροπημένοι άνθρωποι έχουν κάνει ένα βήμα πίσω και βρίσκονται σε απόλυτο έλεγχο της ζωής τους. Οι υπόλοιποι από εμάς, απλά προσπαθούμε να βρούμε την άκρη μας και το δρόμο που θα ακολουθήσουμε στη ζωή μας. Παλεύουμε κάθε μέρα με επιρροές από τους γονείς μας, με ανάγκες αρχέγονες που έχουν συνδεθεί με το ανθρώπινο είδος από τα γεννοφάσκια μας.

Το πιο δύσκολο που θα κάνεις στη ζωή σου, είναι να βρεις τον εαυτό σου και ταυτόχρονα, να τα βρεις μαζί του. Κάθε μέρα που ανοίγεις τα μάτια σου, μπαίνεις στον ίδιο στίβο μάχης και άλλοτε τα καταφέρνεις καλά, άλλοτε τρως τη μία μπουνιά μετά την άλλη. Δε θα φορτωθούμε ενοχές ότι κάτι πάει στραβά με μας, επειδή κάποιος άλλος κάνει προβολή πάνω μας. Απλά θα το αναγνωρίσουμε και θα προχωρήσουμε.

Το μόνο που έχουμε ανάγκη είναι να κρίνουμε, να τοποθετηθούμε και να αποδείξουμε σε μας κυρίως, ότι υπερτερούμε στο μυαλό και τη σκέψη; Ευτυχώς Παναγία μου, δεν είμαι έτσι. Είσαι αλλιώς όμως!

Έχει 10 ψυχολογικά αυτός που κοιτάς; Γύρνα το βλέμμα στη δική σου πλευρά του φράχτη και προσπάθησε να καταλάβεις, γιατί στοχοπροσηλώνεσαι σε εκείνον και όχι σε ό,τι τρώει τη δική σου ψυχή.