σε , ,

10 πράγματα που μας νευριάζουν στην Θεσσαλονίκη

Εδώ που φυσάει άλλος αέρας, δεν είναι όλα χαλαρά.

Υπάρχουν αμέτρητοι λόγοι για τους οποίους λατρεύουμε αυτήν την πόλη. Η θάλασσα, οι κοντινές αποστάσεις, το φαγητό και οι χαμογελαστοί άνθρωποι. Υπάρχουν βέβαια και πολλά που μας νευριάζουν στην Θεσσαλονίκη αλλά αν έπρεπε να ξεχωρίσουμε μόνο δέκα, αυτά θα ήταν χαλαρά τα παρακάτω.

1. Η παραμελημένη Νέα Παραλία

Ήταν Δεκέμβριος του 2013 όταν ολοκληρώθηκε στο σύνολο της η ανάπλαση της Νέας Παραλίας από το Μέγαρο Μουσικής έως και τον Λευκό Πύργο, χαρίζοντας στους Θεσσαλονικείς ένα παραλιακό μέτωπο 3.5 χιλιομέτρων γεμάτο με εναλλακτικές θεματικές πάρκων, πράσινο και θάλασσα. Πέντε χρόνια μετά, δυστυχώς τίποτα δε μοιάζει το ίδιο από την αρχική λάμψη της παραλίας, η οποία πλέον δείχνει πιο παραμελημένη από ποτέ. Κι’ αυτό είναι κάτι που εύκολα διαπιστώνει κανείς. Η έλλειψη φωτισμού που ειδικά το βράδυ σε κάνει να νιώθεις άβολα, τα γεμάτα γκράφιτι αξιοθέατα, τα μη αξιοποιήσιμα περίπτερα και το παρατημένο γκαζόν είναι μόνο μερικά απ’ αυτά που καθημερινά συναντούν όλοι όσοι επιλέγουν να διασχίσουν την Νέα Παραλία. Και μεταξύ μας δεν είναι λίγοι. Καθημερινά και ειδικά τους καλοκαιρινούς μήνες, εκατοντάδες πολίτες και επισκέπτες χρησιμοποιούν όλο το κομμάτι της παραλίας, είτε ως κεντρική οδό είτε ως χώρο γυμναστικής και ψυχαγωγίας. Χαρακτηριστική εξάλλου είναι και η πρόσφατη δήλωση του αρχιτέκτονα που σχεδίασε τη Νέα Παραλία, Πρόδρομου Νικηφορίδη, ο οποίος είπε:

 Δυσκολεύομαι πολύ γιατί θα πρέπει να εξηγήσω το χάλι στο οποίο έχει περιέλθει τον τελευταίο καιρό. Τι να τους πω δηλαδή;

2. Το Airbnb

Όχι, δεν εννοούμε την υπηρεσία αυτήν καθ’ αυτήν αλλά το αντίκτυπο που εκείνη έχει στο πολεοδομικό συγκρότημα της πόλης των 800.000 (περίπου) μονίμων κατοίκων. Τα τελευταία δυο χρόνια, όποιος ψάχνει σπίτι στην συμπρωτεύουσα, βρίσκει είτε με τάμα είτε με κλάμα. Τα περισσότερα έχουν ανακαινισθεί και προσφέρονται στην υπηρεσία Airbnb ενώ όσα έχουν απομείνει θυμίζουν περισσότερο αποθήκη παρά σπίτι που θα φωλιάσει έρωτες και όνειρα. Αυτή η έλλειψη σπιτιών μάλιστα, έχει ανεβάσει κατακόρυφα τις τιμές των ενοικίων στα ήδη υπάρχοντα, αγγίζοντας σε σύγκριση με πέρυσι την αύξηση των 14,4%. Σύμφωνα με στοιχεία που παραθέτει ο Ελεύθερος Τύπος της Κυριακής οι έχοντες ακίνητα, που διατίθενται μέσω AirBnb, εξασφαλίζουν ένα εισόδημα της τάξεως των 646 ευρώ/μήνα κατά την υψηλή περίοδο, όταν το παραδοσιακό ενοίκιο υπολογίζεται κατά μέσο όρο σε, επίσης, 6 ευρώ/τ.μ.

