σε , ,

To νέο άλμπουμ της Madonna αποδεικνύει γιατί δεν πρέπει να «σκοτώνουμε τα γέρικα άλογα»

Μερικές σκέψεις με αφορμή το Madame X για το οποίο πήρε τις καλύτερες κριτικές της τελευταίας 15ετίας

Από τον Φίλιππο Γαβριηλίδη

Δυστυχώς, ο μόνος τρόπος για να συζητηθεί η Madonna σήμερα από τον παγκόσμιο τύπο είναι ένα αποτυχημένο show ή κάποιο άλλο κίτρινου χρώματος περιστατικό και όχι η δουλειά της. Το κοινό δεν την παίρνει στα σοβαρά, οι πιστοί της ακόλουθοι δείχνουν να αρχίζουν να της γυρνούν την πλάτη, οι millennials (που κινούν την αγορά) δεν την ξέρουν καν, οι προβολές της στις διαδικτυακές πλατφόρμες δεν είναι και το καλύτερο που θα μπορούσε να περιμένει… Ακόμη και το ίδιο το BBC Radio 1 δεν παίζει την τελευταία της δουλειά αποκαλώντας την ουσιαστικά «γριά»!

Δυο τεράστιες αλήθειες για τη Μαντόνα και τους Hatari

Μετά την πανωλεθρία που υπέστη το image της Madonna με την εμφάνιση της στη Eurovision, επέστρεψε με την ολοκληρωμένη 14η δουλειά της, με τίτλο «Madame X”. Το σκληρό κοινό όμως πρόλαβε να επαναπροσδιορίσει την ολότητα της Madonna ως καλλιτέχνιδος, ανθρώπου, γυναίκας και όποιας άλλης ιδιότητας αυτή φέρει. Και πλέον είναι δύσπιστο στο να ακούσει τη νέα της δουλειά.

Τις προάλλες, έπαιζε στο tablet μου το νέο βίντεο της Madonna, “Crave”. Το συγκεκριμένο βίντεο είναι άψογο αισθητικά και συγκαταλέγεται άνετα σε ευρεία γκάμα ειδών. Ο συγκάτοικος μου (20 χρονών) το είδε τυχαία ενώ έπαιζε και μου είπε ότι δεν το κατάλαβε. Μου είπε συγκεκριμένα «Αυτό το τραγούδι δεν είναι για τη Madonna, ποιος θέλει να βλέπει μια γριά να παρακαλάει έναν εικοσάρη να την γαμήσει»; Έπαθα σοκ. Τον ρώτησα «δηλαδή εσύ ποια καλλιτέχνιδα βλέπεις μέσα σε αυτό το τραγούδι και βίντεο»; Και μου απάντησε «την Hailee Steinfeld». Μία 22χρονη κοπέλα. Δηλαδή μια 60άρα δεν έχει δικαίωμα στο σεξ και τα συναισθήματα; 40κάτι, εμμηνόπαυση και το κλείνουμε το μαγαζάκι;

Τα τελευταία χρόνια το μεγαλύτερο μέρος του κόσμου κατακρίνει τη Madonna γιατί στις δουλειές της το παίζει πιτσιρίκα. Βέβαια, αυτό γίνεται μόνο για την προώθηση επιλεγμένων κομματιών τα οποία έχουν στόχο την εμπορικότητα του συνόλου του εκάστοτε άλμπουμ της (που σε καμία περίπτωση δεν αντιπροσωπεύουν την πραγματικότητα του συνόλου εν γένει). Παρά ταύτα, όλοι αυτοί θα έπρεπε να αναρωτηθούν αν κάνουν σωστά την κριτική τους. Η Madonna δεν είναι μόνο το 4 minutes με τον Justin Timberlake, δεν είναι μόνο το Hung Up, δεν είναι μόνο το Music. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, η ανασφάλεια της φαίνεται από την πεπατημένη που ακολουθεί στα album της. Για να τα προωθήσει, πάντα επιλέγει έναν νεαρό pop star που έχει τη δική του δυναμική και κοινό και που θα προσελκύσει τα απολωλότα πρόβατα (Maluma, Minaj, MIA, Timberlake κ.ο.κ). Στην ουσία, δυστυχώς, κάνει μια υποχώρηση για να παραμείνει με όλα τα δυνατά μέσα έστω και για πολύ λίγο στη δημοσιότητα.

