Από τον Σωτήρη Στυλιανού
Στη συνάντηση του Χριστού με τον παράλυτο της Βηθεσδά που περίμενε να μπει πρώτος στην κολυμβήθρα για να μπορέσει να σταθεί όρθιος, του εκφράζει ένα μεγάλο παράπονο: «Δεν έχω έναν δικό μου άνθρωπο να με βάλει εμένα πρώτο μέσα στο νερό». Αυτό είναι πολύ τρομερό και μαζί πολύ τρομακτικό, επειδή τριάντα οκτώ ολόκληρα χρόνια πήγαινε ο ανάπηρος της ευαγγελικής περικοπής μας, με την ελπίδα να γιατρευτεί και να περπατήσει. Παραπάνω από τη μισή ζωή του αυτός ο ανήμπορος άνθρωπος στεκόταν με τεράστια υπομονή, μήπως και καταφέρει να πέσει πρώτος στα αγιασμένα νερά όταν ο άγγελος Κυρίου κατέβαινε κατά καιρούς και «ετάρασσε το ύδωρ».
Δυστυχώς, και σήμερα, όπως τότε, όλοι οι άνθρωποι έχουμε πολύ εγωισμό. Επειδή, λοιπόν, στο παράδειγμα του παράλυτου αυτού, ενώ τον έβλεπαν κάθε μέρα επί χρόνια να περιμένει δίπλα από την κολυμβήθρα της Βηθεσδά, κανένας από τους περαστικούς δεν τον πλησίασε για να ενδιαφερθεί έστω, και να τον βοηθήσει να πραγματοποιήσει την επιθυμία του! Ευτυχώς που τον πλησίασε ο Κύριος μας και τον γιάτρεψε!
Τον κατηγόρησαν τον Χριστό ότι καταργεί την εβραϊκή αργία του Σαββάτου. Ο Χριστός και αλλού κάνει θεραπείες τέτοια μέρα όπου οι ισραηλίτες δεν έκαναν καμιά δουλειά. Τόσο πολύ είχαν φτάσει σε υπερβολή με αυτό, ώστε να μην κάνουν το παραμικρό, από φόβο μήπως αν έκαναν την παραμικρή δουλίτσα θα παρέβαιναν τον μωσαϊκό νόμο. Ίσως επίτηδες ο Κύριός μας επέλεγε να πραγματοποιεί κάποιες φορές τα θαύματά Του την ημέρα του Σαββάτου, θέλοντας να τους αλλάξει νοοτροπία η οποία ήταν τυπολατρία.
Θα ήθελα εδώ, να τονίσω το πόσο σημαντικό είναι να υπάρχουν οι δικοί μας άνθρωποι, που να μπορούν να μας συμπαραστέκονται στις δυσκολίες μας. Μάλιστα, είναι εξίσου καλό να έχουμε και φίλους ανθρώπους γύρω μας σαν ένα αποκούμπι και να τους δεχόμαστε όλους ως δώρο Θεού. Έτσι, αυτός ο παραλυτικός της Βηθεσδά δεν είχε έναν δικό του άνθρωπο, αλλά τον θυμήθηκε ο Ιησούς Χριστός την πιο κατάλληλη ώρα!
Μάιος 2022.
Σωτήρης Ι. Στυλιανού.
Συνταξιούχος Βιβλιοθηκονόμος.
Πτυχιούχος Νομικής και Θεολογικής.