3. Η συγκοινωνία

Πολλά έχουν γραφτεί για την αστική συγκοινωνία της πόλης και άλλα τόσα πρόκειται να ειπωθούν τους επόμενους μήνες, μέχρι τουλάχιστον να «κάτσει» η μπίλια σε μια σωστή λειτουργία των συγκοινωνιών που θα εξυπηρετεί τους πολίτες. Προσπαθώντας όμως να εξηγήσουμε το πρόβλημα, θα αρκεστούμε μόνο στο ότι στην Θεσσαλονίκη, είναι αδύνατον να φτάσεις ακριβώς την ίδια ώρα στη δουλειά σου. Και αυτό εκτός από τ’ ότι σε φέρνει συχνά ένα βήμα πιο κοντά στην απόλυση, είναι και ολίγον τι ψυχοφθόρο ρε παιδί μου: «Θα ρθει; Δε θα ρθει; Θα ‘ναι γεμάτο; Θα χωρέσω; Μήπως να πάω με τα πόδια να κάνω και γάμπες;». Εν ολίγοις, η σχέση μας με τον ΟΑΣΘ είναι μια σχέση που στηρίζεται καθαρά στη θεά Τύχη. Κι’ αυτό, μόνο ιδανικό δεν μπορείς να το πεις.

4. Οι ανύπαρκτοι ποδηλατόδρομοι

«Οι ποδηλατόδρομοι θα είναι στρωμένοι με ειδικό τάπητα, ενώ θα τοποθετηθούν ειδική σήμανση και φωτεινοί σηματοδότες, για να είναι ασφαλείς. Σε δεύτερη φάση, θα επεκτείνουμε το δίκτυο στον χώρο του ΑΠΘ ώστε να εξυπηρετούνται οι φοιτητές, αλλά και σε άλλους δρόμους της ανατολικής Θεσσαλονίκης για να διευκολύνουμε την πρόσβαση στο κέντρο. Στόχος μας είναι να προωθήσουμε τη χρήση του ποδηλάτου, συμβάλλοντας στη μείωση του κυκλοφοριακού προβλήματος της πόλης», δήλωνε το 2009 ο αντιδήμαρχος Δημοτικών Έργων και Κυκλοφορίας Βαγγέλης Δημητρίου. Εννέα χρόνια και περίπου 1.500.000€ αργότερα ο Δήμος Θεσσαλονίκης μπορεί να υπερηφανεύεται όχι ότι ο ποδηλατόδρομος θυμίζει αυτούς στο Παρίσι, αλλά ότι το Παρίσι έχει το παράδειγμα μας ως αποφυγή. Οι ποδηλατόδρομοι στην Θεσσαλονίκη σήμερα είναι σχεδόν ανύπαρκτοι, σίγουρα απροστάτευτοι από τα διερχόμενα οχήματα και κατά γενική ομολογία σχεδιασμένοι όχι να διευκολύνουν τον ποδηλάτη στην πρόσβαση του για το κέντρο αλλά να μην ενοχλούν τα  παρανόμως παρκαρισμένα αυτοκίνητα καθώς και τους πολυσύχναστους δρόμους. Και αυτό είναι κρίμα. Και άδικο.

5. Το μετρό

Η ιστορία του μετρό Θεσσαλονίκης δεν είναι αστεία. Όσο χιούμορ και να διαθέτει κανείς, δεν μπορείς να κάνεις άλλο πλάκα με ένα έργο, οι μελέτες του οποίου είχαν ξεκινήσει το 1992 και η τελική του μορφή πάρθηκε το Σεπτέμβριο του 2003 με συγχρηματοδότηση μάλιστα από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Και δεν είναι αστείο γιατί μιλάμε για μια χρόνια ταλαιπωρία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης, χωρίς καμία απολύτως προετοιμασία των κατοίκων, με μια εντελώς ανεύθυνη στρατηγική πολιτική η οποία ερήμωσε ολόκληρες αγορές και με το μότο «Το μετρό της Θεσσαλονίκης θα είναι το πιο σύγχρονο της Ευρώπης» που το κατάπιαμε αμάσητο. Τρώνε ακόμα πολλή σκόνη και τρομερή ταλαιπωρία αδέρφια για να μπορούμε να κάνουμε χιούμορ. Αλήθεια!