Το Madame X είναι ίσως η καλύτερη της δουλειά μετά το Confessions on a Dance Floor και μέσα στις 5 καλύτερες της καριέρας της συνολικά

Με το να δίνει στον κόσμο αυτό που νομίζει ότι ο κόσμος θέλει, χαντακώνει την πραγματική δουλειά που κάνει. Το Madame X είναι ένα αριστούργημα στο οποίο δεν θα δώσει κανένας σημασία. Μετά τα στραπάτσα και τον πόλεμο που έφαγε από την Αμερική για το American Life, μέσω του οποίου έδωσε μια γροθιά στην εξαθλίωση του Αμερικανικού ονείρου και τον πουριτανισμό ενός κόσμου που θίγεται εύκολα αλλά είναι βουτηγμένος σε έναν βούρκο, έκανε ένα διάλειμμα και επέστρεψε με το Confessions on a Dance Floor. Το Confessions on a Dance Floor, ήταν η σημαντικότερη στιγμή της Madonna στη μουσική της πορεία (τουλάχιστον στη σύγχρονη, αυτή μετά το 2000). Μετά από τα τελείως νεανικά album Hard Candy και MDNA η Madonna κυκλοφόρησε το 2015 το Rebel Heart, το οποίο ήταν λίγο μπερδεμένο ως δουλειά, χωρίς ιδιαίτερη συνοχή αλλά όχι και από τις χειρότερες της.

Το πραγματικά τεράστιο διάλειμμα μεταξύ Rebel Heart και Madame X έκανε μεγάλο καλό στη Madonna. Το Madame X είναι ίσως η καλύτερη της δουλειά μετά το Confessions on a Dance Floor και μέσα στις 5 καλύτερες της καριέρας της συνολικά. Χονδρική εκτίμηση. Το album έχει εντελώς νέο ήχο, το latin στοιχείο καταλαμβάνει πάρα πολύ μεγάλο ποσοστό αλλά όχι με τον ευτελή τρόπο που επιτάσσει ο καιρός ώστε να γίνει επιτυχία. Η Madonna το έχει ντύσει με μια μοναδική ταυτότητα. Ασκεί εντονότατη πολιτική κριτική, όχι με την οργή της πιτσιρίκας Madonna πριν κάποιες δεκαετίες. Είναι μια σίγουρη Madonna που ξέρει ποια είναι, τι έχει κάνει και τι πρέπει να κάνει σαν να είναι πια ο φυσικός της ρόλος σε αυτό τον κόσμο. Με πολύ απλά λόγια η Madonna φαίνεται να είναι πλέον ώριμη.

Και αυτό είναι πραγματικά τέλειο. Αλλά αυτό δεν είναι που θέλει ο κόσμος. Ο κόσμος ιδανικά θα ήθελε τη Madonna να είναι για πάντα 25 και να χοροπηδάει σαν κατσίκι για να της χώνουν τα δολάρια στο βρακί. Και επιτέλους ας σταματήσουμε να κατακρίνουμε όσους συμβαδίζουν με τις ηλικίες τους. Είναι μια φυσική ροή. Κουραζόμαστε. Και βασικά ούτε καν θέμα κούρασης δεν είναι. Απλά αλλάζουμε.

Madonna GIF – Find & Share on GIPHY

Discover & share this Madonna GIF with everyone you know. GIPHY is how you search, share, discover, and create GIFs.

Μην κατακρίνετε τη Madonna και την κάθε Madonna λαμβάνοντας υπόψη μόνο την ηλικία της ή/και μια αποτυχημένη της εμφάνιση. Και μην φοράτε παρωπίδες. Ως σκεπτόμενα όντα οφείλουμε να προβληματιζόμαστε δια βίου.

Ακούστε το album της Madonna, ακούστε το και μια δεύτερη φορά και μετά πείτε τη γνώμη σας, ακόμα και όταν αυτή είναι αρνητική και που θα προκύψει από επιχειρήματα.

Madame X (Deluxe)

Madame X (Deluxe), an album by Madonna on Spotify

*ΔΕΙΤΕ ΕΠΙΣΗΣ:

Madonna, το υποτιθέμενο τέλος μιας σπουδαίας καριέρας. (Για χιλιοστή φορά)

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

0 points
Upvote Downvote

4 Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση
  1. Εγώ δεν την κρίνω από την ηλικία της και την περσόνα που βγάζει προς τα έξω ως συνοδευτική της μουσικής της, όμως κακά τα ψέματα: αυτή η περσόνα θα πρέπει να είναι πειστική για να περάσει έστω κάποιο μήνυμα ή/και να επενδύσει οπτικά και προσωπικά την δουλειά της. Και αυτή δεν μου φαίνεται πειστική.

