Love Island: «Το διάβασμα μού φέρνει ανατριχίλα…»

Γράφει ο Σταύρος Σφακιωτάκης

Τρίτη βράδυ λίγο πριν τα μεσάνυχτα, μετά από μια αρκετά κοπιαστική μέρα, αράζω στον καναπέ και κάνω το λάθος να ανοίξω την τηλεόραση. Άφησα να παίζει το Love Island χωρίς να δίνω ιδιαίτερη προσοχή στα τεκταινόμενα, με στόχο να με πάρει ο ύπνος γρήγορα. Φευ!

Παρακολουθώ την εξής σκηνή να λαμβάνει χώρα στην εξωτική Τενερίφη. Νεαρός δασύτριχος με ανοιχτό πουκάμισο σχεδόν ως τον αφαλό (Παναγιώτης) προσκαλεί σε ραντεβού κάποια από τις κοπέλες (Ιωάννα). Υπάρχει στην ατμόσφαιρα ρομαντική διάθεση, φοράνε τα καλά τους για να εντυπωσιάσουν ο ένας τον άλλο και κάθονται αντικριστά μακριά από τους υπόλοιπους παίκτες.

Ο νεαρός ζητάει από την κοπέλα να του πει κάποιο βασικό στοιχείο του χαρακτήρα της για να την γνωρίσει καλύτερα. Αυτή παίζει με τα μαλλιά της και φαίνεται σκεπτική ώστε να πει τη σωστή φράση για να του κάνει την  καλύτερη εντύπωση. Και λέει το εξής, χαμογελώντας αυτάρεσκα και θεωρώντας ότι τον έχει κατακτήσει σίγουρα: «Να ξέρεις ότι σιχαίνομαι να διαβάζω. Όταν πρέπει να διαβάσω βιβλίο με πιάνει ανατριχίλα».

Εκεί ξύπνησα εντελώς και περίμενα την απάντηση του νεαρού. Αυτός λοιπόν χαμογελάει εντυπωσιασμένος και της λέει «Κι εγώ το ίδιο. Είδες που έχουμε πολλά κοινά τελικά!» και τσουγκρίζουν τα ποτήρια της σαμπάνιας που έπιναν.

***

Ομολογώ ότι με ξύπνησαν εντελώς! Πέρασαν ώρες για να ηρεμήσω. Δεν ξέρω αν πρέπει να γελάσω ή να βάλω τα κλάματα και δεν θέλω να ακουστώ σαν τους γέρους του Mappet Show που γκρινιάζουν για τα πάντα, αλλά ποτέ δεν είχα σκεφτεί ότι μια τέτοια δήλωση – παραδοχή θα θεωρούνταν προσόν και θα οδηγούσε σε επιτυχημένο φλέρτ.

Δεν θα γενικεύσω ότι όλοι οι νέοι είναι κάπως έτσι σήμερα, αλλά σίγουρα οι νέοι που βρίσκουν χώρο προβολής σε τηλεοπτικά προγράμματα τέτοιου τύπου είναι συνήθως κάπως έτσι.

Η αμορφωσιά και η έλλειψη παιδείας μπορεί να έχει πολλαπλά αίτια και οικονομικά και κοινωνικά. Αυτό που με θλίβει και ως εκπαιδευτικό, δεν είναι η άγνοια των νέων για πολλά θέματα, αλλά η απαξίωση και η υποτίμηση. Στα δικά μου νεανικά χρόνια υπήρχαν σίγουρα άνθρωποι που δεν είχαν ανοίξει βιβλίο ποτέ στη ζωή τους. Κανένας όμως, θεωρώ, δεν θα το έκανε σημαία του και δεν θα το τόνιζε ως βασικό θετικό στοιχείο του χαρακτήρα του για να εντυπωσιάσει κάποιον συνομιλητή του. Ίσως βλέπω τα πράγματα με «γερασμένο» μάτι, αλλά με πλήγωσε η απαξίωση του διαβάσματος που είναι μια τόσο αγαπημένη μου δραστηριότητα.

Και δεν μπορώ παρά να ανακαλέσω στη μνήμη μου το θέμα των Πανελλαδικών του 2020, που ρωτούσε τους υποψηφίους «Ποια είναι η σχέση σας με την ανάγνωση βιβλίων και ποιος ο ρόλος της στη γενικότερη διαχείριση του προσωπικού σας χρόνου;» θεωρώντας περίπου δεδομένο ότι οι νέοι σήμερα διαβάζουν.

Θυμάμαι το γραπτό μιας δύσμοιρης υποψήφιας που έλεγε ότι διαβάζει ποίηση κάθε μέρα ακόμα και την ώρα του μεσημεριανού φαγητού, γιατί η ποίηση την χαλαρώνει μετά την αγχωτική μέρα στο σχολείο. Στη συνέχεια κατέγραφε με στόμφο τα οφέλη της ποίησης για την καθημερινότητα των νέων. Η  καημένη όμως δεν είχε γράψει σχεδόν καμία λέξη χωρίς ορθογραφικά λάθη. Μάλλον η ποίηση δεν την είχε ωφελήσει και τόσο τελικά… Πιο ειλικρινής μάλλον η Ιωάννα του Love Island που παραδέχεται ότι ανατριχιάζει με την ιδέα του διαβάσματος.

*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ: 

Κουίζ αρχαίων ελληνικών: Τι σημαίνουν αυτές οι λέξεις;