6. Η υγρασία

Θα σας πούμε κάτι αλλά δεν το μάθατε από εμάς: Το Μεσογειακό και υγρό κλίμα της Θεσσαλονίκης επηρεάζεται αρνητικά από την υγρασία που η πόλη μας έχει. Όταν δε αυτή βρίσκεται σε υψηλά επίπεδα το καλοκαίρι, τότε κάνει της αίσθηση της ζέστης ακόμα μεγαλύτερη, ενώ όταν είναι σε υψηλά επίπεδα τον χειμώνα, κάνει την αίσθηση του κρύου ακόμα μεγαλύτερη. Και αυτό το καταλαβαίνεις είτε από τα μαλλιά σου, είτε από την αναπνοή σου η οποία βαραίνει πολύ πιο εύκολα, είτε από το βαθύ ύπνο που κάνεις όταν μας επισκέπτεσαι για διακοπές. Ξέρεις, εκείνον που θυμίζει κώμα και που ενώ κοιμάσαι ένα γεμάτο οκτάωρο, εσύ ξυπνάς κουρέλι σαν να είχες πιαστεί στα χέρια με τέσσερις για μια θέση πάρκινγκ στην Τσιμισκή.

7. Το πάρκινγκ

Κοίτα να δεις τώρα, τι μας ήρθε συνειρμικά. Το πάρκινγκ φίλε. Το πάρκιγκ στο κέντρο της πόλης. Από τη μια θα μας πεις ότι καμία σύγχρονη Ευρωπαϊκή πόλη δεν προσφέρει το κέντρο της για να παρκάρεις εσύ το αυτοκίνητο σου και μέχρι εδώ θα συμφωνήσουμε. Μαζί σου. Το ζήτημα ξέρεις ποιο είναι; Ότι σε καμία άλλη σύγχρονη Ευρωπαϊκή πόλη με τόσους κατοίκους δεν υπάρχει τόση τεράστια έλλειψη στις συγκοινωνίες. Εφόσον το μετρό δεν υπάρχει, οι συγκοινωνίες δεν λειτουργούν σωστά, οι ποδηλατοδρόμοι είναι γεμάτοι αυτοκίνητα, πώς θα μετακινηθούμε βρε πουλάκι μου στο κέντρο; Με τα πόδια; Έχεις κάνει το «Τούμπα – Αριστοτέλους» ποδαράτο; Μας κόπηκε η ανάσα μόνο στην ιδέα.

8. Διεθνής Έκθεση Θεσσαλονίκης

Συμβαίνει κάθε χρόνο τον Σεπτέμβριο και προσελκύει χιλιάδες επισκέπτες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η φετινή Δ.Ε.Θ την οποία επισκέφθηκαν 283.853 άνθρωποι κάθε ηλικίας αλλά με τρομερή ταλαιπωρία για το κέντρο της πόλης. Για εμάς τους Θεσσαλονικείς η Δ.Ε.Θ δεν είναι ευχάριστη υπόθεση. Αν ο καιρός είναι καλός, παρότι Σεπτέμβρης, το Σαββατοκύριακο των εγκαινίων προτιμούμε να φύγουμε στην Χαλκιδική και να επιστρέψουμε Δευτέρα πρωί κατευθείαν για τις δουλειές μας. Οι δρόμοι είναι κλειστοί, η αστυνομία βρίσκεται σε κάθε γωνιά του δρόμου, οι πορείες έχουν πάντα την ίδια κατεύθυνση, οι ζημιές στην πόλη είναι κάθε χρόνο όλο και περισσότερες και ο εκάστοτε πρωθυπουργός αγορεύει στο Βελλίδειο με αρετή και τόλμη. Για ακόμα μια φορά ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης φέτος επανέλαβε την πρόταση του, η οποία φαντάζει ιδανική, ειδικά μετά τις φετινές καταστροφές της πόλης:

Να σταματήσουν να γίνονται τα εγκαίνια της ΔΕΘ παρουσία πολιτικών αρχηγών. Εάν θέλουν να περάσουν πολιτικά μηνύματα ας κάνουν ένα πολιτικό φόρουμ. Ας πάνε όπου θέλουν εκτός κέντρου. Κι αυτοί που κάνουν τις φασαρίες και τις καταστροφές θα είναι πιο ελεγχόμενοι και δεν θα διαλύεται η πόλη. Κάψανε αυτοκίνητα, κάψανε κάδους, σπάσανε το σχολείο κοντά στο δημαρχείο.