    Επίσης, ούτε κρίνω την δισκογραφική της δουλειά από τα βιντεοκλίπ, τα οποία προφανώς και είναι εντυπωσιακά λόγω του τεράστιου δημιουργικού της μυαλού, της προσεκτικής και διορατικής επιλογής των συνεργατών της και φυσικά του απεριόριστου μπάτζετ της. Για την ακρίβεια έκατσα να ακούσω τα κομμάτια χωρίς καν να κοιτάξω αρχικά τα βιντεοκλίπ (όπου υπήρχαν).

    Αυτό που ακούω είναι μια μετριότατη προσπάθεια η οποία αν δεν έλεγε κάποιος στο κοινό ότι προέρχεται από την Μαντόνα, κατά την γνώμη μου ελάχιστοι θα της έδιναν σημασία χωρίς εξαντλητικό promotion. Και αυτό αν υποθέσουμε μάλιστα πως τα τμήματα ρεπερτορίου των διάφορων δισκογραφικών εταιριών όντως πλήρωναν και έβγαζαν το άλμπουμ χωρίς να το απορρίψουν με συνοπτικές διαδικασίες ανάμεσα σε εκατοντάδες άλλα που τους στέλνονται κάθε μήνα ως – και πάλι – μετριότατο.

    Αναφορικά μάλιστα με το “Το Madame X είναι ένα αριστούργημα στο οποίο δεν θα δώσει κανένας σημασία”, σε καμία περίπτωση ούτε στην ίδια πρόταση μπορεί να μπει με πραγματικά αριστουργήματά της όπως πχ. το Confessions ή τα παλιά κλασσικά της, στα οποία και τον παλμό της εποχής κατάφερε να πιάσει, και επέβαλλε έναν δικό της παλμό με πρωτοτυπία και απαράμιλλο στυλ, και χρησιμοποιώντας μια περσόνα η οποία μπορούσε σαφώς να πείσει – εκ των οποίων δυστυχώς τίποτα από όλα αυτά δεν φαίνεται να συμβαίνει εδώ.

    Τέλος, δυστυχώς το ανωτέρω άρθρο εστιάζει περισσότερο στο όνομα της Μαντόνα και στην επίθεση που δέχεται όταν η περσόνα που ανέκαθεν χρησιμοποιούσε ως μέσο δεν φαίνεται να δουλεύει όπως θα ήθελε. Και εστιάζει στο όνομα και στην περσόνα σε μια απόπειρα δικαιολόγησης της αξίας της δουλειάς της παρά για το αντίστροφο: να εστιάσει σε κάποια έστω ποιότητα της δουλειάς της για να δικαιολογήσει την αξία της ως καλλιτέχνιδας σήμερα.

  2. όταν είσαι τόσα χρόνια στη μουσική βιομηχανία και έχεις τα χρήματα να έχεις τους καλύτερους παραγωγούς, συνθέτες, μουσικούς κλπ κλπ το αποτέλεσμα αυτό είναι κάτω του αναμενόμενου. δεν είναι κακό αλλά μουσικά είναι λίγο πάνω απο το μέτριο, αισθητικά video κλπ είναι σίγουρα καλό, αλλά επίσης σκέψου το Ρουβά στα 60 να σκίζει το μπλουζάκι του… Το άρθρο εστιάζει σε πράγματα πέραν της μουσικής και συμφωνώ στα περισσότερα. Αλλά επειδή το θέμα είναι η μουσική υπάρχουν χιλιάδες πιο καλοφτιαγμένα πράγματα εκεί εξω

    • Αυτό που λέτε είναι υποκειμενικό. Εγώ βρήκα το αποτέλεσμα (σε αντίθεση με τους τρεις προηγούμενους δίσκους της) ΠΟΛΥ ανώτερο και του αναμενόμενου και του μετρίου. Οι κριτικές είναι διθυραμβικές και έχει πάρει απ’ τις υψηλότερες βαθμολογίες ολόκληρης της καριέρας της.

      Αυτό δε σημαίνει πως όλοι οι κριτικοί (και οι φανς) που ενθουσιάστηκαν με το άλμπουμ ως σύνολο έχουν δίκιο κι εσείς που το βρήκατε κάτω του αναμενόμενου έχετε άδικο. Απλώς πως η αντίληψη της μουσικής είναι και θα παραμείνει υποκειμενική 🙂

Αφήστε μια απάντηση