9. Ένα κρεβάτι όλη η πόλη

Στην Θεσσαλονίκη εκτός από τόλμη και γοητεία, έχουμε όλοι και μια μικρή συγγένεια. Η πρώην σχέση σου θα γίνει ζευγάρι με το τελευταίο σου ραντεβού που τελικά δεν προχώρησε, το χθεσινό σου One Night Stand θα έχει πάει ήδη έστω δυο φορές με τον κολλητό σου ενώ καμιά φορά το «Σημάδι του Έρωτα» με τη Βάνα Μπάρμπα θα σου φαίνεται για κάποιο λόγο πάρα πολύ οικείο. Κακά τα ψέματα. Στην Θεσσαλονίκη από κάποια ηλικία και μετά νιώθεις ότι το ‘χεις κάνει με ολόκληρη την πόλη. Και ας μη σε λένε Σαμάνθα.

10. Έλλειψη τυπικότητας

Το μεγαλύτερο όμως αγκάθι της πανέμορφης μας πόλης (αλίμονο που δε θα το λέγαμε) είναι η έλλειψη τυπικότητας των πολιτών. Το ότι όλοι την αντιμετωπίζουμε σαν «τσιφλίκι μας» και πώς θεωρούμε ότι οι κανόνες που τη διέπουν δεν αφορούν εμάς, αλλά τους έξω από εδώ. Αυτό το «χαλαρά» που μας χαρακτηρίζει είναι ταυτόχρονα και η μεγαλύτερη πληγή μας. Θα σταθμεύσουμε όπου θέλουμε γιατί αυτή είναι η γειτονιά μας, προφανώς και δε θα περιμένουμε στην ουρά του σούπερ μάρκετ γιατί σ’ αυτό μέσα μεγαλώσουμε, θα περάσουμε με κόκκινι το φανάρι, θα ζητήσουμε από την αστυνομία να κάνει τα στραβά μάτια και να μη μας «κόψει» κλήση παρά την παρανομία μας, αλλά και αν το κάνει, θα βρούμε την άκρη να μας τη σβήσει. Κάνουμε λίγο- πολύ ό,τι γουστάρουμε στην Θεσσαλονίκη γιατί πρώτα πηγαίνει ο εαυτός μας. Στη συνέχεια εμείς. Ύστερα η πόλη και στο τέλος όλοι οι άλλοι.

ΠΩΣ ΣΟΥ ΦΑΝΗΚΕ?

0 points
Upvote Downvote

Total votes: 0

Upvotes: 0

Upvotes percentage: 0.000000%

Downvotes: 0

Downvotes percentage: 0.000000%

2 Σχόλια

Αφήστε μια απάντηση
  1. Η απιστευτη μπιχλα που αναδιδει όλη η παραλια οταν η θερμοκρασία ανεβαινει πανω απο τους 28 βαθμους. Οταν δε κανει καυσωνα, η μπιχλα βγαινει απο ολους τους υπονομους. Επισης, η ελλειψη μςγαλων παρκινγκ που να εξυπηρετουν σε κεντρικα σημεια, η ελλειψη ανισοπεδων κομβων ωστε να αποσυμφορηθει η κινηση σε κεντρικα σημεια της πολης πχ ΧΑΝΘ, Δικαστηρια κτλ.

  2. Να προσθέσουμε και την οπτική μόλυνση από τα βλακογκραφιτι που έχουν γεμίσει όλα τα όμορφα νεοκλασικά του κέντρου, αγάλματα, γλυπτά. Θαρρείς και έχουμε το περιθώριο να κάνουμε την μέρα μας πιο θλιβερή και τις πόλεις μας πιο άσχημες. Όχι αυτό δεν είναι δημιουργία, ούτε επανάσταση. Τα συνθήματα, οπως και οι διαφημιστικές ατάκες, πρωτιστως πρέπει να ακούγονται καλά, οχι να έχουν ουσία. Και σε τελευταία ανάλυση αν αυτό είναι το πιστευω μου, που θέλω να ακουστεί, το φοράω σε μπλουζάκι. Γιατι το σύνθημα μου πάνω στον τοίχο σου είναι κι αυτό μια ακόμη μορφή φασισμού.
    Οταν μια γνωστή μου μου είπε «εμένα μου αρεσουν» απάντησα «μισό λεπτό, μια και σου αρέσουν, πάω να πω στα παιδιά που είναι το φαρμακείο σου να έρθουν να σου το γεμίσουν εκφραστική δημιουργια». Άλλαξε εκατό χρώματα (μετάφραση: εμένα μου αρέσουν, αλλά στον δικό σου τον τοίχο. Τον δικό μου τον θέλω άσπρο, μυκονιατικο).

Αφήστε μια απάντηση